Η εφαρμογή της πολιτικής προστατευταίων περιοχών στην Ελλάδα: κοινωνικές συγκρούσεις στον υγρότοπο του κόλπου Καλλονής
Το φαινόμενο της πλανητικής «μεταλλαγής» που λαβαίνει χώρα στις μέρες μας κυρίως εκφράζεται και ανατροφοδοτείται μέσω της υφιστάμενης αλλαγής στο παγκόσμιο κλίμα ενώ παράλληλα αφορά την αντικατάσταση διαφόρων τύπων φυσικών οικοσυστημάτων με άλλα, ανθρωπογενή και μη, τις μαζικές εξαλείψεις ειδών με ρ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Online Access: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=BG*BC*D4*1A1*98Ib*28*01*0F*E3*C4*F5*B2&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=5&WebPageNr=1&SearchTerm1=2002.1.81356&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr=5 http://hdl.handle.net/11610/14941 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Το φαινόμενο της πλανητικής «μεταλλαγής» που λαβαίνει χώρα στις μέρες μας κυρίως εκφράζεται και ανατροφοδοτείται μέσω της υφιστάμενης αλλαγής στο παγκόσμιο κλίμα ενώ παράλληλα αφορά την αντικατάσταση διαφόρων τύπων φυσικών οικοσυστημάτων με άλλα, ανθρωπογενή και μη, τις μαζικές εξαλείψεις ειδών με ρυθμούς πρωτόγνωρους σε ολόκληρη τη φυσική ιστορία του πλανήτη, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κ.α. Μία από τις πιο συνηθισμένες ερμηνείες των ιδεολογικών αιτιών της σημερινής πλανητικής περιβαλλοντικής κρίσης σχετίζεται με τη μομφή του ανθρωποκεντρισμού, της κυριαρχικής στάσης και συμπεριφοράς που υιοθετεί ο άνθρωπος απέναντι στη φύση. Καθίσταται επομένως αναγκαία, η παρέμβαση για τη ρύθμιση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και τον περιορισμό της «οικονομικής μεγέθυνσης» καθώς και μια περιβαλλοντική πολιτική με την ευρεία έννοια του όρου, που να στηρίζεται όχι μόνο σε νέες επιστημονικές αλλά και νέες ηθικές παραμέτρους. Ωστόσο, η δημιουργία προστατευόμενων περιοχών ως μέτρο «εξυγίανσης» αλλά και «πρόληψης» για την αποφυγή της περαιτέρω υποβάθμισης του περιβάλλοντος έχει δεχθεί πολλαπλή κριτική ενώ παράλληλα έχει μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων μεταξύ της τοπικής κοινωνίας, των επιστημόνων και των φορέων εξουσίας. Προσπάθειες για μία πιο ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διατήρηση και προστασία, όπως αυτή της δημιουργίας του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000, εκλαμβάνονται ως «απειλή» για τον παραδοσιακό και καθιερωμένο τρόπο σκέψης, για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και τις δυνατότητας χρήσεις της γης, τις οικονομικές ελευθερίες και την αυτονομία των τοπικών κοινωνιών, τη στιγμή που παρουσιάζεται επιτακτική η συμμετοχή τους για την επιτυχή έκβαση τέτοιων εγχειρημάτων. Οι εκάστοτε επιμέρους κοινωνικές αποκρίσεις σχετικά με περιβαλλοντικής φύσεως ζητήματα είναι περίπλοκες και ποικίλες. Ωστόσο, δεν είναι τυχαίες η κατανόηση των δυνάμεων που τις υποκινούν ίσως βοηθήσει για την εξεύρεση των βέλτιστων λύσεων σε τέτοιου είδους πολυδιάστατα προβλήματα. |
|---|