Εφαρμογή μοντέλου in vitro γαστρεντερικής πέψης για διερεύνηση της επιβίωσης προβιοτικών σε επιλεγμένα λειτουργικά τρόφιμα
Στην παρακάτω εργασία πραγματοποιείται εκτενής παρουσίαση της σημασίας διατήρησης μιας υγιούς μικροχλωρίδας μέσω της πρόσληψης προβιοτικών, ακινητοποιημένων σε λειτουργικά τρόφιμα. Η παραπάνω θέση τεκμηριώθηκε μέσω διεξαγωγής in vitro πειραμάτων, που προσομοίωσαν την ανθρώπινη γαστρεντερική πέψη. Σκ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24842 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην παρακάτω εργασία πραγματοποιείται εκτενής παρουσίαση της σημασίας διατήρησης μιας υγιούς μικροχλωρίδας μέσω της πρόσληψης προβιοτικών, ακινητοποιημένων σε λειτουργικά τρόφιμα. Η παραπάνω θέση τεκμηριώθηκε μέσω διεξαγωγής in vitro πειραμάτων, που προσομοίωσαν την ανθρώπινη γαστρεντερική πέψη. Σκοπός των πειραμάτων αυτών ήταν ο προσδιορισμός της επιβίωσης των προβιοτικών, ύστερα από υποβολή τους στις δυσμενείς συνθήκες του γαστρεντερικού σωλήνα. Μέσω των αποτελεσμάτων, διερευνήθηκε η καταλληλότητα της εφαρμογής του συγκεκριμένου μοντέλου πέψης στην επιβίωση των προβιοτικών βακτηρίων. Σημαντικό πυλώνα αποτέλεσε ο προσδιορισμός της πιο κατάλληλης μήτρας τροφίμου για την ακινητοποίηση των κυττάρων. Ύστερα από την εξακρίβωση αυτή, σειρά είχε η διερεύνηση της ανθεκτικότητας διαφορετικών προβιοτικών στελεχών, ως ελεύθερα κύτταρα αλλά και ύστερα από ακινητοποίησή τους στα τρόφιμα αυτά.
Στο θεωρητικό κομμάτι μελετήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της πρόσληψης προβιοτικών και της διατήρησης μιας υγιούς μικροχλωρίδας, σε σχέση με την προληπτική δράση έναντι διαφόρων ασθενειών αλλά και την διατήρηση της ισορροπίας του οργανισμού. Στην συνέχεια, έγινε εστίαση στον τρόπο που μπορούν να διεξαχθούν τα παραπάνω, μέσω διερεύνησης διαφόρων λειτουργικών τροφίμων ως μήτρες για προβιοτικά κύτταρα. Μελετήθηκε η βρώμη, το μήλο και η μπανάνα, τρόφιμα τα οποία χάριν στην δομή, τα φυσικοχημικά τους χαρακτηριστικά αλλά και την διατροφική τους αξία επιλέχθηκαν ως πιθανές μήτρες εγκόλπωσης των προβιοτικών. Ακολούθως, δόθηκε έμφαση στην πορεία την οποία διανύει ένα προβιοτικό βακτήριο κατά την διάρκεια της πέψης και τα κριτήρια που απαιτούνται για να αποβεί αποδοτικό για τους επιθυμητούς σκοπούς. Αναλύθηκε η φυσιολογία της γαστρεντερικής πέψης προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα στάδια που πρέπει να διεξαχθούν στην in vitro μορφή της.
Στο εργαστηριακό κομμάτι, προβιοτικά στελέχη βακτηρίων υποβλήθηκαν σε προσομοιωμένες συνθήκες γαστρεντερικής πέψης. Το πείραμα διεξήχθη σε δύο φάσεις, κατά τις οποίες η πρώτη έγινε με σκοπό την εύρεση της κατάλληλης μήτρας υποδοχής των προβιοτικών και η δεύτερη φάση αποσκοπούσε στον προσδιορισμό του πιο κατάλληλου βακτηριακού στελέχους. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε προσομοίωση της γαστρικής φάσης μέσω προσθήκης των κατάλληλων ενζύμων και ρύθμιση του pH. Στην συνέχεια τα κύτταρα, ελεύθερα και ακινητοποιημένα, υποβλήθηκαν ξεχωριστά σε αυτές τις συνθήκες. Έπειτα ακολούθησε η φάση του λεπτού εντέρου, κατά την οποία τα κύτταρα υποβλήθηκαν στην δράση των χολικών αλάτων και της παγκρεατίνης (Kapsokefalou and Miller, 1991).
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι τα προβιοτικά ακινητοποιήθηκαν πιο αποτελεσματικά στις νιφάδες βρώμης σε σύγκριση με τους άλλους δύο φορείς, παρέχοντας τα πιο αυξημένα ποσοστά επιβίωσης. Σχετικά με την διεξαγωγή της δεύτερης φάσης των πειραμάτων, αποφασίστηκε ότι η κατάλληλη μήτρα τροφίμου είναι αυτή των νιφάδων βρώμης, καθώς κρίθηκε ως μια πιο βιώσιμη λύση παραγωγής ενός λειτουργικού τροφίμου. Η δεύτερη φάση των πειραμάτων εστίασε στο προβιοτικό στέλεχος το οποίο θα επιβιώσει καλύτερα στις νιφάδες βρώμης. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι τα δύο στελέχη έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα επιβίωσης και για αυτό το λόγο κρίθηκε ότι είναι και τα δύο ικανά να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό.
Συμπερασματικά, προτείνεται η ακινητοποίηση των προβιοτικών στελεχών βακτηρίων σε νιφάδες βρώμης, για τον σχηματισμό ενός λειτουργικού τροφίμου το οποίο χάριν στην συνδυαστική δράση των συνβιοτικών που προκύπτουν, ενδέχεται να αποβεί ωφέλιμο για άτομα με διαβήτη, παχυσαρκία και μεταβολικό σύνδρομο. |
|---|