| spelling |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-156352025-02-08T02:07:59Z Έλεγχος αντιμικροβιακής δραστικότητας και προσδιορισμός ελάχιστων ανασταλτικών συγκεντρώσεων επιλεγμένων φυτικών εκχυλισμάτων έναντι τροφιμογενών βακτηρίων Control and antimicrobial activity determination of minimum inhibitory concentrations of selected plant extracts against foodborne bacteria Καμαρινού, Χριστίνα Μητροπούλου, Αναστασία Γκιαούρης, Ευστάθιος φυσικές αντιμικροβιακές ουσίες total polyphenols φυτικά εκχυλίσματα ολικές πολυφαινόλες natural antimicrobial agents plant extracts grape pomace onion eggplant στέμφυλα κρεμμύδι μελιτζάνα Plant extracts (URL: http://id.loc.gov/authorities/subjects/sh00006752) Plant polyphenols (URL: http://id.loc.gov/authorities/subjects/sh92003484) Κλειδωμένη η δυνατότητα αντιγραφής Στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και του σύγχρονου εντατικού τρόπου ζωής, η αλλοίωση των τροφίμων από τους μικροοργανισμούς, καθώς και τα ξεσπάσματα τροφιμογενών μικροβιακών νοσημάτων αποτελούν προβλήματα που ολοένα και διαρκώς διογκώνονται. Από την άλλη μεριά, η βιομηχανία τροφίμων δέχεται συνεχώς πιέσεις από τους καταναλωτές για τη μείωση της χρήσης των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της μικροβιακής ανάπτυξης (συντηρητικών), εξαιτίας των πιθανολογούμενων προβλημάτων αυτών στους τομείς της υγείας και του περιβάλλοντος. Αυτό έχει, τα τελευταία χρόνια, οδηγήσει στην αναζήτηση άλλων εναλλακτικών τρόπων ελέγχου της μικροβιακής ανάπτυξης που θα είναι παράλληλα και φιλικές προς το περιβάλλον, όπως είναι και η χρησιμοποίηση φυσικών αντιμικροβιακών ουσιών. Αυτές μπορούν να ληφθούν από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των φυτών, ζώων, βακτηρίων, αλγών και μυκήτων, ενώ αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει την αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητα των φυτικών ενώσεων. Αντιπροσωπευτικές τέτοιες ενώσεις είναι και οι πολυφαινόλες. Η συγκεκριμένη μελέτη είχε σαν σκοπό, την εξέταση 3 φυτικών εκχυλισμάτων πλουσίων σε πολυφαινόλες (στέμφυλων, κρεμμυδιού και μελιτζάνας), για την ικανότητα τους να αναστέλλουν τη μικροβιακή ανάπτυξη. Η εκχύλιση για την παραλαβή των ολικών πολυφαινολών από τους φυτικούς ιστούς είχε γίνει στα πλαίσια προηγούμενων Πτυχιακών Μελετών, χρησιμοποιώντας διαδικασία υπερήχων σε δύο διαφορετικούς διαλύτες: 90% γλυκερόλη (για τα στέμφυλα, τα κρεμμύδιακαι τη μελιτζάνα) και 40% αιθανόλη (μόνο για τη μελιτζάνα). Για την εξακρίβωση πιθανής αντιμικροβιακής δράσης χρησιμοποιήθηκαν εδώ παράλληλα 3 διαφορετικές τυπικές δοκιμές: (α) η μέθοδος κηλίδας σε άγαρ (agarspotassay), (β) η μέθοδος διάχυσης από πηγαδάκι (welldiffusionassay), και (γ) η μέθοδος μετρήσεων θολερότητας (απορρόφησης) σε μικροπλακίδια (turbiditymeasurementsinmicroplates). Στα πλαίσια αυτών των δοκιμών εξετάστηκαν 6 διαφορετικές συγκεντρώσεις για το κάθε φυτικό εκχύλισμα (100, 50, 25, 12,5, 6,25 και 3,13% v/v) εναντίον 16 βακτηριακών στελεχών τα οποία ανήκαν σε 10 διαφορετικά είδη. Οι συγκεντρώσεις των ολικών πολυφαινολών που περιέχονταν σε κάθε εκχύλισμα (100%) ήταν 594 mg/L (=594 ppm), 732 mg/L , 214,8 mg/L, 121,2 mg/L για στέμφυλα, κρεμμύδι, μελιτζάνα με διαλύτη αιθανόλη και μελιτζάνα με διαλύτη γλυκερόλη, αντίστοιχα. Τα 10 βακτηριακά είδη που χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες αντιμικροβιακής δράσης ήταν τα: Lactobacillus sakei, Lactobacillus pentosus, Enterococcus glivus, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Escerichia coli, Salmonella enterica και Pseudomonas fluorescens. Τα αποτελέσματα όλων των δοκιμών φανέρωσαν ότι κανένα από τα υπό εξέταση φυτικά εκχυλίσματα δεν παρουσίασε αντιμικροβιακή δράση σε καμία από τις εξετασθείσες εδώ συγκεντρώσεις εναντίον των μικροοργανισμών που εδώ χρησιμοποιήθηκαν. Γενικά οι ελάχιστες ανασταλτικές συγκεντρώσεις των ολικών πολυφαινολών σε φυτικά εκχυλίσματα (κατά διαφόρων μικροοργανισμών) κυμαίνονται στο εύρος 500-1000 ppm (μg/ml) (0,05-0,1%) στις περισσότερες των δημοσιευμένων μελετών. Κάποια φυτικά εκχυλίσματα όμως έχουν δείξει ανασταλτική δράση ακόμη και σε μικρότερες συγκεντρώσεις. Δεδομένου ότι στην παρούσα μελέτη τα εκχυλίσματα που εξετάσθηκαν είχαν συγκέντρωση ολικών πολυφαινολών >700 ppm, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η όποια αντιμικροβιακή δράση των πολυφαινολών των φυτικών εκχυλισμάτων που εδώ εξετάστηκαν να μην κατέστη ορατή εξαιτίας της εν γένει και παράλληλης αντιμικροβιακής δράσης των διαλυτών που κατά την εκχύλιση χρησιμοποιήθηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις (90% γλυκερόλη, 40% αιθανόλη), όπως και αυτό φάνηκε από τις κατάλληλες δοκιμές ελέγχου (μαρτύρων) στη μέθοδο των μικροπλακιδίων. Εν κατακλείδι, τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης δεν υποστηρίζουν την αντιμικροβιακή δράση των συγκεκριμένων φυτικών εκχυλισμάτων. Μια τροποποίηση όμως στη διαδικασία εκχύλισης (μέσω χρησιμοποίησης διαφορετικών διαλυτών ή/και χαμηλότερων συγκεντρώσεων αυτών) θα μπορούσε πιθανώς μελλοντικά να φανερώσει μια τέτοια δράση. In the context of globalization and the modern intensive lifestyle, the food spoilage by microorganisms, and microbial outbreaks of food-borne diseases are problems that more and constantly expand. On the other hand, the consumers are constantly putting pressure on the food industry to reduce the use of chemicals used to prevent microbial growth (conservatives), because of suspected problems of these in the areas of health and the environment. This has, in recent years, led to the search for other alternative ways of controlling microbial growth that are parallel environmentally friendly, as is the use of natural antimicrobials. These can be obtained from various sources, including plants, animals, bacteria, algae and fungi, and several studies have demonstrated the antimicrobial efficacy of plant compounds. Representative of such compounds are the polyphenols. This study was intended to study the ability of three plant extracts rich in polyphenols (grape pomace, onion and eggplant) to inhibit microbial growth. Extraction of polyphenols from these plant tissues was done in previous Graduate Studies using ultrasound procedure in two different solvents: 90% glycerol (for grape pomace, onions, and eggplant) and 40% ethanol (only eggplant). Three different standard tests were used here for the detection of potential antimicrobial activity: (a) the agar spot assay, (b) the well diffusion assay, and (c) the method of turbidity measurements in microplates. Within these trials, 6 different concentrations for each plant extract were tested (100, 50, 25, 12.5, 6.25 and 3,13% v / v) against 16 bacterial strains belonged to 10 different species. The concentrations of the polyphenols contained in each extract (100%) was 594 mg / L (=594 ppm), 732 mg / L, 214.8 mg / L, 121.2 mg / L for grape pomace, onion, eggplant with ethanol solvent and eggplant solvent glycerol respectively. The 10 bacterial species used as antimicrobial activity indices were: Lactobacillus sakei, Lactobacillus pentosus, Enterococcus glivus, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Escerichia coli, Salmonella enterica and Pseudomonas fluorescens. The results of all the test methods revealed that none of the tested plant extracts showed antimicrobial activity at any of the concentrations tested here against the microorganisms used herein. Generally the minimum inhibitory concentrations of polyphenols in plant extracts (by various microorganisms) in most of the published studies the range 500-1000 ppm (ug / ml) (0.05-0.1%). Some plant extracts however have shown inhibitory activity even at lower concentrations. Since, in this study the extracts tested had a concentration of polyphenols> 700 ppm, it is concluded that any antimicrobial activity of the polyphenol herbal extracts herein considered not visualized because of sharps and parallel antimicrobial action of the solvents in extraction used at high concentrations (90% glycerol, 40% ethanol), as highlighted by the appropriate control tests (control) in the process of the microplate. In conclusion, the results of this study do not support for antimicrobial action of these plant extracts. However, a modification of the extraction procedure (by using different solvents and / or lower concentrations of them) could likely reveal such an effect in the future. 2015-11-23T11:41:58Z 2015-11-23T11:41:58Z 2015-10 http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=iT*DE*DDY*1E*24*EEF*B0*01jr*CBx*1B&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015%20.1.110414&SearchT1=&Index1=Titlenew&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/15635 el_GR CC0 1.0 Παγκόσμια http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/ 67 σ. application/pdf Λήμνος
|