Μεθοδολογικό πλαίσιο για την οικονομική αξιολόγηση και βέλτιστη επιλογή προσαρμοστικών μέτρων κατά της παραλιακής διάβρωσης: η περίπτωση μελέτης της νήσου Χίου
Σημαντικά οικονομικά αγαθά και υπηρεσίες της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας έχουν ως βάση τις ελληνικές τουριστικές παραλίες. Η υψηλή τους αξία φαίνεται από το ότι ο παράκτιος τουρισμός (3S, Sun, Sand Sea) αποτελεί τον σημαντικότερο κλάδο του ελληνικού τουρισμού, της ‘ατμομηχανής’ της Ελληνικής...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/25216 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Σημαντικά οικονομικά αγαθά και υπηρεσίες της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας έχουν ως βάση τις ελληνικές τουριστικές παραλίες. Η υψηλή τους αξία φαίνεται από το ότι ο παράκτιος τουρισμός (3S, Sun, Sand Sea) αποτελεί τον σημαντικότερο κλάδο του ελληνικού τουρισμού, της ‘ατμομηχανής’ της Ελληνικής οικονομίας. Οι παραλίες επίσης προστατεύουν από θαλάσσια πλημμύρα σημαντικά παράκτια ενδιαιτήματα και μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία και υποδομές που βρίσκονται πίσω από το παραλιακό μέτωπο. Η κλιματική αλλαγή, που έκανε έντονη την εμφάνισή της, τις τελευταίες δεκαετίες, αυξάνει τα ήδη παρατηρούμενα φαινόμενα διάβρωσης/πλημμύρας και αποτελεί σοβαρή απειλή για τις παραλίες και για τις υπηρεσίες/χρήσεις που παρέχουν. Οι νησιωτικές παραλίες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη διάβρωση λόγω των μικρών τους διαστάσεων και της μειωμένης χερσαίας στερεοπαροχής, της αυξανόμενης χρήσης και της αυξανόμενης οικοδομικής ανάπτυξης αμέσως πίσω τους. Για την επίτευξη της αειφορίας των τουριστικών παραλιών και ιδιαίτερα των νησιωτικών, είναι απαραίτητη η ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης, τόσο σε περιφερειακό́ όσο και σε εθνικό́ επίπεδο. Το μέγεθος του προβλήματος και το κόστος των απαραίτητων μέτρων προσαρμογής, απαιτούν μια προσέγγιση που να μπορεί να ιεραρχήσει τις προτάσεις αντιμετώπισης στη βάση διαφορετικών κριτήριων προκειμένου να κατανείμει πιο αποτελεσματικά τους περιορισμένους, στις περισσότερες περιπτώσεις, οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους.
Η παρούσα εργασία επιχειρεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη συνδυάζοντας ποικίλες μεθοδολογίες και αναπτύσσοντας ένα ολοκληρωμένο μεθοδολογικό πλαίσιο για την ιεράρχηση των αναγκών σε μέτρα προστασίας και την επιλογή πιθανών δράσεων για την αντιμετώπιση της παραλιακής διάβρωσης. Το πλαίσιο αυτό, το οποίο δοκιμάστηκε για το νησί της Χίου, περιλαμβάνει τα εξής στάδια. Αρχικά χρησιμοποιούνται μέθοδοι πολυκριτηριακής ανάλυσης για την ιεράρχηση των παραλιών σε επίπεδο νησιού, ανάλογα με την κοινωνικο-οικονομική/περιβαλλοντική τους αξία και με την τρωτότητα τους στην παραλιακή διάβρωση, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στις στρατηγικές προσαρμογής. Στη συνέχεια για την παραλία που εμφανίζεται στην υψηλότερη θέση στην κατάταξη γίνεται (i) αποτίμηση της αξίας των υπηρεσιών και αγαθών που αυτή προσφέρει, χρησιμοποιώντας εργαλεία οικονομικής αξιολόγησης περιβάλλοντος και (ii) λεπτομερής μελέτη των εναλλακτικών δράσεων προσαρμογής, εφαρμόζοντας Ανάλυση Κόστους -Οφέλους.
Οι παραλίες της Χίου, ιδιαίτερα αυτές που κατατάσσονται ψηλά στην αξιολόγηση, αποτελούν πολύτιμους φυσικούς πόρους με υψηλή αισθητική και περιβαλλοντική αξία και με υψηλή δυνατότητα για αειφόρο τουριστική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα οι παραλίες αυτές είναι ευάλωτες στον κίνδυνο παραλιακής διάβρωσης/πλημμύρας. Εκτιμάται ότι θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις στη φέρουσα ικανότητα τους και μάλιστα προβλέπεται ότι πολλές παραλίες (έως και 90%) θα διαβρωθούν τελείως ως το 2100. Σημαντικές επιπτώσεις προβλέπονται επίσης (έως και στο 47% των παραλιών) σε υποδομές και περιουσιακά στοιχεία, που βρίσκονται πίσω από τις παραλίες.
Η εφαρμογή του ιεραρχικού πλαισίου ανέδειξε την παραλία της Κώμης ως την πιο κοινωνικο-οικονομικά/περιβαλλοντικά σημαντική και ταυτόχρονα ευάλωτη στη διάβρωση/κατάκλυση κάτω από Κλιματική Μεταβλητότητα και Αλλαγή (ΚΜ&Α) με αποτέλεσμα να βρίσκεται υψηλότερα στην προτεραιότητα για την εφαρμογή μέτρων προσαρμογής.
Η συνολική αξία της παραλίας της Κώμης (το έτος) εκτιμήθηκε στα 1.798.515 €, ποσό που πιθανόν αποτελεί υποεκτίμηση καθώς δεν ήταν δυνατόν να αξιολογηθούν οι έμμεσες αξίες χρήσης. Η Ανάλυση Κόστους – Οφέλους των εναλλακτικών δράσεων προσαρμογής για την παραλία της Κώμης, έδειξε ότι τα οφέλη των μέτρων προσαρμογής είναι σαφώς υψηλότερα από το κόστος εφαρμογής τους. Δημιουργήθηκε δέντρο απόφασης όπου συνυπολογίστηκαν οι καθαρές παρούσες αξίες των προτεινόμενων έργων κάτω από 2 κλιματικά σενάρια, το (συντηρητικό) RCP4.5 και το (απαισιόδοξο) RCP8.5 και ως βέλτιστη οικονομικά λύση αναδεικνύεται η υλοποίηση έργου τεχνητής αναπλήρωσης. |
|---|