Βιωσιμότητα κατακερματισμένων πληθυσμών: αλληλεπιδράσεις γενετικών, δημογραφικών διαδικασιών και παραμέτρων του τοπίου
Αναλύουμε τις επιπτώσεις που έχει η συνέργια δημογραφικών και γενετικών διαδικασιών πάνω στη βιωσιμότητα των μεταπληθυσμών με τη χρήση μοντέλων. Στο μοντέλο μας, παίρνουμε επίσης υπόψη την χωρική διάταξη των κατατμημάτων, την ετερογένεια των ενδιαιτημάτων και την επίδραση της ποιότητας του περιβάλλ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.1757 http://hdl.handle.net/11610/9846 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Αναλύουμε τις επιπτώσεις που έχει η συνέργια δημογραφικών και γενετικών διαδικασιών πάνω στη βιωσιμότητα των μεταπληθυσμών με τη χρήση μοντέλων. Στο μοντέλο μας, παίρνουμε επίσης υπόψη την χωρική διάταξη των κατατμημάτων, την ετερογένεια των ενδιαιτημάτων και την επίδραση της ποιότητας του περιβάλλοντος χώρου στη δυναμική του μεταπληθυσμού. Η μελέτη μας έδωσε ορισμένα ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την διατήρηση των μεταπληθυσμών: 1. Η μελέτη της συνέργιας των δημογραφικών και γενετικών παραγόντων είναι απαραίτητη για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τη δυναμική των μεταπληθυσμών καθώς οι συνθήκες που επιτρέπουν την επιβίωση τους, διαφέρουν τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, από αυτές που προβλέπει ένα απλό δημογραφικό μοντέλο. 2. Υπάρχει ένας ιδανικός ρυθμός διασποράς ο οποίος αυξάνει το εύρος τιμών της επιβίωσης κατά την διασπορά S, για το οποίο ο μεταπληθυσμός επιβιώνει. 3. Η ετερογένεια των κατατμημάτων (που στο μοντέλο μας μεταφράζεται σε διαφορές στη φέρουσα ικανότητά τους) μειώνει την πιθανότητα επιβίωσης του μεταπληθυσμού. 4. Αν θεωρήσουμε πως η διασπορά είναι περιορισμένη στο χώρο και όχι ομοιόμορφη στο χώρο όπως στην προηγούμενη περίπτωση, η πιθανότητα εξαφάνισης του μεταπληθυσμού αυξάνεται σημαντικά. 5. Στην περίπτωση περιορισμένης στο χώρο διασποράς, η ύπαρξη «συστάδων» από κατατμήματα είναι προτιμότερη από την ισοκατανομή τους, καθώς αυξάνει το εύρος τιμών του ρυθμού διασποράς για το οποίο επιβιώνει ο μεταπληθυσμός. 6. Τέλος, αν στην περίπτωση περιορισμένης διασποράς και ύπαρξης συστάδων συνυπολογίσουμε την ανομοιομορφία των κατατμημάτων, η πιθανότητα εξαφάνισης αυξάνεται αλλά σε πολύ μικρό βαθμό. |
|---|