Αυτόματος έλεγχος των εγκαταστάσεων επεξεργασίας υγρών αστικών αποβλήτων με την μέθοδο ενεργού ιλύος - Παντελάκης, Ιωάννης (2015)
Στο πρώτο κεφάλαιο θα παρουσιάσουμε την ανάγκη που υπάρχει, για έλεγχο του περιβάλλοντος και της βιοκοινότητας, στο σχεδιασμό μονάδων βιολογικής επεξεργασίας υγρών αποβλήτων. Οι βασικότερες διεργασίες βιολογικής επεξεργασίας με αιωρούμενη βιομάζα είναι: α) Διεργασία ενεργού ιλύος, β) Διεργασία αιωρούμενης βιομάζας νιτροποίησης, γ) Λίμνες αερισμού, δ) Διεργασία αερόβιας χώνευσης, ε) Υψηλού ρυθμού λίμνες οξείδωσης Από όλες αυτές τις διεργασίες, η μέθοδος της ενεργού ιλύος είναι μια από τις συχνότερα χρησιμοποιούμενες μεθόδους δευτεροβάθμιας επεξεργασίας οικιακών αποβλήτων και θα εξεταστεί εκτεταμένα στο 2ο κεφάλαιο. Η διεργασία ενεργού ιλύος έχει χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα τόσο με την αυθεντική μορφή της, όσο και με αρκετές παραλλαγές. Στο 3ο κεφάλαιο θα εξετάσουμε την εφαρμογή της διεργασίας στην πράξη. Η θεωρητική προσέγγιση της διεργασίας, που περιλαμβάνει την μικροβιολογία, την κινητική αντιδράσεων και σε ένα βαθμό την λειτουργία, παρουσιάστηκε στα προηγούμενα κεφάλαια. Συγκεκριμένα θα εξετάσουμε τα εξής: 1.Υποθέσεις για το σχεδιασμό της διεργασίας. 2.Τύποι διεργασιών και τροποιήσεων. 3.Διεργασίες αερισμού με διάχυτες αέρα. 4.Μηχανικοί αεριστές. 5.Σχεδιασμός δεξαμενών αερισμού και άλλων εξαρτημάτων. 6.Σχεδιασμός διεργασιών διαχωρισμού στερεών. 7.Λειτουργικές δυσκολίες. Ο σχεδιασμός των εγκαταστάσεων βιολογικής επεξεργασίας αποβλήτων, εξετάστηκε εκτεταμένα στα προηγούμενα κεφάλαια. Αυτό το κεφάλαιο (4ο) σκοπεύει να δώσει πρόσθετες πληροφορίες για τον έλεγχο των εγκαταστάσεων βιολογικής αφαίρεσης θρεπτικών, όπου απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Σε αυτό το κεφάλαιο (5ο) θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν παραδείγματα για τα δυναμικά μοντέλα και τις στρατηγικές ελέγχου για την διεργασία ενεργού ιλύος με τμηματική τροφοδοσία αποβλήτων (step feed activated sludge process). Η αποτελεσματική στρατηγική ελέγχου για την διεργασία ενεργού ιλύος, εφαρμόζεται στην τμηματική τροφοδοσία αποβλήτων, η οποία επιτρέπει αλλαγές στα σημεία όπου τα απόβλητα προστίθενται κατά μήκος του βιολογικού αντιδραστήρα.