Μοντελοποίηση της ευκαιριακής συντήρησης και ανάλυση αξιοπιστίας σε ένα σύστημα δύο μονάδων με πολλαπλά επίπεδα υποβάθμισης, συνδεδεμένων σε σειρά
Τις τελευταίες δεκαετίες σε όλους σχεδόν τους τομείς της βιομηχανίας και των παραγωγικών διαδικασιών είναι αναγκαία η χρήση πολύπλοκων τεχνολογικών συστημάτων, τα οποία πρέπει να ικανοποιούν συγκεκριμένα στάνταρ αξιοπιστίας και απόδοσης. Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις απαιτήσεις για τα τεχνολογικά συστ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/22799 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τις τελευταίες δεκαετίες σε όλους σχεδόν τους τομείς της βιομηχανίας και των παραγωγικών διαδικασιών είναι αναγκαία η χρήση πολύπλοκων τεχνολογικών συστημάτων, τα οποία πρέπει να ικανοποιούν συγκεκριμένα στάνταρ αξιοπιστίας και απόδοσης. Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις απαιτήσεις για τα τεχνολογικά συστήματα παίζει ο κατάλληλος σχεδιασμός τους, ο οποίος θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι λειτουργικοί και άλλοι περιορισμοί και να εγγυάται υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας του συστήματος καθώς και υψηλή απόδοση του συστήματος.
Όσον αφορά στη βελτιστοποίηση της αξιοπιστίας και της απόδοσης των τεχνολογικών συστημάτων, σημαντικό ρόλο παίζει και η ορθή συντήρηση τους, καθώς αποτελεί βασικό παράγοντα αντιμετώπισης πιθανών βλαβών. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, πέρα από την κλασσική προσέγγιση της συντήρησης ενός συστήματος, η έννοια της ευκαιριακής συντήρησης κερδίζει σημαντικό έδαφος. Η ευκαιριακή συντήρηση αποτελεί στην πραγματικότητα μια ενέργεια συντήρησης ενός συστήματος, ή μέρους αυτού, η οποία δεν είναι προσχεδιασμένη όπως η κλασσική συντήρηση και λαμβάνει χώρα σε περιπτώσεις που το σύστημα, ή μέρος αυτού, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί για κάποιο χρονικό διάστημα. Παρόλο που η ευκαιριακή συντήρηση μοιάζει με μια προσέγγιση η οποία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αξιοπιστία ενός τεχνολογικού συστήματος, ο σχεδιασμός της θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, αξιοποιώντας πάντα τις πραγματικές ευκαιρίες που μπορεί να υπάρξουν. Επιπλέον, ο σωστός σχεδιασμός της εφαρμογής της ευκαιριακής συντήρησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι πρόκειται για μια ενέργεια που επηρεάζει το συνολικό κόστος λειτουργίας του συστήματος, καθώς περιλαμβάνει πρόσθετες ενέργειες συντήρησης του. Για τους παραπάνω λόγους, η μελέτη εφαρμογής της ευκαιριακής συντήρησης θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του σωστού σχεδιασμού ενός τεχνολογικού συστήματος.
Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στη μοντελοποίηση της ευκαιριακής συντήρησης και την ανάλυση αξιοπιστίας σε ένα σύστημα δύο μονάδων με πολλαπλά επίπεδα υποβάθμισης, συνδεδεμένων σε σειρά. Τα επίπεδα υποβάθμισης είναι τρία και τα στάδια κάθε μονάδας είναι τέσσερα Το τρίτο επίπεδο υποβάθμισης είναι και το τελευταίο καθώς το σύστημα παύει να λειτουργεί και υποβάλλεται σε διαδικασία διορθωτικής συντήρησης (επισκευής). Η διαδικασία της επισκευής περιλαμβάνει δύο περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση είναι η ατελής επισκευή και η δεύτερη περίπτωση είναι η τέλεια επισκευή. Όταν η επισκευή είναι τέλεια η μονάδα επιστρέφει στην κατάσταση τέλειας λειτουργίας. Όταν η επισκευή είναι ατελής σημαίνει ότι η διαδικασία επισκευής δεν έχει ολοκληρωθεί σωστά, λόγω λάθους που οφείλεται σε ανθρώπινο παράγοντα, και η μονάδα δεν επιστρέφει σε κατάσταση πλήρους λειτουργίας. Η μοντελοποίηση της ευκαιριακής συντήρησης γίνεται με τη χρήση μιας Ομογενούς Μαρκοβιανής Διαδικασίας σε συνεχή χρόνο και με διακριτό χώρο καταστάσεων και εφαρμόζεται σε τρία διαφορετικά μοντέλα. Το πρώτο μοντέλο δεν περιλαμβάνει ευκαιριακή συντήρηση, το δεύτερο μοντέλο περιλαμβάνει ευκαιριακή συντήρηση σε δυο στάδια υποβάθμισης και το τρίτο μοντέλο περιλαμβάνει ευκαιριακή συντήρηση σε ένα στάδιο υποβάθμισης. Η ευκαιριακή συντήρηση εκτελείται πάντα μαζί με την επιδιόρθωση μιας από τις δύο μονάδες του συστήματος και επαναφέρει την εκάστοτε μονάδα στην αρχική της κατάσταση. Η ανάλυση αξιοπιστίας έγινε μελετώντας δύο περιπτώσεις. Στην πρώτη περίπτωση το υπό μελέτη σύστημα αποτελείται από δυο όμοιες μονάδες, ενώ στη δεύτερη περίπτωση οι μονάδες είναι ανόμοιες. Τέλος, παρουσιάζονται τα αριθμητικά αποτελέσματα, όπου οδηγούν στα συμπεράσματα για την έρευνα αυτή. |
|---|