Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου. Η ανάγκη ύπαρξης αυτών των χώρων περιγράφεται στην εκπαιδευτική μέθοδο TEACCH, που εφαρμόζεται στα παιδιά με αυτισμό. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, η αίθουσα ενός νηπιαγωγείου περιλαμβάνει του...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:

Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας:	Γκέλη, Ειρήνη
Άλλοι συγγραφείς:	Δαρζέντας, Ιωάννης
Γλώσσα:	Greek
Δημοσίευση:	2015
Θέματα:	Αυτισμός Χώροι αυτόνομης εργασίας Νηπιαγωγείο Γραφείο Παιδιά TEACCH Autism Workstation Nursery school Desk Children
Διαθέσιμο Online:	http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=493f180As299E1028D71722j0186&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014.1.63780&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr= http://hdl.handle.net/11610/9151
Ετικέτες:	Προσθήκη ετικέτας Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!

_version_	1828462711857479680
author	Γκέλη, Ειρήνη
author2	Δαρζέντας, Ιωάννης
author_facet	Δαρζέντας, Ιωάννης Γκέλη, Ειρήνη
author_sort	Γκέλη, Ειρήνη
collection	DSpace
description	Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου. Η ανάγκη ύπαρξης αυτών των χώρων περιγράφεται στην εκπαιδευτική μέθοδο TEACCH, που εφαρμόζεται στα παιδιά με αυτισμό. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, η αίθουσα ενός νηπιαγωγείου περιλαμβάνει τους χώρους διδασκαλίας 1-1, και τους χώρους αυτόνομης εργασίας. Στους πρώτους, ο μαθητής διδάσκεται από το δάσκαλο μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, την οποία καλείται να εκτελέσει στη συνέχεια επιτυχώς μόνος του στους χώρους αυτόνομης εργασίας. Αυτοί οι χώροι είναι σαν σταθμοί εργασίας, δηλαδή γραφείο με διαχωριστικά, που αποτρέπουν τον μαθητή να έχει οπτική επαφή με τους συμμαθητές του. Αυτό συμβαίνει γιατί ο αυτισμός συνεπάγεται διάσπαση προσοχής με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην μπορούν να εκτελούν τις δραστηριότητές τους ενώ παράλληλα κοιτούν τους συμμαθητές τους, αλλά και ανάγκη αποφυγής πολυερεθισματικών περιβαλλόντων. Τέλος σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, προτείνονται 3 διαφορετικά συστήματα εργασίας (αριστερά προς δεξιά, χρώματα και αριθμοί). Σύμφωνα με το σύστημα αριστερά προς δεξιά ο μαθητής έχει στα αριστερά του τα αντικείμενα που θα πάρει για να εκτελέσει τη δραστηριότητα, τα τοποθετεί στο κέντρο, και στη συνέχεια αφού ολοκληρώσει τη δραστηριότητα, τα τοποθετεί στα δεξιά του, που σημαίνει ότι τελείωσε. Τα χρώματα και οι αριθμοί είναι δύο εναλλακτικοί τρόποι που καθοδηγούν το παιδί στο ποια αντικείμενα πρέπει να πάρει κάθε φορά. Παρόλο που αυτό το σύστημα εργασίας περιγράφεται ως δεδομένο για έναν σχεδιαστή, αυτό που εξυπηρετεί ουσιαστικά, είναι να παρέχει μία ξεκάθαρη δομή και ρουτίνα που έχει ανάγκη ο μαθητής με αυτισμό ώστε να ολοκληρώσει αυτόνομα τις δραστηριότητές του, και αποτελεί μία από τις πιθανές σχεδιαστικές λύσεις που μπορούν να υλοποιηθούν ώστε να εξυπηρετούν αυτήν την ανάγκη. Έτσι ο μαθητής πρέπει να ξέρει ότι θα πάρει από κάπου τα αντικείμενα, και αυτό θα σημάνει την αρχή της δραστηριότητας, και αφού ολοκληρώσει θα τα τοποθετήσει κάπου που αυτό θα σημάνει και το τέλος της δραστηριότητας. Αυτή η ακολουθία κινήσεων πρέπει να είναι λογική και ξεκάθαρη στο παιδί (πχ. πίσω προς μπρος, αριστερά προς δεξιά, πάνω προς κάτω ). Σε πολλά παιδιά η τελική τοποθέτηση του αντικειμένου δεν επαρκεί για να σημάνει ότι η δραστηριότητα τελείωσε με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνουν την ίδια δραστηριότητα πολλές φορές. Σε αυτήν την περίπτωση το αντικείμενο πρέπει να φεύγει τελείως από το οπτικό πεδίο του μαθητή. Μιλώντας για αυτιστικά παιδιά, μιλάμε για παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, δηλαδή σε ένα εύρος που ξεκινάει από υψηλής λειτουργικότητας παιδιά, έως χαμηλής λειτουργικότητας. Το κάθε παιδί κατέχει τη δική του θέση μέσα σε αυτό το εύρος, με αποτέλεσμα να έχει το δικό του εξατομικευμένο προφίλ, που μπορεί να έρχεται και σε πλήρη αντίθεση με το προφίλ ενός συμμαθητή του. Ο βασικός κοινός παρονομαστής όλων των παιδιών είναι η ανάγκη τους για απομόνωση και η αποφυγή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Τέλος, η σχεδίαση αυτών των χώρων θα πρέπει να εξυπηρετεί το γενικό σκοπό της διδασκαλίας, ο οποίος είναι, μέσα από αυτούς τους χώρους που αρχικά θα του προσφέρουν τις ιδιότητες που επιθυμεί το παιδί , να καταφέρει σταδιακά να αποδεσμευτεί από αυτές και να καταφέρει να μπορεί να δουλεύει χωρίς την ύπαρξη αυτών των χώρων. Αυτό είναι αναγκαίο γιατί η μάθηση οποιασδήποτε δεξιότητας σε αυτά τα παιδιά έχει γενικότερο στόχο την γενίκευση αυτής της δεξιότητας σε διαφορετικά πλαίσια εκτός του νηπιαγωγείου, και την εφαρμογή της σε μετέπειτα στάδια της ζωής του. Έτσι αν για παράδειγμα, το παιδί επιθυμεί οπτική απομόνωση από τους συμμαθητές του, δεν είναι σκόπιμο να βρεθεί μία σχεδιαστική λύση που απλά να του την παρέχει και να ικανοποιεί το παιδί. Είναι σκόπιμο να του την παρέχει αρχικά, και σταδιακά αυτή να αφαιρείται, με τέτοιο ρυθμό που να μην προκληθεί αναστάτωση στο μαθητή. Αυτός ο ρυθμός θα πρέπει να κρίνεται από την εκπαιδευτικό ανάλογα τις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε παιδιού. Η έρευνα της παρούσας διπλωματικής εργασίας περιλαμβάνει τόσο πρωτογενή όσο και δευτερογενή βιβλιογραφική έρευνα. Στα πλαίσια της πρωτογενούς έρευνας έγινε επιτόπια παρατήρηση σε τυπικό και σε ειδικό νηπιαγωγείο, στο Κέντρο Ημέρας με αυτιστικά παιδιά το «Κ.Ημ.Α.», και στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης παιδιών Προσχολικής και Σχολικής ηλικίας «το Πέτρινο», καθώς και άτυπες συζητήσεις με το προσωπικό σε αυτούς τους χώρους. Στα πλαίσια της βιβλιογραφικής έρευνας γίνεται ανάλυση σε δύο άξονες: στο πλαίσιο και το χρήστη. Όσον αφορά το πλαίσιο ερευνάται αρχικά γενικά, τι σημαίνει ο υλικός χώρος για την ανάπτυξη ενός παιδιού και στη συνέχεια εστιάζουμε ειδικά στο περιβάλλον του νηπιαγωγείου, τη δομή του χώρου και τη λογική αυτής της δομής, καθώς και τη σύνδεση της διδακτικής προσέγγισης με το χώρο. Όσον αφορά τον χρήστη, ερευνάται ο προβληματικός χώρος του αυτισμού, οι διδακτικές προσεγγίσεις σε αυτά τα παιδιά και η διαμόρφωση του χώρου και των επίπλων με βάση αυτές, καθώς και αναφορά σε βασικά εργονομικά στοιχεία που αφορούν το παιδί.
id	oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-9151
institution	Hellanicus
language	Greek
publishDate	2015
record_format	dspace
spelling	oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-91512025-02-08T02:08:11Z Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου Γκέλη, Ειρήνη Δαρζέντας, Ιωάννης Αυτισμός Χώροι αυτόνομης εργασίας Νηπιαγωγείο Γραφείο Παιδιά TEACCH Autism Workstation Nursery school Desk Children Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου. Η ανάγκη ύπαρξης αυτών των χώρων περιγράφεται στην εκπαιδευτική μέθοδο TEACCH, που εφαρμόζεται στα παιδιά με αυτισμό. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, η αίθουσα ενός νηπιαγωγείου περιλαμβάνει τους χώρους διδασκαλίας 1-1, και τους χώρους αυτόνομης εργασίας. Στους πρώτους, ο μαθητής διδάσκεται από το δάσκαλο μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, την οποία καλείται να εκτελέσει στη συνέχεια επιτυχώς μόνος του στους χώρους αυτόνομης εργασίας. Αυτοί οι χώροι είναι σαν σταθμοί εργασίας, δηλαδή γραφείο με διαχωριστικά, που αποτρέπουν τον μαθητή να έχει οπτική επαφή με τους συμμαθητές του. Αυτό συμβαίνει γιατί ο αυτισμός συνεπάγεται διάσπαση προσοχής με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην μπορούν να εκτελούν τις δραστηριότητές τους ενώ παράλληλα κοιτούν τους συμμαθητές τους, αλλά και ανάγκη αποφυγής πολυερεθισματικών περιβαλλόντων. Τέλος σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, προτείνονται 3 διαφορετικά συστήματα εργασίας (αριστερά προς δεξιά, χρώματα και αριθμοί). Σύμφωνα με το σύστημα αριστερά προς δεξιά ο μαθητής έχει στα αριστερά του τα αντικείμενα που θα πάρει για να εκτελέσει τη δραστηριότητα, τα τοποθετεί στο κέντρο, και στη συνέχεια αφού ολοκληρώσει τη δραστηριότητα, τα τοποθετεί στα δεξιά του, που σημαίνει ότι τελείωσε. Τα χρώματα και οι αριθμοί είναι δύο εναλλακτικοί τρόποι που καθοδηγούν το παιδί στο ποια αντικείμενα πρέπει να πάρει κάθε φορά. Παρόλο που αυτό το σύστημα εργασίας περιγράφεται ως δεδομένο για έναν σχεδιαστή, αυτό που εξυπηρετεί ουσιαστικά, είναι να παρέχει μία ξεκάθαρη δομή και ρουτίνα που έχει ανάγκη ο μαθητής με αυτισμό ώστε να ολοκληρώσει αυτόνομα τις δραστηριότητές του, και αποτελεί μία από τις πιθανές σχεδιαστικές λύσεις που μπορούν να υλοποιηθούν ώστε να εξυπηρετούν αυτήν την ανάγκη. Έτσι ο μαθητής πρέπει να ξέρει ότι θα πάρει από κάπου τα αντικείμενα, και αυτό θα σημάνει την αρχή της δραστηριότητας, και αφού ολοκληρώσει θα τα τοποθετήσει κάπου που αυτό θα σημάνει και το τέλος της δραστηριότητας. Αυτή η ακολουθία κινήσεων πρέπει να είναι λογική και ξεκάθαρη στο παιδί (πχ. πίσω προς μπρος, αριστερά προς δεξιά, πάνω προς κάτω ). Σε πολλά παιδιά η τελική τοποθέτηση του αντικειμένου δεν επαρκεί για να σημάνει ότι η δραστηριότητα τελείωσε με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνουν την ίδια δραστηριότητα πολλές φορές. Σε αυτήν την περίπτωση το αντικείμενο πρέπει να φεύγει τελείως από το οπτικό πεδίο του μαθητή. Μιλώντας για αυτιστικά παιδιά, μιλάμε για παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, δηλαδή σε ένα εύρος που ξεκινάει από υψηλής λειτουργικότητας παιδιά, έως χαμηλής λειτουργικότητας. Το κάθε παιδί κατέχει τη δική του θέση μέσα σε αυτό το εύρος, με αποτέλεσμα να έχει το δικό του εξατομικευμένο προφίλ, που μπορεί να έρχεται και σε πλήρη αντίθεση με το προφίλ ενός συμμαθητή του. Ο βασικός κοινός παρονομαστής όλων των παιδιών είναι η ανάγκη τους για απομόνωση και η αποφυγή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Τέλος, η σχεδίαση αυτών των χώρων θα πρέπει να εξυπηρετεί το γενικό σκοπό της διδασκαλίας, ο οποίος είναι, μέσα από αυτούς τους χώρους που αρχικά θα του προσφέρουν τις ιδιότητες που επιθυμεί το παιδί , να καταφέρει σταδιακά να αποδεσμευτεί από αυτές και να καταφέρει να μπορεί να δουλεύει χωρίς την ύπαρξη αυτών των χώρων. Αυτό είναι αναγκαίο γιατί η μάθηση οποιασδήποτε δεξιότητας σε αυτά τα παιδιά έχει γενικότερο στόχο την γενίκευση αυτής της δεξιότητας σε διαφορετικά πλαίσια εκτός του νηπιαγωγείου, και την εφαρμογή της σε μετέπειτα στάδια της ζωής του. Έτσι αν για παράδειγμα, το παιδί επιθυμεί οπτική απομόνωση από τους συμμαθητές του, δεν είναι σκόπιμο να βρεθεί μία σχεδιαστική λύση που απλά να του την παρέχει και να ικανοποιεί το παιδί. Είναι σκόπιμο να του την παρέχει αρχικά, και σταδιακά αυτή να αφαιρείται, με τέτοιο ρυθμό που να μην προκληθεί αναστάτωση στο μαθητή. Αυτός ο ρυθμός θα πρέπει να κρίνεται από την εκπαιδευτικό ανάλογα τις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε παιδιού. Η έρευνα της παρούσας διπλωματικής εργασίας περιλαμβάνει τόσο πρωτογενή όσο και δευτερογενή βιβλιογραφική έρευνα. Στα πλαίσια της πρωτογενούς έρευνας έγινε επιτόπια παρατήρηση σε τυπικό και σε ειδικό νηπιαγωγείο, στο Κέντρο Ημέρας με αυτιστικά παιδιά το «Κ.Ημ.Α.», και στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης παιδιών Προσχολικής και Σχολικής ηλικίας «το Πέτρινο», καθώς και άτυπες συζητήσεις με το προσωπικό σε αυτούς τους χώρους. Στα πλαίσια της βιβλιογραφικής έρευνας γίνεται ανάλυση σε δύο άξονες: στο πλαίσιο και το χρήστη. Όσον αφορά το πλαίσιο ερευνάται αρχικά γενικά, τι σημαίνει ο υλικός χώρος για την ανάπτυξη ενός παιδιού και στη συνέχεια εστιάζουμε ειδικά στο περιβάλλον του νηπιαγωγείου, τη δομή του χώρου και τη λογική αυτής της δομής, καθώς και τη σύνδεση της διδακτικής προσέγγισης με το χώρο. Όσον αφορά τον χρήστη, ερευνάται ο προβληματικός χώρος του αυτισμού, οι διδακτικές προσεγγίσεις σε αυτά τα παιδιά και η διαμόρφωση του χώρου και των επίπλων με βάση αυτές, καθώς και αναφορά σε βασικά εργονομικά στοιχεία που αφορούν το παιδί. The present dissertation is about designing special items for autonomous activities at nursery schools. The need of these special items is described at the educational method TEACCH, which is used for autistic children. According to this method, a nursery room includes both teaching rooms 1-1 and autonomous activities rooms. In the first ones the student is taught by the teacher a specific activity, which s/he should perform successfully on his/her own at the autonomous activities places. These places are like desks, that is writing-tables with dividing walls, which prevent the student from having eye contact with his/her classmates. This happens because autism is connected to divided attention and as a consequence children cannot perform their tasks while looking at their classmates. Autistic children should also not be in a multi-stimulus environment (e.g. bright colors, many objects in front of them etc.). Finally, according to this method, three different working patterns are suggested (left to right, colors and numbers). According to the left to right method, the student has on his/her left the objects s/he will use in order to complete the task. The student puts these objects in the center and afterwards, after having completed the task, s/he puts them on his/her right, which means that s/he has finished. The colors and the numbers are two alternative ways to make the child understand which objects s/he should use each time. Although this working method is supposed to be known to the designer, the aim is mainly to provide a clear structure and routine the autistic student should have in order to autonomously perform his/her tasks, and it is one of the possible designing solutions one could implement in order to serve this need. In this way, the student has to know that there is a special place where s/he has to get the objects needed and that this will signal the beginning of the task. After finishing the task, s/he will have to place these objects at a certain place. This will signal the end of the task. This movement sequence should be logical and clear to the child (e.g. back to forth, left to right, upwards to downwards). To many children the final positioning of the object does not indicate the end of the task. Consequently, they tend to repeat the same task again and again. In this case, the object should be taken away from the student’s sight. Talking of autistic children, we talk about children who belong to a wide range of autism. Among these children there are children who are more and less functional. Every child has its own place in this spectrum, which has as a consequence having its own profile which can be totally different from that of another child. This unevenness creates the need of adapting to the needs of each child as far as designing is concerned. The common denominator of all these children is their need for isolation and the prevention of social interaction. Finally, the designing of these special items should follow the rationale of the teaching method used for these children. This means that the goal of such items is initially to offer the child the convenience it needs in order to gradually manage to be able to work without using these specially made items. This is necessary because the learning of any skill at these children has as an overall plan the generalization of this skill in different environments outside the nursery school and its application on the child’s life. So, if for example the child needs visual isolation from his/her classmates, it is not purposeful to provide him/her with a designing solution which just satisfies this need. The intention is to provide the child with such a construction which will be gradually detached in a way that will not upset the student. The pace of this detachment is to be decided by the instructor according to the special needs of each child. Therefore the designing solutions offered are gradually to become intervening in such a pace that will not be noticed by the student. The research of the present dissertation includes both primary and secondary bibliographic research. As part of the primary research, observations were made on the spot at a typical nursery school, at a special nursery school, at the “Day Center” with autistic children and at the Pre-School and School Children Creative Learning Center “To Pertino”. It also includes unofficial conversations with nursery school teachers, speech therapists, occupational therapists, nurses and teachers who work with autistic children. In relation to the bibliographic research the analysis is based on two linchpins: on the framework and on the user. As far as the framework is concerned, it is initially viewed holistically, this means what physical space means for the development of a child, and then we focus especially on the nursery school environment, on the room structure and on its logic, as well as on the connection between the teaching approach and the place. Concerning the user, the autistic child in our case, the problematic area of autism is researched, the teaching approaches towards these children and the arrangement of the place and furniture according to these approaches as well as the reference on basic ergonomics which have to do with the child. 2015-11-17T10:33:47Z 2015-11-17T10:33:47Z 2014 http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=493f180As299E1028D71722j0186&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014.1.63780&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr= http://hdl.handle.net/11610/9151 el application/pdf Σύρος
spellingShingle	Αυτισμός Χώροι αυτόνομης εργασίας Νηπιαγωγείο Γραφείο Παιδιά TEACCH Autism Workstation Nursery school Desk Children Γκέλη, Ειρήνη Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title	Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title_full	Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title_fullStr	Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title_full_unstemmed	Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title_short	Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
title_sort	σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου
topic	Αυτισμός Χώροι αυτόνομης εργασίας Νηπιαγωγείο Γραφείο Παιδιά TEACCH Autism Workstation Nursery school Desk Children
url	http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=493f180As299E1028D71722j0186&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014.1.63780&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr= http://hdl.handle.net/11610/9151
work_keys_str_mv	AT nkelēeirēnē schediasēchōrōnautonomēsergasiasgiapaidiaproscholikēsēlikiaspouanēkounstophasmatouautismoustoplaisiotounēpiagōgeiou

Σχεδίαση χώρων αυτόνομης εργασίας, για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου

Παρόμοια τεκμήρια