Προς μία συστημική προσέγγιση του scrapping πλοίων: η ναυτιλία ως σύστημα - Λούση, Ελένη (2015)
Μία πρώτη διαπίστωση είναι πως ο μηχανισμός προσαρμογής της παγκόσμιας προσφοράς χωρητικότητας ρυθμίζεται μέσω των ναυπηγήσεων και διαλύσεων πλοίων. Η αγορά ναυπήγησης λειτουργεί υπό καθεστώς υστέρησης και αβεβαιότητας ενώ η αγορά διάλυσης υπό καθεστώς αμεσότητας και αυτό γιατί με δεδομένες τις αναμενόμενες παραδόσεις πλοίων ο μόνος διαθέσιμος, οριστικός και άμεσος χειρισμός των επιχειρηματιών είναι η διάλυση. Ενδιάμεσα στάδια σε μία περίοδο κακής ναυλαγοράς αποτελούν ο παροπλισμός και η μείωση ταχύτητας όμως είναι προσωρινά μέτρα και δεν προσφέρουν οριστική λύση. Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές πως οι διαλύσεις των πλοίων είναι ένας τομέας της ναυτιλίας ο οποίος έχει καθοριστική επίδραση στη διαμόρφωση του επιπέδου των ναύλων στις ναυλαγορές οπότε και είναι πολύ πιο πρόσφορος για άσκηση μακροχρόνιας ναυτιλιακής πολιτικής. Παρόλη όμως τη σπουδαιότητα έχει αγνοηθεί η πολυτιμότητα του χειρισμού αυτής της αγοράς από τους διεθνής φορείς τις τράπεζες και το σύνολο των πλοιοκτητών. Κατά την εκπόνηση της παρούσας πτυχιακής εργασίας θα γίνει μια λεπτομερέστατη γνωριμία με τη ναυτιλιακή οικονομική ,θα αναδειχθούν οι γενικές αρχές λειτουργίας των επιμέρους ναυλαγορών και θα προσεγγιστεί ο ναυτιλιακός τομέας σφαιρικά ως σύστημα αναλύοντας κάθε μεταβλητή αυτού του συστήματος. Ιδιαίτερη βαρύτητα και έκταση θα δοθούν σε στοιχεία που προκύπτουν από την ανάλυση της πορείας των ναυλοδεικτών σε συνάρτηση με τις τοποθετήσεις παραγγελιών νέων πλοίων σε ναυπηγεία και των αγοραπωλήσεων βαποριών για σκραπάρισμα. Τέλος θα γίνουν εκτιμήσεις για το μέλλον της ναυλαγοράς αντιμετωπίζοντας πάντα τη ναυτιλία ως σύνολο μελετώντας τις αλληλεπιδράσεις των επιμέρους μερών που την απαρτίζουν.