Το φαινόμενο της τρύπας του όζοντος
Η μελέτη του ατμοσφαιρικού όζοντος ξεκίνησε πριν περίπου 100 χρόνια, όταν αναγνωρίσθηκε πρώτη φορά ότι η οξεία διακοπή του κοντινού υπεριώδους ηλιακού φάσματος οφειλόταν πιθανότατα στην απορρόφηση από το ατμοσφαιρικό όζον. Αυτή η σημαντική φασματική ιδιότητα αποδείχθηκε κατάλληλο μέσο για την παρακο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.5729 http://hdl.handle.net/11610/9968 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| _version_ | 1828462530326953984 |
|---|---|
| author | Ντεκουμές, Γεώργιος |
| author2 | Λέκκας, Θεμιστοκλής |
| author_sort | Ντεκουμές, Γεώργιος |
| collection | DSpace |
| description | Η μελέτη του ατμοσφαιρικού όζοντος ξεκίνησε πριν περίπου 100 χρόνια, όταν αναγνωρίσθηκε πρώτη φορά ότι η οξεία διακοπή του κοντινού υπεριώδους ηλιακού φάσματος οφειλόταν πιθανότατα στην απορρόφηση από το ατμοσφαιρικό όζον. Αυτή η σημαντική φασματική ιδιότητα αποδείχθηκε κατάλληλο μέσο για την παρακολούθηση της ποσότητας του στρατοσφαιρικού όζοντος. Η στρατόσφαιρα αποτελεί τμήμα της ατμόσφαιρας, το οποίο αρχίζει από την τροπόπαυση και φθάνει στο ύψος των 50 km. Στα πρώτα χιλιόμετρα πάνω από την τροπόπαυση η θερμοκρασία παραμένει σταθερή (γύρω στους -40°C). Κατόπιν η θερμοκρασία αυξάνεται συνεχώς μέχρι την στρατόπαυση και φθάνει στους 0°C περίπου (Σχήμα 7). Η αύξηση της θερμοκρασίας στη στρατόσφαιρα οφείλεται στο στρώμα του όζοντος, το οποίο υπάρχει στο ύψος των 25-30 km1. Περαιτέρω, ξεκαθαρίσθηκε σύντομα ότι η ισχυρή απορρόφηση της βιολογικά επιβλαβούς υπεριώδους ακτινοβολίας προσέδωσε στο όζον έναν μοναδικό και σημαντικό ρόλο στο βιολογικό σύστημα της γης. Οι φωτοχημικές διαδικασίες που επηρεάζουν το ατμοσφαιρικό όζον φωτίσθηκαν πολύ πιο πρόσφατα. Η αρχική χημεία "καθαρού οξυγόνου" που προτάθηκε από τον Chapman (1930) επαυξήθηκε από την αναγνώριση της σημασίας του υδρογόνου, του αζώτου, και της χημείας του χλωρίου [Molina and Rowland, 1974]. Η ικανότητα του ανθρώπου να παράγει ενώσεις αζώτου και χλωρίου σε επίπεδα ανταγωνιστικά ή ακόμη που ξεπερνούν τις πηγές της φύσης οδήγησε σε πολυάριθμες μελέτες με σκοπό να υπολογισθούν οι πιθανές επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην υπεριώδη ασπίδα όζοντος της γης. Η εποχή της αδιαφορίας έφτασε σε ένα απότομο τέρμα με μια σημαντική δημοσίευση των Farman et al. (1985), η οποία διακήρυξε ότι μια δίχως προηγούμενο και τελείως απρόβλεπτη μεταβολή στην συνολική στήλη όζοντος (κατά 50% περίπου) είχε παρατηρηθεί στην Ανταρκτική κατά την δεκαετία του '70, αλλά μόνο κατά την περίοδο της άνοιξης. Η σημαντική αυτή μεταβολή του όζοντος οδήγησε σε μεγάλη έρευνα της χημείας και των δυναμικών φαινομένων της Ανταρκτικής στρατόσφαιρας, και, ιδιαίτερα, των παραγόντων που επηρεάζουν την κατανομή του όζοντος εκεί. |
| id | oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-9968 |
| institution | Hellanicus |
| language | Greek |
| publishDate | 2015 |
| record_format | dspace |
| title | Το φαινόμενο της τρύπας του όζοντος |
| topic | Ozone layer depletion |
| url | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.5729 http://hdl.handle.net/11610/9968 |
| work_keys_str_mv | AT ntekoumesgeōrgios tophainomenotēstrypastouozontos |