Ανάπτυξη αυτοκαθαριζόμενων υφασμάτων ενεργών στο ορατό φως

Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε περιγραφή των υφασμάτων και των σύγχρονων τεχνολογιών. Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στις αρχές της φωτοκατάλυσης και του διοξειδίου του τιτανίου ως ένας από τους τυπικούς και πιο σημαντικούς ημιαγωγούς. Επίσης, παρουσιάστηκαν διάφορες μέθοδοι ανάπτυξης υλικών με μι...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Παπαδοπούλου, Ειρήνη - Παναγιώτης
Άλλοι συγγραφείς: Παπανίκος, Παρασκευάς
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=Ee*BC*E5*88*3F*B6J*D6*E9*9D*E5*86*09*24*D9&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=3&WebPageNr=1&SearchTerm1=2008%20.1.91198&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=3
http://hdl.handle.net/11610/9229
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε περιγραφή των υφασμάτων και των σύγχρονων τεχνολογιών. Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στις αρχές της φωτοκατάλυσης και του διοξειδίου του τιτανίου ως ένας από τους τυπικούς και πιο σημαντικούς ημιαγωγούς. Επίσης, παρουσιάστηκαν διάφορες μέθοδοι ανάπτυξης υλικών με μικροπρόσθετα όπως και τυπικές μέθοδοι χαρακτηρισμού φωτοκαταλυτικών υλικών. Με βάση τη βιβλιογραφική ανασκόπηση προσδιορίστηκε ότι σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να αναπτυχθούν αυτοκαθαριζόμενα υφάσματα με την εφαρμογή νανοδομικών φωτοκαταλυτών ευαίσθητων στο ορατό φως. Ακολούθως έγινε επιλογή των κατάλληλων υφασμάτων. Τα υφάσματα τροποποιήθηκαν επιφανειακά με κατάλληλες ουσίες. Οι συγκεκριμένες ουσίες σύζευξης χρησιμοποιήθηκαν για πρόσδεση στην επιφάνεια των υφασμάτων ενεργών φωτοκαταλυτών οι οποίοι διατήρησαν την δραστικότητά τους και μετά την πρόσδεση. Στη συνέχεια παρασκευάσθηκαν νανοσωματίδια τιτανίας καθώς και τιτανία ντοπαρισμένη με ανιόντα αζώτου (Ν) για απορρόφηση στο ορατό μέρος του ηλιακού φάσματος. Η δομή και οι ιδιότητες των νανοσωματιδιακών φωτοκαταλυτών μελετήθηκαν με περίθλαση ακτίνων Χ (XRD), με φασματοσκοπία ορατού – υπεριώδους φωτός (UV-Vis) κλπ. Τα νανοσωματίδια τιτανίας εναποτέθηκαν πάνω σε υφάσματα και ακολούθως, μελετήθηκε η ικανότητα των υφασμάτων να διασπούν αέριους αλλά και υγρούς ρύπους. Επίσης προσδιορίστηκαν οι ιδιότητες των υφασμάτων για απορρόφηση στο ορατό μέρος του φάσματος. Διαπιστώθηκε ότι τα νανοσωματίδια της τιτανίας μπορούν να διασπάσουν υγρούς ρύπους, όπως είναι το Methylene blue (C16H18CN3S), ενώ αντίστοιχα τα νανοσωματίδια της ντοπαρισμένης τιτανίας με άζωτο διέσπασαν αέριο ρύπο (ακετόνη) ακόμα και στο ορατό φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας.