Διατροφικές προτιμήσεις αυτόχθονων και αλλόχθονων βοσκητών
Το φυσικό περιβάλλον της Μεσογείου είναι ένα από τα πλουσιότερα και συγχρόνως από τα πλέον ευάλωτα στον κόσμο, δεδομένου ότι τα θαλάσσια και παράκτια συστήματα είναι εκτεθειμένα σε πληθώρα πιέσεων. Ο ρόλος των θαλάσσιων μακρόφυτων στη δομή και λειτουργία των παράκτιων οικοσυστημάτων είναι πολύ σημα...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2025
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/27009 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Το φυσικό περιβάλλον της Μεσογείου είναι ένα από τα πλουσιότερα και συγχρόνως από τα πλέον ευάλωτα στον κόσμο, δεδομένου ότι τα θαλάσσια και παράκτια συστήματα είναι εκτεθειμένα σε πληθώρα πιέσεων. Ο ρόλος των θαλάσσιων μακρόφυτων στη δομή και λειτουργία των παράκτιων οικοσυστημάτων είναι πολύ σημαντικός. Αποτελούν βασικούς πρωτογενείς παραγωγούς, συμβάλουν ουσιαστικά στην οξυγόνωση των παράκτιων οικοσυστημάτων, αποτελούν τροφή και καταφύγιο για πολλούς ζωικούς οργανισμούς και αποτελούν έμμεσα τροφή οργανισμών που τρέφονται με οργανικά θρύμματα. Ωστόσο, πολλά από αυτά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε φυσικές (έντονη βόσκηση, υψηλός υδροδυναμισμός) και ανθρωπογενείς πιέσεις (ρύπανση, απώλεια και κατακερματισμός ενδιαιτημάτων), με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να παρατηρείται μια μακροχρόνια τάση υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων των φυτοκοινωνιών και μια τάση συρρίκνωσης στην λεκάνη της Μεσογείου.
Στην εργασία αυτή παρακολουθούνται οι διατροφικές προτιμήσεις των αυτόχθονων και αλλόχθονων βοσκητών, σε επιλεγμένα μακρόφυτα, την καλοκαιρινή περίοδο του 2020 σε δύο διαφορετικές περιοχές του Αιγαίου, στο νησί της Λέσβου (ΒΑ Αιγαίο) και στο νησί της Κρήτης (Ν.Αιγαίο). Για την παρακολούθηση πραγματοποιήθηκαν τέσσερις πειραματικές δοκιμές με τέσσερις διαφορετικούς πειραματικούς χειρισμούς σε συνολικά 11 μακρόφυτα. Ένα αλλόχθονο (Halophila stipulacea), ένα κρυπτογενές (Ganonema farinosum) και εφτά αυτόχθονα (Halopteris sp., Dictyota sp., Dictyopteris sp., Padina pavonica, Posidonia oceanica, Ulva sp., Laurencia sp., Cymodocea nodosa) ήταν τα είδη μακρόφυτων που προσφέρθηκαν στους βοσκητές του εκάστοτε νησιού. Ο μέγιστος αριθμός ατόμων από διάφορα είδη ιχθύων που καταγράφηκε ήταν συνολικά 36 και 3 είδη αχινών σε συνολικό μήκος 150 m, με τα επικρατέστερα είδη βοσκητών να είναι η Sarpa salpa, και το Sparisoma cretense στο νησί της Λέσβου και τα Siganus luridus και Siganus rivulatus στην Κρήτη, ενώ δεν καταγράφηκε κανένα είδος αχινού στην Κρήτη.
Στατιστικά σημαντική διαφορά στα αποτελέσματα καταγράφηκαν στα είδη Laurencia sp., Cymodocea nodosa, και Halopteris sp., στο σταθμό «Χαραμίδα» στο νησί της Λέσβου, τα οποία προτιμήθηκαν με σημαντική διαφορά έναντι των υπολοίπων από συγκεκριμένους βοσκητές. Διαφορές στην διατροφική προτίμηση καταγράφηκαν και μεταξύ άλλων μακρόφυτων, χωρίς ωστόσο να καταγραφεί στατιστικά σημαντική διαφορά. Τα δύο είδη εχινόδερμων, Paracentrotus lividus και Arbacia lixula, εμφάνισαν διαφορές στην προτίμηση αλλά και στην κατανάλωση, με το είδος P. lividus να προκαλεί την μεγαλύτερη μείωση βιομάζας στα επιλεγμένα μακρόφυτα. |
|---|