Θαλάσσια ρύπανση και περιβαλλοντική εκπαίδευση
H θάλασσα κατείχε πάντα μια σημαντική θέση στη ζωή των λαών που ζούσαν κοντά της. Πηγή τροφής και δρόμος εμπορίου από τα πανάρχαια χρόνια, αναντικατάστατος τουριστικός πόρος τις τελευταίες δεκαετίες, ορυχείο για την απόκτηση κάθε είδους πρώτων υλών, η θάλασσα των ποιητών και των θαλασσοπόρων σημάδεψ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.14533 http://hdl.handle.net/11610/7124 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | H θάλασσα κατείχε πάντα μια σημαντική θέση στη ζωή των λαών που ζούσαν κοντά της. Πηγή τροφής και δρόμος εμπορίου από τα πανάρχαια χρόνια, αναντικατάστατος τουριστικός πόρος τις τελευταίες δεκαετίες, ορυχείο για την απόκτηση κάθε είδους πρώτων υλών, η θάλασσα των ποιητών και των θαλασσοπόρων σημάδεψε τον ανθρώπινο πολιτισμό, και κέντρισε την ανθρώπινη φαντασία όσο κανένα άλλο στοιχείο της φύσης. Τα τελευταία χρόνια όμως, γίνεται όλο και πιο έντονο το ενδιαφέρον για τη θάλασσα και από μια άλλη άποψη. Καθημερινά μέσα από επιστημονικά άρθρα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης διαπιστώνεται η υποβάθμιση του θαλασσίου περιβάλλοντος από τους πολλούς χρήστες που εκμεταλλεύονται την παράκτια (και όχι μόνο!) ζώνη. Πολλές δραστηριότητες συμβάλλουν σε μια σημαντική οικονομική ανάπτυξη της παράκτιας ζώνης χωρίς όμως να λαμβάνεται υπ’ όψιν η περιβαλλοντική διάσταση. Και μπορούμε να πούμε ότι από αυτή την ανάπτυξη δεν ωφελούνται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένα άτομα ίσως να κερδίζουν από αυτή την ανάπτυξη, ενώ ολόκληρες κοινότητες και πληθυσμοί υποχρεώνονται να προσαρμόζονται σε ένα συνεχώς υποβαθμιζόμενο περιβάλλον. Σε απάντηση στην γενική αντίληψη του προβλήματος, κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο εξαγγέλλουν τις χωρικές απαιτήσεις τους στον θαλάσσιο χώρο, και συγχρόνως αποδέχονται ή συντάσσουν νέα νομοθεσία για την προστασία του. Το Συνέδριο του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992 αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα (Agenda 21) για τη διατύπωση των αρχών για μια διεθνή σύνταξη περιφερειακής και τοπικής περιβαλλοντικής πολιτικής. Αυτό το συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών παρακολουθήθηκε από περισσότερους από 100 αρχηγούς κρατών και από πολλούς άλλους εκπροσώπους. Φυσικά η παρουσίαση των αρχών της Θαλάσσιας Οικολογίας που έχει ήδη ιστορία ενός αιώνα δεν είναι κάτι εύκολο και σίγουρα δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί στα πλαίσια ενός μικρού εγχειριδίου. Αυτό που είναι δυνατόν να γίνει είναι μια συνοπτική παρουσίαση ορισμένων βασικών εννοιών που να οδηγεί σε μια πιο σύνθετη εικόνα για το θαλάσσιο περιβάλλον από εκείνη που έχει ο μέσος αναγνώστης δίνοντάς του ταυτόχρονα ένα πλαίσιο γνώσεων που να μπορεί να επεκταθεί είτε με εξειδικευμένο διάβασμα είτε με ταξινόμηση των παραστάσεών του από την καθημερινή ζωή. Για τον λόγο αυτό η παρουσίαση του θαλάσσιου περιβάλλοντος γίνεται με όσο το δυνατόν απλούστερο τρόπο χωρίς να προδίδεται η ουσία, μπορεί να αποκτηθεί από τον χρήστη τόσο στον ακαδημαϊκό όσο και στον επαγγελματικό χώρο. Tα προβλήματα του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι συχνά προβλήματα που απαιτούν διακρατική συνεργασία. Kαι τούτο γιατί ενώ η γη εποπτεύεται πάντα σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό από τις κρατικές αρχές, στην θάλασσα υπάρχουν εκτεταμένες περιοχές που δεν ανήκουν στην δικαιοδοσία κανενός κράτους. H ασυλλόγιστη χρήση των περιοχών αυτών, η εξάντληση των φυσικών τους αποθεμάτων με την υπεραλίευση και η απόρριψη εκεί κάθε είδους ρύπων έχει μεγάλες συνέπειες για τις παρακείμενες θαλάσσιες χώρες ή για ευρύτερες περιοχές ή ακόμη και για όλον τον πλανήτη. Δεν είναι επομένως τυχαίο ότι διάφοροι Διεθνείς οργανισμοί έχουν εκπονήσει μεγάλα προγράμματα για την παρακολούθηση της κατάστασης του θαλάσσιου περιβάλλοντος και κάθε χρόνο διατίθενται σημαντικά χρηματικά κονδύλια για βασική έρευνα που αποσκοπεί στην κατανόηση των μηχανισμών που κυβερνούν το θαλάσσιο περιβάλλον ή εφαρμοσμένη που αποσκοπεί στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων. Κάπου εκεί έγκειται και ο ρόλος της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης η οποία δειλά δειλά στην αρχή, αλλά πλέον σε μεγαλύτερο βαθμό έχει εξαπλωθεί στις σημερινές (εκπαιδευτικές) κοινωνίες. Περιβαλλοντική Εκπαίδευση είναι : • Η εκπαίδευση για το περιβάλλον. Με την ευαισθητοποίηση για ότι συμβαίνει γύρω μας • Η εκπαίδευση μέσα στο περιβάλλον. Η χρησιμοποίηση του περιβάλλοντος για την εφαρμογή κατάλληλης ερευνάς και μάθησης • Η Εκπαίδευση για την προστασία του περιβάλλοντος Για τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος με την εφαρμογή κατάλληλης περιβαλλοντικής πρακτικής. ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ. • Περιβαλλοντικοί. Να αποκτήσουν οι μαθητές γνώσεις και ικανότητες που θα συμβάλλουν στην επίλυση περιβαλλοντικών προβλημάτων. • Εκπαιδευτικοί. Να αποκτήσουν οι μαθητές γνώσεις, άξιες, ικανότητες και δεξιότητες ώστε να ζουν αρμονικά μεταξύ τους και με το περιβάλλον. • Παιδαγωγικοί. Να συμβάλλει η Π. Ε. στη διαμόρφωση εκπαιδευτικών διαδικασιών και των κοινωνικών αναγκών. ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ Όσο για τους στόχους της περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης αυτοί αποβλέπουν στην απόχτηση: • Συνειδητοποίησης Του περιβάλλοντος ως σύστημα που στηρίζει τη ζωή. • Γνώσης Τα άτομα και οι σχολικές ομάδες να κατανοήσουν το περιβάλλον ως σύνολο, τα προβλήματα του, το ρόλο του ανθρώπου και τις ευθύνες που έχουν οι ενέργειες του. • Δεξιοτήτων Να αποκτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες για την επίλυση περιβαλλοντικών προβλημάτων. Στην εργασία αυτή δεν γίνεται προσπάθεια για εκβάθυνση στη δομή της Θαλάσσιας Ρύπανσης ή της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, αλλά μια προσπάθεια να παρουσιαστεί ένα γενικό πλαίσιο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης βασισμένο στην Θαλάσσια Ρύπανση. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στη σημασία του Θαλασσίου Περιβάλλοντος, το οποίο είναι ο κύριος δέκτης των ρύπων. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια παρουσίαση της Θαλάσσιας Ρύπανσης και μια σύντομη αναφορά στις επιπτώσεις της. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση |
|---|