Εκπαιδευτική πολιτική και συνεκπαίδευση στην Ελλάδα: η περίπτωση των μαθητών με προβλήματα όρασης

Η ισότιμη ένταξη και η συνεκπαίδευση των μαθητών με αναπηρίες μαζί με συνομηλίκους τους τυπικών αναπτυσσόμενων χαρακτηριστικών στις σχολικές μονάδες γενικής αγωγής αποτελεί μείζον ζήτημα και γι’ αυτό το λόγο έχει αρχίσει να υποστηρίζεται και να προάγεται από την πλειοψηφία των παραδοσιακών εκπαιδευτ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Κακαργιά, Δέσποινα
Άλλοι συγγραφείς: Γιαβρίμης, Παναγιώτης
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2019
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/19266
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η ισότιμη ένταξη και η συνεκπαίδευση των μαθητών με αναπηρίες μαζί με συνομηλίκους τους τυπικών αναπτυσσόμενων χαρακτηριστικών στις σχολικές μονάδες γενικής αγωγής αποτελεί μείζον ζήτημα και γι’ αυτό το λόγο έχει αρχίσει να υποστηρίζεται και να προάγεται από την πλειοψηφία των παραδοσιακών εκπαιδευτικών συστημάτων. Σκοπός, λοιπόν, της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθούν οι απόψεις και οι στάσεις των δασκάλων γενικής και ειδικής αγωγής σχετικά με τη συνεκπαίδευση των μαθητών με αναπηρία, και ειδικά αυτών που αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης, στο πλαίσιο του τυπικού σχολείου, καθώς επίσης και οι ενταξιακές εκπαιδευτικές πολιτικές που εφαρμόζονται στη χώρα μας για τη συμπερίληψη των συγκεκριμένων παιδιών στα δημοτικά σχολεία τυπικής αγωγής. Οι συμμετέχοντες της έρευνάς μας ήταν 9 δάσκαλοι γενικής αγωγής και 6 δάσκαλοι ειδικής αγωγής. Ως εργαλείο έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη. Μέσα από το λόγο των εκπαιδευτικών διαφάνηκε ότι: α) υποστηρίζουν τη διαδικασία της συνεκπαίδευσης, β) εμμένουν στις υλικοτεχνικές ελλείψεις, στην ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, καθώς και στην ελλιπή επιμόρφωσή τους, γ) αναφέρονται στην αναγκαιότητα ύπαρξης δασκάλου παράλληλης στήριξης, δ) θεωρούν ότι η ένταξη των μαθητών με προβλήματα όρασης προκαλεί λιγότερες αντιδράσεις στους γονείς, ε) τονίζουν την αναγκαιότητα ύπαρξης επικοινωνίας μεταξύ σχολείου και οικογένειας των μαθητών με προβλήματα όρασης και τέλος, στ) διακρίνουν σημαντικές αδυναμίες στην ασκούμενη ενταξιακή εκπαιδευτική πολιτική.