Αξιολόγηση της επίδοσης των μαθητών: ανάλυση περιεχομένου των επαναληπτικών κριτηρίων αξιολόγησης στο μάθημα των μαθηματικών Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων του Δημοτικού Σχολείου
Η αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή αποτελεί μια διαδικασία άρρηκτα συνδεδεμένη με όλη την εκπαιδευτική διαδικασία και βασικό παράγοντα διαμόρφωσης της ποιότητας στην εκπαίδευση. Αποτελεί τη κύρια διαδικασία αποτίμησης του βαθμού επίτευξης των εκπαιδευτικών σκοπών και στόχων του προγράμματος, του ε...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*DD0*B6*A9*1B*18*B9*CD*BF*3Dhp*B8*CCw*C2&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=5&WebPageNr=1&SearchTerm1=2011%20.1.14902&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=5 http://hdl.handle.net/11610/14319 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή αποτελεί μια διαδικασία άρρηκτα συνδεδεμένη με όλη την εκπαιδευτική διαδικασία και βασικό παράγοντα διαμόρφωσης της ποιότητας στην εκπαίδευση. Αποτελεί τη κύρια διαδικασία αποτίμησης του βαθμού επίτευξης των εκπαιδευτικών σκοπών και στόχων του προγράμματος, του εντοπισμού των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του προγράμματος και του ελέγχου επίτευξης των επιθυμητών του αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της σχολικής μάθησης ανάλογα με το σκοπό που κάθε φορά εξυπηρετεί, αλλά και το χρόνο που λαμβάνει χώρα κατά τη διδακτική διαδικασία διακρίνεται σε αρχική ή προγνωστική, διαμορφωτική ή σταδιακή ή συνεχής και τελική, συνολική ή αθροιστική. Βασική προϋπόθεση κάθε ακριβούς αξιολόγησης αποτελεί ο ακριβής προσδιορισμός των επιδιωκόμενων κάθε φορά διδακτικών στόχων και ο έλεγχος επίτευξής τους μέσω της τελικής αξιολόγησης. Ασαφείς και ελλιπείς διατυπώσεις των διδακτικών στόχων οδηγούν και σε πλημμελή έλεγχο του αποτελέσματος της διδασκαλίας. Ο σκοπός της έρευνας είναι η μελέτη των επαναληπτικών κριτηρίων αξιολόγησης του μαθήματος των Μαθηματικών της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου, όπως αυτά παρουσιάζονται είτε στο σχολικό εγχειρίδιο του Μαθητή (Ε΄ Τάξη) είτε στο Βιβλίο του Δασκάλου (ΣΤ΄ Τάξη) αλλά και των ειδικών στόχων που έχει η κάθε διδακτική ενότητα, όπως αυτοί αναλυτικά αναφέρονται στα Βιβλία του δασκάλου και των δυο τάξεων. Ειδικότερα, προσεγγίζεται με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου, καταγράφεται και διερευνάται: (α) ο τύπος των ερωτήσεων που χρησιμοποιούνται στα κριτήρια αξιολόγησης και (β) οι στόχοι που το επαναληπτικό κριτήριο αξιολόγησης κάθε φορά αξιολογεί από το σύνολο των στόχων, οι οποίοι αναφέρονται στο βιβλίο του δασκάλου ανά διδακτική ενότητα και στο σύνολο των διδακτικών ενοτήτων που καλύπτει το κριτήριο αξιολόγησης. Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι απαιτείται επανασχεδιασμός των επαναληπτικών κριτηρίων αξιολόγησης όσον αφορά τις ερωτήσεις τους, καθώς διαπιστώνεται η χρήση αυξημένου αριθμού ερωτήσεων «κλειστού τύπου» που μπορεί να βοηθούν τον εκπαιδευτικό σε μια πιο αντικειμενική και χρονικά σύντομη διόρθωση, δεν ενισχύουν όμως η αποκλίνουσα σκέψη του μαθητή, αφού δεν δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στα «ανοιχτά» προβλήματα. Επίσης, τα κριτήρια αξιολόγησης καλύπτουν, μεγάλο αριθμό διδακτικών κεφαλαίων με αποτέλεσμα την αδυναμία ελέγχου των τεθέντων διδακτικών τους στόχων. Ο αυξημένος αριθμός διδακτικών κεφαλαίων με τον αντίστοιχα μεγάλο αριθμό επιδιωκόμενων διδακτικών στόχων, αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα ασφαλούς τελικής αξιολόγησης. Η χρήση των κριτηρίων αξιολόγησης ανά μικρότερο αριθμό διδακτικών κεφαλαίων θα βοηθήσει στον ουσιαστικό έλεγχο επίτευξης των διδακτικών στόχων εκ μέρους του εκπαιδευτικού, αλλά και στην αρτιότερη οργάνωση της διδακτέας ύλης εκ μέρους του μαθητή. |
|---|