Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata

Η τεράστια ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας, η περιορισμένη προσφορά ιχθυαλεύρων και ιχθυελαίων, το υψηλό κόστος τους και οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των υψηλών επιπέδων πρωτεΐνης καθιστούν αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών για τη διατροφή των ιχθύων, ώστε να καταστεί η βιομηχανία περ...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Μαυρουδή, Καλλιόπη
Other Authors: Μπακόπουλος, Βασίλειος
Language:el_GR
Published: 2020
Subjects:
Online Access:http://hdl.handle.net/11610/20594
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1828460692159594496
author Μαυρουδή, Καλλιόπη
author2 Μπακόπουλος, Βασίλειος
author_facet Μπακόπουλος, Βασίλειος
Μαυρουδή, Καλλιόπη
author_sort Μαυρουδή, Καλλιόπη
collection DSpace
description Η τεράστια ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας, η περιορισμένη προσφορά ιχθυαλεύρων και ιχθυελαίων, το υψηλό κόστος τους και οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των υψηλών επιπέδων πρωτεΐνης καθιστούν αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών για τη διατροφή των ιχθύων, ώστε να καταστεί η βιομηχανία περισσότερο βιώσιμη. Γι’ αυτό το λόγο, πολλές μελέτες έχουν διεξαχθεί για την τσιπούρα και για άλλα είδη με στόχο να μειωθεί η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες με την αντικατάσταση αυτών με υδατάνθρακες ή λιπίδια. Δύο ομάδες νεαρών ατόμων του είδους Sparusaurata, σιτίστηκαν με δύο διαφορετικά σιτηρέσια (το ένα με ποσοστό υδατανθράκων 20% και το άλλο με 0%), με σκοπό τη διερεύνηση της επίδρασης των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-αμυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο). Οι ομάδες ταΐστηκαν για 36 ημέρες και κατόπιν διενεργήθηκαν δειγματοληψίες στους χρόνους 2, 4, 6, 8, 12 και 24 ώρες μετά το τελευταίο τάισμα για την μέτρηση της δραστικότητας των παραπάνω ενζύμων. Σχετικά με την ειδική δραστικότητα α-αμυλάσης, είχε την τάση να είναι υψηλότερη στα δείγματα στομάχου (F(1,74)=7,965 , p=0,006120), πρόσθιου (F(1,90)=4,131 , p=0,045) και οπίσθιου εντέρου (F(1,84)=4,590 , p=0,0351) των ψαριών που τρέφονταν με τη δίαιτα που περιείχε 0% υδατάνθρακες (δίαιτα 2). Πιο συγκεκριμένα, υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας α-αμυλάσης μετρήθηκαν στο οπίσθιο έντερο (136,6 για τη δίαιτα 1 και 184,4 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2), ακολουθούμενες από τις μετρήσεις στο πρόσθιο έντερο (87,8 για τη δίαιτα 1 και 112,7 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2) και τέλος μικρότερες τιμές παρουσιάστηκαν στο στομάχι (4,4 για τη δίαιτα 1 και 10,8 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2). Όσον αφορά στην ειδική δραστικότητα πρωτεασών, στο στομάχι (F(1,89)=6,285 , p=0,0140) και στο οπίσθιο έντερο (F(1,84)=6,986, p=0,0098) η δίαιτα 2 παρουσίασε υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας, ενώ στα δείγματα πρόσθιου εντέρου (F(1,90)=21,591 , p=0,00001), η δίαιτα 1 (20% υδατάνθρακες) παρουσίασε τις υψηλότερες τιμές. Υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας πρωτεασών μετρήθηκαν στο οπίσθιο έντερο (160,03 για τη δίαιτα 1 και 206,5 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2), ακολουθούμενες από τις μετρήσεις στο πρόσθιο έντερο (119,68 για τη δίαιτα 1 και 111,67 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2) και τέλος μικρότερες τιμές παρουσιάστηκαν στο στομάχι (79,13 για τη δίαιτα 1 και 106,72 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2). Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας και με τα αποτελέσματα άλλων ερευνών, τα ψάρια του συγκεκριμένου είδους θα πρέπει να τρέφονται με δίαιτες που θα περιέχουν ένα ενδιάμεσο ποσοστό υδατανθράκων από αυτά που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς φαίνεται πως η πεπτικότητα του αμύλου μειώνεται με την αύξηση των επιπέδων του στη διατροφή και επίσης διάφορα προβλήματα φαίνεται να συνδέονται με τα υψηλά επίπεδα υδατανθράκων.Τέλος, για να έχουν τα ψάρια την καλύτερη δυνατή ανάπτυξη, ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δίνεται στο είδος αλλά και στην επεξεργασία των υδατανθράκων που χρησιμοποιούνται.
id oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-20594
institution Hellanicus
language el_GR
publishDate 2020
record_format dspace
spelling oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-205942020-05-04T09:07:41Z Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata Μαυρουδή, Καλλιόπη Μπακόπουλος, Βασίλειος Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιων Περιοχών πρωτεάσες αμυλάση υδατάνθρακες Aquaculture Fishes Nutrition Sparus aurata Η τεράστια ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας, η περιορισμένη προσφορά ιχθυαλεύρων και ιχθυελαίων, το υψηλό κόστος τους και οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των υψηλών επιπέδων πρωτεΐνης καθιστούν αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών για τη διατροφή των ιχθύων, ώστε να καταστεί η βιομηχανία περισσότερο βιώσιμη. Γι’ αυτό το λόγο, πολλές μελέτες έχουν διεξαχθεί για την τσιπούρα και για άλλα είδη με στόχο να μειωθεί η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες με την αντικατάσταση αυτών με υδατάνθρακες ή λιπίδια. Δύο ομάδες νεαρών ατόμων του είδους Sparusaurata, σιτίστηκαν με δύο διαφορετικά σιτηρέσια (το ένα με ποσοστό υδατανθράκων 20% και το άλλο με 0%), με σκοπό τη διερεύνηση της επίδρασης των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-αμυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο). Οι ομάδες ταΐστηκαν για 36 ημέρες και κατόπιν διενεργήθηκαν δειγματοληψίες στους χρόνους 2, 4, 6, 8, 12 και 24 ώρες μετά το τελευταίο τάισμα για την μέτρηση της δραστικότητας των παραπάνω ενζύμων. Σχετικά με την ειδική δραστικότητα α-αμυλάσης, είχε την τάση να είναι υψηλότερη στα δείγματα στομάχου (F(1,74)=7,965 , p=0,006120), πρόσθιου (F(1,90)=4,131 , p=0,045) και οπίσθιου εντέρου (F(1,84)=4,590 , p=0,0351) των ψαριών που τρέφονταν με τη δίαιτα που περιείχε 0% υδατάνθρακες (δίαιτα 2). Πιο συγκεκριμένα, υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας α-αμυλάσης μετρήθηκαν στο οπίσθιο έντερο (136,6 για τη δίαιτα 1 και 184,4 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2), ακολουθούμενες από τις μετρήσεις στο πρόσθιο έντερο (87,8 για τη δίαιτα 1 και 112,7 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2) και τέλος μικρότερες τιμές παρουσιάστηκαν στο στομάχι (4,4 για τη δίαιτα 1 και 10,8 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2). Όσον αφορά στην ειδική δραστικότητα πρωτεασών, στο στομάχι (F(1,89)=6,285 , p=0,0140) και στο οπίσθιο έντερο (F(1,84)=6,986, p=0,0098) η δίαιτα 2 παρουσίασε υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας, ενώ στα δείγματα πρόσθιου εντέρου (F(1,90)=21,591 , p=0,00001), η δίαιτα 1 (20% υδατάνθρακες) παρουσίασε τις υψηλότερες τιμές. Υψηλότερες τιμές ειδικής δραστικότητας πρωτεασών μετρήθηκαν στο οπίσθιο έντερο (160,03 για τη δίαιτα 1 και 206,5 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2), ακολουθούμενες από τις μετρήσεις στο πρόσθιο έντερο (119,68 για τη δίαιτα 1 και 111,67 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2) και τέλος μικρότερες τιμές παρουσιάστηκαν στο στομάχι (79,13 για τη δίαιτα 1 και 106,72 mU/mgprotein για τη δίαιτα 2). Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας και με τα αποτελέσματα άλλων ερευνών, τα ψάρια του συγκεκριμένου είδους θα πρέπει να τρέφονται με δίαιτες που θα περιέχουν ένα ενδιάμεσο ποσοστό υδατανθράκων από αυτά που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς φαίνεται πως η πεπτικότητα του αμύλου μειώνεται με την αύξηση των επιπέδων του στη διατροφή και επίσης διάφορα προβλήματα φαίνεται να συνδέονται με τα υψηλά επίπεδα υδατανθράκων.Τέλος, για να έχουν τα ψάρια την καλύτερη δυνατή ανάπτυξη, ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δίνεται στο είδος αλλά και στην επεξεργασία των υδατανθράκων που χρησιμοποιούνται. 2020-05-03T08:44:38Z 2020-05-03T08:44:38Z 2017-11-15 http://hdl.handle.net/11610/20594 el_GR Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ 55 σ. application/pdf Μυτιλήνη
spellingShingle πρωτεάσες
αμυλάση
υδατάνθρακες
Aquaculture
Fishes
Nutrition
Sparus aurata
Μαυρουδή, Καλλιόπη
Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title_full Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title_fullStr Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title_full_unstemmed Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title_short Επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α-μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα (στομάχι, πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο) σε νεαρά άτομα του είδους Sparus aurata
title_sort επίδραση των υδατανθράκων στη δραστικότητα των πρωτεασών και της α μυλάσης σε 3 τμήματα του πεπτικού σωλήνα στομάχι πρόσθιο έντερο και οπίσθιο έντερο σε νεαρά άτομα του είδους sparus aurata
topic πρωτεάσες
αμυλάση
υδατάνθρακες
Aquaculture
Fishes
Nutrition
Sparus aurata
url http://hdl.handle.net/11610/20594
work_keys_str_mv AT mauroudēkalliopē epidrasētōnydatanthrakōnstēdrastikotētatōnprōteasōnkaitēsamylasēsse3tmēmatatoupeptikousōlēnastomachiprosthioenterokaiopisthioenterosenearaatomatoueidoussparusaurata