Ο διάλογος ως έννοια και πρακτική στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στη σχολική τάξη

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη χρήση του διαλόγου και της συζήτησης στις σημερινές πολυπολιτισμικές τάξεις στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Επιχειρείται μια προσέγγιση ως προς την έννοια και την πρακτική εφαρμογή του διαλόγου στις τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αρχικά, εξετάζετ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Τσαμούρη, Μαρία
Άλλοι συγγραφείς: Θεοδωροπούλου, Έλενα
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2021
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/22569
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη χρήση του διαλόγου και της συζήτησης στις σημερινές πολυπολιτισμικές τάξεις στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Επιχειρείται μια προσέγγιση ως προς την έννοια και την πρακτική εφαρμογή του διαλόγου στις τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αρχικά, εξετάζεται το φαινόμενο της πολυπολιτισμικότητας και πως αυτό επιδρά στην εκπαιδευτική διαδικασία μέσα από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Εν συνεχεία, μελετάται η μεθοδολογία της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, η εφαρμογή της στη σχολική μονάδα καθώς και ο ρόλος της ηγεσίας των εκπαιδευτικών μονάδων και των γυναικών και ανδρών εκπαιδευτικών στο διαπολιτισμικό σχολείο. Μέσα από μια ανασκόπηση και κριτική αξιολόγηση των μοντέλων διαχείρισης της ετερότητας/πολυπολιτισμικότητας στην εκπαίδευση καταλήγουμε στο σημερινό, διαπολιτισμικό μοντέλο. Η αναφορά σε κάποιες περιπτωσιολογίες εκπαιδευτικής εφαρμογής, όπως αυτές σε ελληνόπαιδα του εξωτερικού, τσιγγανόπαιδα και μουσουλμανόπαιδα, δίνουν ένα στίγμα για την εξέλιξη και τα αποτελέσματα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης σε μαθητικούς πληθυσμούς με διαφορετική πολιτισμική, κοινωνική και θρησκευτική έναρξη. Έχοντας εξετάσει τα πιο πάνω, περνάμε στον πυρήνα της ερευνητικής εργασίας, ο οποίος αφορά στην ένταξη του διαλόγου και της συζήτησης στην εκπαιδευτική διαδικασία πολυπολιτισμικών τάξεων, οι οποίες λειτουργούν με τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Τίθενται και διερευνώνται τα ακόλουθα ερωτήματα: Τι συνιστά «κάνω διάλογο στην τάξη»; Οι γυναίκες και οι άνδρες εκπαιδευτικοί πώς θεωρούν ότι εκπληρώνουν/ολοκληρώνουν αυτήν την πρακτική και τι πραγματικά σημαίνει «κάνω διάλογο στην τάξη» με τα παιδιά; Είναι πραγματικά εκπαιδευμένες/οι ώστε να προσεγγίσουν ορθά, τόσο τη διαδικασία όσο και τα παιδιά για αυτήν τη διαλογική πράξη; Κατά αυτόν τον τρόπο επιχειρείται μια εκ νέου προσέγγιση και επαναξιολόγηση του τρόπου υλοποίησης του διαλόγου, του ρόλου της/του εκπαιδευτικού στην πραγματοποίηση του, όπως και της ίδιας της χρήσης του ως μέσου επίλυσης προβληματικών καταστάσεων στη διαπολιτισμική τάξη, με βάση τη διαπολιτισμική επάρκεια και μεθοδολογία των αρχών που τον διέπουν. Τέλος, αναγνωρίζοντας πως η συνεχής κατάρτιση και εκπαίδευση των γυναικών και ανδρών εκπαιδευτικών αποτελεί τη βάση για την επιτυχή συμπόρευση των κοινωνικών αλλαγών και των κοινωνικών απαιτήσεων που απορρέουν από αυτές -στα πρόσωπα των εκπαιδευτικών- και συμπαρασύρουν τη μορφή των τάξεων του σχολείου, για κάθε εποχή, κρίθηκε απαραίτητο να γίνει αναφορά στις δεξιότητες των εκπαιδευτικών της διαπολιτισμικής τάξης και στην αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσής τους.