Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή

Η συγκεκριμένη υπόθεση, η οποία αποτελεί την αφόρμηση για την εκπόνηση της εν λόγω διπλωματικής, αφορά στην παρακράτηση του πλοίου M/V «Alkyon» από τον ενυπόθηκο δανειστή του. Με το πέρας της διαδικασίας αυτής, κανονικά(;) ο πλοιοκτήτης προβαίνει σε αίτηση αποδέσμευσης του πλοίου εκτός αν εφαρμοστ...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος
Other Authors: Αθανασοπούλου, Βικτώρια
Language:el_GR
Published: 2023
Subjects:
Online Access:http://hdl.handle.net/11610/24792
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1828460806955597824
author Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος
author2 Αθανασοπούλου, Βικτώρια
author_facet Αθανασοπούλου, Βικτώρια
Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος
author_sort Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος
collection DSpace
description Η συγκεκριμένη υπόθεση, η οποία αποτελεί την αφόρμηση για την εκπόνηση της εν λόγω διπλωματικής, αφορά στην παρακράτηση του πλοίου M/V «Alkyon» από τον ενυπόθηκο δανειστή του. Με το πέρας της διαδικασίας αυτής, κανονικά(;) ο πλοιοκτήτης προβαίνει σε αίτηση αποδέσμευσης του πλοίου εκτός αν εφαρμοστεί η διαδικασία cross-undertaking in damages (διασταυρούμενη δέσμευση αποζημίωσης διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών). Αναλυτικότερα ο δανειστής, στη προκειμένη περίπτωση η τράπεζα, χρηματοδότησε τον πλοιοκτήτη. Τον Απρίλιο του 2018 η τράπεζα ενημέρωσε για υποτιθέμενο συμβάν αθέτησης. Στις 15 Ιουνίου 2018 η τράπεζα εκδίδει μια απαίτηση in rem (προσωπική αξίωση έναντι του πλοίου αυτού καθαυτού) και αποκτά ένταλμα για την παρακράτηση του πλοίου. Στις 26 Ιουνίου το πλοίο δεσμεύεται στο Tyne port (Newcas- tle). O πλοιοκτήτης αρνείται την εν λόγω πράξη και στρέφεται δικαστικώς εναντίον της τράπεζας. Η εκτίμηση του πλοιοκτήτη είναι ότι η προαναφερθείσα δέσμευση θα τον οδηγήσει σε καταστροφική απώλεια, αφού τα μόνα έσοδα του πλοίου πηγάζουν από τη λειτουργία του. Ο πλοιοκτήτης αιτείται την αποδέσμευση του πλοίου του, αφού η τράπεζα δεν κατέβαλε διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross- undertaking in damages), καθιστώντας την όλη διαδικασία έκνομη, επειδή δεν ακολουθήθηκε η εν λόγω πρακτική. Η θέση του δανειστή για άρνηση αποδέσμευσης του πλοίου βασίζεται στον σχετικό νόμο που εκπορεύεται από το εθιμικό δίκαιο. Η αίτηση αυτή έλαβε αρνητική απάντηση καθώς θα ήταν αντιφατική με την δικαστική πρακτική και το αγγλικό δίκαιο, σύμφωνα με τα οποία η διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undertaking) δεν είναι απαραίτητη. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο δικαστής απορρίπτει τα αιτήματα του πλοιοκτήτη. Το συνολικό ποσό που ο τελευταίος δανείστηκε από την Τράπεζα ανέρχεται στα 15.700.00$ για την αγορά του συγκεκριμένου πλοίου. Το πλοίο ήταν ένα φορτηγό χύδην χωρητικότητας/εκτοπίσματος 36.056 dwt ((Deadweight dwt= το μέγιστο συνολικό βάρος το οποίο δύναται να φέρει το πλοίο, εφόσον διατηρείται το βύθισμα (γραμμή φορτώσεως), εξαιρουμένου πάντα του ιδίου του βάρους του)1, κατασκευής 2015, νηολογημένο στα Νησιά Μάρσαλ. Το δάνειο οδήγησε στη σύσταση υποθήκης στο πλοίο, στις 2 Φεβρουαρίου 2015. Στις 22 Μαρτίου 2018, η αγοραία αξία-τιμή του πλοίου υπολογίστηκε από τους εκτιμητές του δανειστή ότι μειώθηκε στα 15.250.000 $. Απαιτήθηκε ως εκ τούτου από τον πλοιοκτήτη επιπλέον ασφάλεια 1.750.000 $ με σκοπό την εξασφάλιση των συμφερόντων του ενυπόθηκου δανειστή. Ο πλοιοκτήτης αμφισβήτησε τις εν λόγω εκτιμήσεις και ζήτησε να ληφθούν υπόψη νέες ανεξάρτητες εκτιμήσεις από διεθνώς αναγνωρισμένους οίκους (credit bureau= οργανισμοί διεθνούς βεληνεκούς με σκοπό την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας δανειστή και δανειολήπτη). Η Τράπεζα ανακοίνωσε ότι η απουσία πρόσθετης ασφάλειας θα οδηγήσει σε συμβάν αθέτησης της υποθήκης (breach of con- Αυτό συνέβη στις 25 Απριλίου, ενώ δόθηκε και πρόσθετος χρόνος στον πλοιοκτήτη για να θεραπεύσει το εν λόγω έλλειμμα. Καθώς ο πλοιοκτήτης δεν ανταποκρίθηκε, στις 15 Ιουνίου 2018 η τράπεζα απέστειλε ανακοίνωση επιτάχυνσης της διαδικασίας, δηλώνοντας το οφειλόμενο δάνειο ληξιπρόθεσμο και άμεσα απαιτητό καθ ́ολοκληρίαν. Ταυτόχρονα η τράπεζα εξέδωσε ένταλμα παρακράτησης του πλοίου υπό μορφή in rem (κατά ίδιου του πλοίου) και κινήθηκε για να κατασχέσει το σκάφος. Το πλοίο ως εκ τούτου πέρασε στον έλεγχο της τράπεζας στις 26 Ιουνίου 2018. Ο πλοιοκτήτης αρνείται το γεγονός ότι αθέτησε τις υποχρεώσεις του έναντι του δανειστή του, γεγονός που οδήγησε στο δικαίωμα της τράπεζας να επιταχύνει το δάνειο. Aρνείται επιπρόσθετα τις εκτιμήσεις της αγοράς που υποτίμησαν την αξία του πλοίου καθώς και το ότι η τράπεζα ενήργησε καλή τη πίστει ή στην υπηρεσία νόμιμων εμπορικών σκοπών. Ο πλοιοκτήτης αδυνατεί να εξασφαλίσει εγγυητική επιστολή από το P&I Club ούτε και να παράσχει εγγύηση με τη μορφή ομολόγου από ξένα η δικά του κεφάλαια και επομένως να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της τράπεζας. Ο πλοιοκτήτης πιστεύει ότι πιέζεται από την τράπεζα με απώτερο σκοπό να καταλήξει το σκάφος σε πώληση. Όμως η δικαστική αρχή είχε την άποψη ότι η παρακράτηση του πλοίου καθίσταται σύμφωνη με τις διαδικασίες εμπράγματης προσφυγής in rem. Το δικαστήριο λοιπόν αποφάνθηκε πως ο δανειστής έχει το δικαίωμα σύλληψης κατάσχεσης, αρκεί να συμμορφώνεται με το νομικό πλαίσιο αλλά και τις πρακτικές της αγοράς και ως εκ τούτου αποφάσισε πως νόμιμα μπορούσε να εκδώσει ένταλμα κατάσχεσης. Επομένως, δεν απαιτείται διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undetaking), οπότε και οι ισχυρισμοί του πλοιοκτήτη καθίστανται αβάσιμοι. Σε περίπτωση μόνον κακής πίστης ή βαρείας αμέλειας που συνεπάγεται δόλο, η παρακράτηση ορίζεται ως παράνομη και η τράπεζα (ο υπαίτιος για τα παραπάνω) θα υποχρεωθεί να αποζημιώσει τον πλοιοκτήτη. Όμως η νομιμότητα της παρακράτησης στην εξεταζόμενη περίπτωση από τη πλευρά της τράπεζας έχει ήδη τεκμηριωθεί. Η αποδέσμευση του πλοίου εμπίπτει στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Συνήθως ένα πλοίο αποδεσμεύεται από την κατάσχεση όταν παρέχεται εναλλακτική ασφάλεια ή αποδεικνύεται κατάχρηση στη διαδικασία παρακράτησής του. Στην παρούσα υπόθεση οι αξιώσεις του εφοπλιστή για διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undertaking) δεν είναι έγκυρες και βάσιμες, κατά το δικαστήριο που εξέτασε την υπόθεση, διότι η τράπεζα έχει ακολουθήσει κανόνες μακροχρόνιων πρακτικών χωρίς προκατάληψη έναντι των μερών. Οποιαδήποτε αλλαγή στις εν λόγω πρακτικές υπόκειται στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι του νόμου του οποιαδήποτε κράτους. Το δικαίωμα ενός ενάγοντος, επεσήμανε το δικαστήριο στην συγκεκριμένη υπόθεση, να διεκδικήσει το ένταλμα κατάσχεσης είναι μια αρχή που δεν πρέπει να αλλάξει εν μία νυκτί. Η διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (Cross-undertaking in damages) ως προσωρινή διαταγή καθώς και το ένταλμα κατάσχεσης που εκδίδεται από το αρμόδιο δικαστήριο δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση από οποιονδήποτε άλλο φορέα. Παρόλο που στην εν λόγω υπόθεση το δικαστήριο αποφάνθηκε πως παρουσιάζεται μια πραγματική ή συμφραζόμενη διαφοροποίηση, αυτή δεν είναι ικανή ώστε να εκδοθεί μια απόφαση που να είναι έξω από τη συνήθη πρακτική και την ισχύουσα νομοθεσία. Οι αποδείξεις των εφοπλιστών ότι δεν είναι σε θέση να παράσχουν την εγγύηση τίθενται υπό αίρεση λόγω των έμμεσων μετόχων. Οι παραβλέψεις των εγγυήσεων θα οδηγήσουν σε απώλεια, με το κόστος να είναι σημαντικό, αλλά αυτού του είδους απώλειας παρά ταύτα δεν χαρακτηρίζεται ως ασυνήθιστη. Είναι προς το συμφέρον λοιπόν της τράπεζας- και γενικά των τραπεζών σε αυτές τις περιπτώσεις να επιδιώξουν την πώληση του πλοίου μέσω του Δικαστηρίου, ακόμη και με όλες τις υπάρχουσες εγγυήσεις του, διότι το δικαίωμα της κατάσχεσης με την προοπτική της πώλησης διασφαλίζει στους ενάγοντες την εν λόγω έννομη αξίωσή τους. Ένα τέτοιο δικαίωμα εξασφαλίζει συγχρόνως τον αιτούντα για το χρονικό διάστημα που τα πλοία εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του ώστε να τα δεσμεύσει. Ο εφοπλιστής μπορεί να ζητήσει αποζημιώσεις που προέρχονται από απώλειες συναλλαγών ως απόρροια της λανθασμένης παρακράτησης του πλοίου του, μόνο εάν μπορεί να παραθέσει αποδείξεις ότι μια τέτοια διαδικασία είναι λανθασμένη -εσκεμμένη αμέλεια επί παραδείγματι- και να αποδεσμεύσει την περιουσία του -στην προκειμένη περίπτωση το πλοίο του- παρέχοντας της ανάλογες και πρέπουσες εγγυήσεις. Η ισορροπία εν τέλει μεταξύ των δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων δεν αφορά το Δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση και το οποίο καλώς προέβη στην δέσμευση του πλοίου, αλλά τα Κοινοβούλια και τους αρμόδιους δικαστικούς φορείς, που καταλήγουν μέσα από διαβουλεύσεις να αλλάξουν την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία. Εν τέλει το δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί την αίτηση του πλοιοκτήτη για την αποδέσμευση του πλοίου.
id oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-24792
institution Hellanicus
language el_GR
publishDate 2023
record_format dspace
spelling oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-247922025-03-13T09:25:47Z Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος Αθανασοπούλου, Βικτώρια υποθήκη δανειστής δέσμευση mortgage mortgagee arrest Mortgages Priorities of claims and liens Lender force-placed insurance Shipping Ships Η συγκεκριμένη υπόθεση, η οποία αποτελεί την αφόρμηση για την εκπόνηση της εν λόγω διπλωματικής, αφορά στην παρακράτηση του πλοίου M/V «Alkyon» από τον ενυπόθηκο δανειστή του. Με το πέρας της διαδικασίας αυτής, κανονικά(;) ο πλοιοκτήτης προβαίνει σε αίτηση αποδέσμευσης του πλοίου εκτός αν εφαρμοστεί η διαδικασία cross-undertaking in damages (διασταυρούμενη δέσμευση αποζημίωσης διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών). Αναλυτικότερα ο δανειστής, στη προκειμένη περίπτωση η τράπεζα, χρηματοδότησε τον πλοιοκτήτη. Τον Απρίλιο του 2018 η τράπεζα ενημέρωσε για υποτιθέμενο συμβάν αθέτησης. Στις 15 Ιουνίου 2018 η τράπεζα εκδίδει μια απαίτηση in rem (προσωπική αξίωση έναντι του πλοίου αυτού καθαυτού) και αποκτά ένταλμα για την παρακράτηση του πλοίου. Στις 26 Ιουνίου το πλοίο δεσμεύεται στο Tyne port (Newcas- tle). O πλοιοκτήτης αρνείται την εν λόγω πράξη και στρέφεται δικαστικώς εναντίον της τράπεζας. Η εκτίμηση του πλοιοκτήτη είναι ότι η προαναφερθείσα δέσμευση θα τον οδηγήσει σε καταστροφική απώλεια, αφού τα μόνα έσοδα του πλοίου πηγάζουν από τη λειτουργία του. Ο πλοιοκτήτης αιτείται την αποδέσμευση του πλοίου του, αφού η τράπεζα δεν κατέβαλε διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross- undertaking in damages), καθιστώντας την όλη διαδικασία έκνομη, επειδή δεν ακολουθήθηκε η εν λόγω πρακτική. Η θέση του δανειστή για άρνηση αποδέσμευσης του πλοίου βασίζεται στον σχετικό νόμο που εκπορεύεται από το εθιμικό δίκαιο. Η αίτηση αυτή έλαβε αρνητική απάντηση καθώς θα ήταν αντιφατική με την δικαστική πρακτική και το αγγλικό δίκαιο, σύμφωνα με τα οποία η διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undertaking) δεν είναι απαραίτητη. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο δικαστής απορρίπτει τα αιτήματα του πλοιοκτήτη. Το συνολικό ποσό που ο τελευταίος δανείστηκε από την Τράπεζα ανέρχεται στα 15.700.00$ για την αγορά του συγκεκριμένου πλοίου. Το πλοίο ήταν ένα φορτηγό χύδην χωρητικότητας/εκτοπίσματος 36.056 dwt ((Deadweight dwt= το μέγιστο συνολικό βάρος το οποίο δύναται να φέρει το πλοίο, εφόσον διατηρείται το βύθισμα (γραμμή φορτώσεως), εξαιρουμένου πάντα του ιδίου του βάρους του)1, κατασκευής 2015, νηολογημένο στα Νησιά Μάρσαλ. Το δάνειο οδήγησε στη σύσταση υποθήκης στο πλοίο, στις 2 Φεβρουαρίου 2015. Στις 22 Μαρτίου 2018, η αγοραία αξία-τιμή του πλοίου υπολογίστηκε από τους εκτιμητές του δανειστή ότι μειώθηκε στα 15.250.000 $. Απαιτήθηκε ως εκ τούτου από τον πλοιοκτήτη επιπλέον ασφάλεια 1.750.000 $ με σκοπό την εξασφάλιση των συμφερόντων του ενυπόθηκου δανειστή. Ο πλοιοκτήτης αμφισβήτησε τις εν λόγω εκτιμήσεις και ζήτησε να ληφθούν υπόψη νέες ανεξάρτητες εκτιμήσεις από διεθνώς αναγνωρισμένους οίκους (credit bureau= οργανισμοί διεθνούς βεληνεκούς με σκοπό την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας δανειστή και δανειολήπτη). Η Τράπεζα ανακοίνωσε ότι η απουσία πρόσθετης ασφάλειας θα οδηγήσει σε συμβάν αθέτησης της υποθήκης (breach of con- Αυτό συνέβη στις 25 Απριλίου, ενώ δόθηκε και πρόσθετος χρόνος στον πλοιοκτήτη για να θεραπεύσει το εν λόγω έλλειμμα. Καθώς ο πλοιοκτήτης δεν ανταποκρίθηκε, στις 15 Ιουνίου 2018 η τράπεζα απέστειλε ανακοίνωση επιτάχυνσης της διαδικασίας, δηλώνοντας το οφειλόμενο δάνειο ληξιπρόθεσμο και άμεσα απαιτητό καθ ́ολοκληρίαν. Ταυτόχρονα η τράπεζα εξέδωσε ένταλμα παρακράτησης του πλοίου υπό μορφή in rem (κατά ίδιου του πλοίου) και κινήθηκε για να κατασχέσει το σκάφος. Το πλοίο ως εκ τούτου πέρασε στον έλεγχο της τράπεζας στις 26 Ιουνίου 2018. Ο πλοιοκτήτης αρνείται το γεγονός ότι αθέτησε τις υποχρεώσεις του έναντι του δανειστή του, γεγονός που οδήγησε στο δικαίωμα της τράπεζας να επιταχύνει το δάνειο. Aρνείται επιπρόσθετα τις εκτιμήσεις της αγοράς που υποτίμησαν την αξία του πλοίου καθώς και το ότι η τράπεζα ενήργησε καλή τη πίστει ή στην υπηρεσία νόμιμων εμπορικών σκοπών. Ο πλοιοκτήτης αδυνατεί να εξασφαλίσει εγγυητική επιστολή από το P&I Club ούτε και να παράσχει εγγύηση με τη μορφή ομολόγου από ξένα η δικά του κεφάλαια και επομένως να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της τράπεζας. Ο πλοιοκτήτης πιστεύει ότι πιέζεται από την τράπεζα με απώτερο σκοπό να καταλήξει το σκάφος σε πώληση. Όμως η δικαστική αρχή είχε την άποψη ότι η παρακράτηση του πλοίου καθίσταται σύμφωνη με τις διαδικασίες εμπράγματης προσφυγής in rem. Το δικαστήριο λοιπόν αποφάνθηκε πως ο δανειστής έχει το δικαίωμα σύλληψης κατάσχεσης, αρκεί να συμμορφώνεται με το νομικό πλαίσιο αλλά και τις πρακτικές της αγοράς και ως εκ τούτου αποφάσισε πως νόμιμα μπορούσε να εκδώσει ένταλμα κατάσχεσης. Επομένως, δεν απαιτείται διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undetaking), οπότε και οι ισχυρισμοί του πλοιοκτήτη καθίστανται αβάσιμοι. Σε περίπτωση μόνον κακής πίστης ή βαρείας αμέλειας που συνεπάγεται δόλο, η παρακράτηση ορίζεται ως παράνομη και η τράπεζα (ο υπαίτιος για τα παραπάνω) θα υποχρεωθεί να αποζημιώσει τον πλοιοκτήτη. Όμως η νομιμότητα της παρακράτησης στην εξεταζόμενη περίπτωση από τη πλευρά της τράπεζας έχει ήδη τεκμηριωθεί. Η αποδέσμευση του πλοίου εμπίπτει στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Συνήθως ένα πλοίο αποδεσμεύεται από την κατάσχεση όταν παρέχεται εναλλακτική ασφάλεια ή αποδεικνύεται κατάχρηση στη διαδικασία παρακράτησής του. Στην παρούσα υπόθεση οι αξιώσεις του εφοπλιστή για διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (cross-undertaking) δεν είναι έγκυρες και βάσιμες, κατά το δικαστήριο που εξέτασε την υπόθεση, διότι η τράπεζα έχει ακολουθήσει κανόνες μακροχρόνιων πρακτικών χωρίς προκατάληψη έναντι των μερών. Οποιαδήποτε αλλαγή στις εν λόγω πρακτικές υπόκειται στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι του νόμου του οποιαδήποτε κράτους. Το δικαίωμα ενός ενάγοντος, επεσήμανε το δικαστήριο στην συγκεκριμένη υπόθεση, να διεκδικήσει το ένταλμα κατάσχεσης είναι μια αρχή που δεν πρέπει να αλλάξει εν μία νυκτί. Η διασταυρούμενη ανάληψη αποζημιών (Cross-undertaking in damages) ως προσωρινή διαταγή καθώς και το ένταλμα κατάσχεσης που εκδίδεται από το αρμόδιο δικαστήριο δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση από οποιονδήποτε άλλο φορέα. Παρόλο που στην εν λόγω υπόθεση το δικαστήριο αποφάνθηκε πως παρουσιάζεται μια πραγματική ή συμφραζόμενη διαφοροποίηση, αυτή δεν είναι ικανή ώστε να εκδοθεί μια απόφαση που να είναι έξω από τη συνήθη πρακτική και την ισχύουσα νομοθεσία. Οι αποδείξεις των εφοπλιστών ότι δεν είναι σε θέση να παράσχουν την εγγύηση τίθενται υπό αίρεση λόγω των έμμεσων μετόχων. Οι παραβλέψεις των εγγυήσεων θα οδηγήσουν σε απώλεια, με το κόστος να είναι σημαντικό, αλλά αυτού του είδους απώλειας παρά ταύτα δεν χαρακτηρίζεται ως ασυνήθιστη. Είναι προς το συμφέρον λοιπόν της τράπεζας- και γενικά των τραπεζών σε αυτές τις περιπτώσεις να επιδιώξουν την πώληση του πλοίου μέσω του Δικαστηρίου, ακόμη και με όλες τις υπάρχουσες εγγυήσεις του, διότι το δικαίωμα της κατάσχεσης με την προοπτική της πώλησης διασφαλίζει στους ενάγοντες την εν λόγω έννομη αξίωσή τους. Ένα τέτοιο δικαίωμα εξασφαλίζει συγχρόνως τον αιτούντα για το χρονικό διάστημα που τα πλοία εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του ώστε να τα δεσμεύσει. Ο εφοπλιστής μπορεί να ζητήσει αποζημιώσεις που προέρχονται από απώλειες συναλλαγών ως απόρροια της λανθασμένης παρακράτησης του πλοίου του, μόνο εάν μπορεί να παραθέσει αποδείξεις ότι μια τέτοια διαδικασία είναι λανθασμένη -εσκεμμένη αμέλεια επί παραδείγματι- και να αποδεσμεύσει την περιουσία του -στην προκειμένη περίπτωση το πλοίο του- παρέχοντας της ανάλογες και πρέπουσες εγγυήσεις. Η ισορροπία εν τέλει μεταξύ των δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων δεν αφορά το Δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση και το οποίο καλώς προέβη στην δέσμευση του πλοίου, αλλά τα Κοινοβούλια και τους αρμόδιους δικαστικούς φορείς, που καταλήγουν μέσα από διαβουλεύσεις να αλλάξουν την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία. Εν τέλει το δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί την αίτηση του πλοιοκτήτη για την αποδέσμευση του πλοίου. 2023-02-14T13:59:14Z 2023-02-14T13:59:14Z 2021-10-23 http://hdl.handle.net/11610/24792 el_GR Default License 39 σ. application/pdf Χίος
spellingShingle υποθήκη
δανειστής
δέσμευση
mortgage
mortgagee
arrest
Mortgages
Priorities of claims and liens
Lender force-placed insurance
Shipping
Ships
Λεμπέσης, Ιωάννης-Μάριος
Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title_full Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title_fullStr Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title_full_unstemmed Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title_short Δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
title_sort δέσμευση πλοίου από ενυπόθηκο δανειστή
topic υποθήκη
δανειστής
δέσμευση
mortgage
mortgagee
arrest
Mortgages
Priorities of claims and liens
Lender force-placed insurance
Shipping
Ships
url http://hdl.handle.net/11610/24792
work_keys_str_mv AT lempesēsiōannēsmarios desmeusēploiouapoenypothēkodaneistē