Αόρατες πόλεις, τόποι ετεροτοπίας: οι δομές αυτό-οργάνωσης και αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών στην Αττική
Αυτή η εργασία θέλει να αναδείξει αν και κατά πόσο οι δομές αλληλεγγύης και αυτό-οργάνωσης μπορούν να σηματοδοτήσουν ένα ορατό σημείο αναφοράς, έναν δημόσιο χώρο ώστε η ταυτότητα του πρόσφυγα και του μετανάστη να μπορέσει να αλληλεπίδραση με τον κοινωνικό σώμα, μ’ ένα μακροπρόθεσμό πλάνο μια ομαλή έ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/20210 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| _version_ | 1828460680206876672 |
|---|---|
| author | Αξιώτης, Σωτήρης |
| author2 | Πετροπούλου, Χρυσάνθη |
| author_sort | Αξιώτης, Σωτήρης |
| collection | DSpace |
| description | Αυτή η εργασία θέλει να αναδείξει αν και κατά πόσο οι δομές αλληλεγγύης και αυτό-οργάνωσης μπορούν να σηματοδοτήσουν ένα ορατό σημείο αναφοράς, έναν δημόσιο χώρο ώστε η ταυτότητα του πρόσφυγα και του μετανάστη να μπορέσει να αλληλεπίδραση με τον κοινωνικό σώμα, μ’ ένα μακροπρόθεσμό πλάνο μια ομαλή ένταξη.
Από το δικαίωμα στην πόλη του Lefebvre μέχρι και τον D. Harvey και την σημασία του δημόσιο χώρου, πως αυτός καθορίζεται και επανανοηματοδοτείται από τα χειραφετικά κινήματα υπό ένα ελευθεριακό πρίσμα μέσω της κατάληψης του. Έπειτα, σύμφωνα με τον κ. Σταύρο Σταυρίδη στο βιβλίο του Μετέωροι χώροι της Ετερότητας και δημιουργεί τους αστικούς θυλάκους.
Στην νεοφιλελεύθερη πόλη των θυλάκων, το καθεστώς εξαίρεσης γίνεται κανόνας και μετεξελίσσεται σ’ ένα μοντέλο διακυβέρνησης των σύγχρονων «δυτικών» κρατών, σύμφωνα με τον G, Agamben ενώ ανάγεται σε μία μόνιμη συνθήκη μέσα στην πόλη. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα του καθεστώτος εξαίρεσης είναι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή οποιαδήποτε κέντρο κράτησης των μη έχοντας χαρτιά.
Από την άλλη έχουμε τα αστικά κατώφλια ή όπως ονομάσαμε αυτά τα σημεία ετεροτοπίες, όπως τις όρισε ο M. Foucault ή αλλιώς τις Αόρατες πόλεις.
Με αυτόν τον λογοτεχνικό τρόπο θα αφηγηθούμε αυτές τις ετεροτοπίες από το μυθιστόρημα του Ίταλο Καλβίνο, Αόρατες πόλεις. Που τις παραληρήζουμε με τις δομές αυτό-οργάνωσης και αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών. Δομές που σηματοδοτούν ένα ορατό σημείο αναφοράς των προσφύγων και των μεταναστών στο δημόσιο χώρο, ενώ η ένταξη τους μέσα στην ελληνική κοινωνία είναι πιο εφικτοί με αυτή την πρακτική, έχοντας γνώση ότι από εκεί και πέρα υπάρχουν άλλοι παράγοντες για την ενσωμάτωση που εντοπίζονται μέσα στην συνολική συστημική κρίση που βιώνουμε από το 2008. Ελπίζω αυτή η εργασία να είναι απλά μία αφορμή για συζήτηση εναλλακτικών και πιο ελευθεριακών πρακτικών πέρα και έξω των πολιτικών του καπιταλιστικού και κρατικού κόσμου. |
| id | oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-20210 |
| institution | Hellanicus |
| language | el_GR |
| publishDate | 2020 |
| record_format | dspace |
| title | Αόρατες πόλεις, τόποι ετεροτοπίας: οι δομές αυτό-οργάνωσης και αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών στην Αττική |
| topic | solidarity self-organisation refugees migrants ετεροτοπίες αλληλεγγύη πρόσφυγες μετανάστες Refugess Solidarity Urban geography Public space Immigrants |
| url | http://hdl.handle.net/11610/20210 |
| work_keys_str_mv | AT axiōtēssōtērēs aoratespoleistopoieterotopiasoidomesautoorganōsēskaiallēlengyēsprosphygōnkaimetanastōnstēnattikē |