In vitro μελέτη της θρεπτικής αξίας αποξηραμένων σύκων (Ficus carica)
Αρκετές έρευνες έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με την ευεργετική επίδραση κατανάλωσης τροφίμων με πλούσιο φαινολικό περιεχόμενο. Τα αποξηραμένα φρούτα συμπεριλαμβανομένου του αποξηραμένου σύκου, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Μεσογειακού μοντέλου διατροφής, καθώς γίνεται αναφορά για αυτά από την αρ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Αρκετές έρευνες έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με την ευεργετική επίδραση κατανάλωσης τροφίμων με πλούσιο φαινολικό περιεχόμενο. Τα αποξηραμένα φρούτα συμπεριλαμβανομένου του αποξηραμένου σύκου, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Μεσογειακού μοντέλου διατροφής, καθώς γίνεται αναφορά για αυτά από την αρχαιότητα. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την προστατευτική τους δράση έναντι χρόνιων νοσημάτων, γεγονός που αποδίδεται στην περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Στην βιβλιογραφία δεν υπάρχουν δεδομένα για το αντιοξειδωτικό περιεχόμενο του αποξηραμένου σύκου Λήμνου. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να προσδιοριστεί το φαινολικό περιεχόμενο του αποξηραμένου σύκου Λήμνου, να συγκριθεί με αυτό του αποξηραμένου σύκου εμπορίου και εν συνεχεία όποιο από τα παραπάνω εκφράσει μεγαλύτερη αντιοξειδωτική ικανότητα να αποτελέσει συστατικό για την παρασκευή λειτουργικού τροφίμου.Χρησιμοποιήθηκαν: αποξηραμένο σύκο Λήμνου, αποξηραμένο κοινό σύκο εμπορίου καθώς και τυρί “Kαλαθάκι Λήμνου” τα οποία και εκχυλίστηκαν για την παραλαβή των ολικών φαινολικών συστατικών τους. Πριν τη διαδικασία της εκχύλισης έλαβε χώρα επιλογή του κατάλληλου διαλύτη για την παραλαβή των φαινολικών συστατικών.Τα δείγματα αποξηραμένων σύκων και τυριού, καθώς και τα εκχυλίσματά τους αναλύθηκαν ως προς το φαινολικό τους περιεχόμενο με τη μέθοδο Folin-Ciocalteau.Επιπροσθέτως, έγινε εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας βασιζόμενη στη δέσμευση της 1,1 – διφαινυλο-2-πικρύλοϋδραζυλο ρίζας (DPPH*) αλλά και του 2'αζίνο-3-αιθυλοβενζοθειαζολινο-6-σουλφονικού οξέος (ABTS*), στον προσδιορισμό αναγωγικής δύναμης των εκχυλισμάτων μέσω αναγωγής Fe+3 σε Fe+2, με τη μέθοδο FRAP και αναγωγής Cu 2+ σε Cu+ , με τη μέθοδο CUPRAC . Επιπλέον, μελετήθηκε η ικανότητα των εκχυλισμάτων να αναστέλλουν τόσο το ένζυμο της α-γλυκοζιδάσης, ένα ένζυμο που φαίνεται να εμπλέκεται στην ανάπτυξη Διαβήτη Τύπου ΙΙ, όσο και την in vitro οξείδωση πλάσματος από αίμα ανθρώπου την προκαλούμενη από ιόντα Cu2+ , η οποία αποτελεί αρχικό στάδιο για την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης.Τα αποτελέσματα φανερώνουν ότι το αποξηραμένο σύκο αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών συστατικών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πρόληψη της ανάπτυξης χρόνιων παθήσεων με αιτιολογικό παράγοντα το οξειδωτικό στρες, όπως τα καρδιοαγγειακά νοσήματα και ο Διαβήτης Τύπου ΙΙ . |
|---|