In vitro μελέτη λειτουργικών ιδιοτήτων φλοιού και γιγάρτων σταφυλιών της ευρύτερης περιοχής του Αιγαίου
Από μελέτες έχει αποδειχθεί ότι λευκές και ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών, συγκεκριμένα ο φλοιός και τα γίγαρτά τους στην χημική τους σύσταση αποτελούνται από διάφορες βιοδραστικές ενώσεις όπως είναι οι φαινολικές ενώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζουν την αντιοξειδωτική τους δράση. Αυτές οι βιοδραστικές ενώ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24841 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Από μελέτες έχει αποδειχθεί ότι λευκές και ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών, συγκεκριμένα ο φλοιός και τα γίγαρτά τους στην χημική τους σύσταση αποτελούνται από διάφορες βιοδραστικές ενώσεις όπως είναι οι φαινολικές ενώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζουν την αντιοξειδωτική τους δράση. Αυτές οι βιοδραστικές ενώσεις προάγουν πολλές ευεργετικές επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία, όπως η μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιων ασθενειών, διάφοροι τύπου καρκίνου, νευροεκφυλιστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις.
Σκοπός της παρούσας πτυχιακής μελέτης είναι να μελετηθεί η αντιοξειδωτική δράση του φλοιού και του γίγαρτου του σταφυλιού τριών ποικιλιών, Μοσχάτο Αλεξανδρείας Λήμνου, Μοσχάτο μικρόρωγο Σάμου και Αυγουστιάτης Σάμου.
Στο πείραμα αφού έγινε ξήρανση και άλεση των δειγμάτων φλούδας και γιγάρτου κάθε ποικιλίας πραγματοποιήθηκε εκχύλιση με κύριο διαλύτη μείγμα μεθανόλης –νερού .
Έπειτα, έγινε εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας των δειγμάτων μέσω των δοκιμασιών DPPH και ABTS.
Επιπλέον, εκτιμήθηκε η in vitro αντιοξειδωτική δράση και μέσω μέτρησης της αναστολής της οξείδωσης πλάσματος από αίμα ανθρώπου, προκαλούμενη από ιόντα Cu2+.
Τα δείγματα φλοιού και γίγαρτου του σταφυλιού, αναλύθηκαν για το περιεχόμενό τους σε ολικά φαινολικά με την μέθοδο Folin-Ciocalteau.
Τα δείγματα και των τριών ποικιλιών έδειξαν αντιοξειδωτική δράση. Συγκεκριμένα, στη μέθοδο προσδιορισμού με ABTS πιο δραστική ήταν η φλούδα της ερυθρής ποικιλίας της Σάμου, ενώ στη μέθοδο προσδιορισμού με το DPPH πιο δραστικό ήταν το γίγαρτο της λευκής ποικιλίας της Σάμου .
Κατά την οξείδωση του πλάσματος παρατηρήθηκε ότι μεγαλύτερο λανθάνοντα χρόνο επέδειξε το δείγμα γιγάρτου της ποικιλίας Μοσχάτου Αλεξανδρείας (1Γ) όπως και στις φλούδες (1Φ), άρα τα δείγματα αυτά έχουν την μεγαλύτερη χρονική αντίσταση του πλάσματος στην οξείδωση,.
Κατά την μέθοδο Folin-Ciocalteau , βρέθηκε ότι τα γίγαρτα υπερέχουν σημαντικά σε ολικά φαινολικά ως ισοδύναμα γαλλικού οξέος σε σχέση με τις φλούδες. Επιπλέον, μεταξύ των φλουδών το δείγμα της ερυθρής ποικιλίας Σάμου (3Φ) έχει ελαφρά υπεροχή σε ολικά φαινολικά συγκριτικά με τα άλλα δείγματα, ενώ μεταξύ των γιγάρτων το δείγμα του Μοσχάτου Αλεξανδρείας (1Γ) έχει αυξημένη περιεκτικότητα σε ολικά φαινολικά συγκριτικά με τα άλλα δείγματα. |
|---|