Η ενωμάτωση του ρίσκου βιωσιμότητας στις νέες δανειοδοτήσεις και στη διαχείριση των κόκκινων δανείων: στοιχεία από την ελληνική αγορά
Ο ρόλος του χρηματοοικονομικού τομέα στις σύγχρονες οικονομίες είναι αναμφισβήτητα κομβικής σημασίας για την σταθερότητα και βιωσιμότητα του όλου συστήματος. Σε κάποιες όμως περιπτώσεις, ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, εταιρείες του χρηματοοικονομικού κλάδου όπως είναι τα πιστωτικά ιδρύματα (τράπεζ...
Saved in:
| Main Authors: | , , , |
|---|---|
| Language: | English |
| Published: |
2020
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/20215 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Ο ρόλος του χρηματοοικονομικού τομέα στις σύγχρονες οικονομίες είναι αναμφισβήτητα κομβικής σημασίας για την σταθερότητα και βιωσιμότητα του όλου συστήματος. Σε κάποιες όμως περιπτώσεις, ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, εταιρείες του χρηματοοικονομικού κλάδου όπως είναι τα πιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες), οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι εταιρείες διαχείρισης επενδυτικών κεφαλαίων, έχουν γίνει αποδέκτες έντονης κριτικής από το σύνολο της κοινωνίας. Ενας από τους κυριότερους λόγους αυτής της κριτικής έχει να κάνει με την αμφίβολη αποτελεσματικότητα, από την μεριά των τραπεζών, στη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου των πελατών τους, κάτι που με τη σειρά του θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα του συστήματος σε μακροοικονομικό επίπεδο. Η έλλειψη κατάλληλων πολιτικών και διαδικασιων, τόσο σε επίπεδο χρηματοοικονομικού τομέα όσο και σε θεσμικό επίπεδο, ρίχνει όλο το βάρος στους κρίσιμους δείκτες επιτυχίας συγκεκριμένων εταιρειών, οι οποίοι με την σειρά τους καλύπτουν περιορισμένο φάσμα των δραστηριοτήτων τους. Η διαχείριση του ρίσκου βιωσιμότητας είναι μία παράμετρος η οποία συνήθως δεν υπόκειται σε συγκεκριμένη πολιτική ή διαδικασίες των εταιρειών του χρηματοοικονομικού κλάδου. Οι εταιρείες αυτές, η οποίες συνήθως αποκαλούνται “χρηματοοικονιμκοί διαμεσολαβητές”, πρέπει να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να καταγράψουν τις επιπτώσεις των δραστηριοτήτων τους στην κοινωνία και το περιβάλλον (ρίσκο βιωσιμότητας), έτσι ώστε να γίνει μία αντικειμενική αξιολόγηση της συνολικής συμβολής τους στη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η έρευνά μας επικεντρώνεται στην ενσωμάτωση του ρίσκου βιωσιμότητας στην διαχείρσιη του πιστωτικού κινδύνου των τραπεζών, προσφέροντας εμπειρίες και γνώμες υψηλόβαθμων στελεχών των εταιρειών του χρηματοοικονομικού κλάδου, και συγκεκριμένα χρηματοοικονομικών διαμεσολαβητών. Η ερευνητική μεθοδολογία που ακολουθήθηκε είναι μικτή, καθώς χρησιμοποιήθηκαν τόσο ηλεκτρονικά ερωτηματολόγια όσο και προσωπικές συνεντεύξεις προκειμένου να αξιολογηθεί η επίπτωση του ρίσκου βιωσιμότητας στις δανειοδοτήσεις, με συγκεκριμένη αναφορά στη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Η άποψη που εκφράζει την πλειοψηφία των στελεχών είναι ότι το ρίσκο βιωσιμότητας πράγματι επειρεάζει αυτές τις δύο βασικές λειτουργίες των χρηματοοικονιμκών διαμεσολαβητών, αλλά μένει να εδραιωθεί η ακριβής διαδικασία και μεθοδολογία για την ενσωμάτωσή του στις βασικές λειτουργίες των διαμεσολαβητών. Επιπλέον, η διαχείριση του ρίσκου βιωσιμότητας προσφέρει το έδαφος για τη δημιουργία νέων τεχνικών διοίκησης και συμβάλλει στην μεγαλύτερη σχετικότητα των βασικών λειτουργειών αυτών των εταιρειών με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης. Η τελευταία εντύπωση μου μας αφήνουν τα αποτελέσματα της έρευνας είναι ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης ως προς την ενσωμάτωση του περιβαλλοντικού κινδύνου στη διαδικασία διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου, προκειμένου να εδραιωθεί μία αποτελεσματική διαδικασία διαχείρισης βιωσιμότητας η οποία να συμβαδίζει με την αποστολή και τους επιχειρησιακούς στόχους των εταιρειών. |
|---|