Ηλεκτρονική συμμετοχή - χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης στις βουλευτικές εκλογές: η περίπτωση των υποψηφίων βουλευτών της Α΄ και Β΄ Αθηνών - Εκλογές 2.0?
Το διαδίκτυο γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη. Όλο και περισσότεροι το χρησιμοποιούν όχι μόνο πλέον για την εύρεση πληροφοριών για ακαδημαϊκούς σκοπούς, όπως ήταν και ο αρχικός σκοπός δημιουργίας του, αλλά και για να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αρχικά αυτή η αλληλεπίδραση προήλθε με την χρήση email και εξελί...
Saved in:
| Summary: | Το διαδίκτυο γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη. Όλο και περισσότεροι το χρησιμοποιούν όχι μόνο πλέον για την εύρεση πληροφοριών για ακαδημαϊκούς σκοπούς, όπως ήταν και ο αρχικός σκοπός δημιουργίας του, αλλά και για να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αρχικά αυτή η αλληλεπίδραση προήλθε με την χρήση email και εξελίχθητε με τα blogs, wikis, κοινωνικά δίκτυα, τα επονομαζόμενα κοινωνικά μέσα, σε συνδυασμό με διαδραστικά εργαλεία και ως εκ τούτου ανάπτυξη του διαδικτύου από Web 1.0 σε web 2.0. Ο στόχος είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ των χρηστών η οποία υποδηλώνει συμμετοχή και μάλιστα ισχυρή. Η συμμετοχή με την σειρά της ήταν και είναι το κύριο στοιχείο της δημοκρατίας η οποία έχει αρχίσει να εκλείπει λόγω της απογοήτευσης των πολιτών για τους πολιτικούς. Επομένως, παρατηρούμε μια ισότητα στον ψηφιακό παρά στον πραγματικό με τα ηλεκτρονικά κοινωνικά μέσα να παίζουν κυρίαρχο ρόλο και ηλεκτρονικοποίηση της δημοκρατίας με σκοπό την πρόθεση της συμμετοχής, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, της γνώσης και της διαφάνειας. Τα κοινωνικά μέσα εξελίσσονται σε σημαντικό εργαλείο για την πολιτική επικοινωνία. Τα εργαλεία του διαδικτύου που διατίθενται στους πολιτικούς και στις κυβερνήσεις για την συμμετοχή των πολιτών αποτελούν αναμφίβολα την τάση της εποχής και της εξέλιξη της κοινωνίας και επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών δομών και της εξουσίας. Οι κυβερνήσεις πολλών χωρών έχουν αντληθεί αυτή την τάση και χρησιμοποιούν τα κοινωνικά αυτά μέσα στην διακυβέρνηση τους. Έτσι σε αυτή την εργασία μελετήσαμε κατά πόσο και η Ελληνική κοινωνία έχει αντιληφθεί την πορεία και εξέλιξη του κόσμου σε μια νέας μορφής δημοκρατία, την ηλεκτρονική, στην πιο κρίσιμη περίοδο που εξετάζονται και ενοχοποιούνται οι αρχές της δημοκρατίας, την προεκλογική περίοδο των εθνικών εκλογών του 2009. Για τους σκοπούς της εργασίας αυτής γίνεται εκτενής αναφορά στην θεωρία καθώς επίσης και αναλυτική ποιοτική και ποσοτική επεξεργασία των δεδομένων χρήσης των μέσων αυτών από τους υποψηφίους βουλευτές του δείγματος μας. Συγκεκριμένα η θεωρία για την στήριξη αυτής της διπλωματικής εργασίας έχει δύο άξονες. Ο πρώτος αφορά στην κατανόηση εννοιών, οι οποίες με το πέρασμα του χρόνου και την ανάπτυξη της τεχνολογίας εξελίχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για να στηρίξουν τις ανάγκες της υγειούς διακυβέρνησης ενός κράτους, όπως είναι οι: ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, ηλεκτρονική Δημοκρατία, ηλεκτρονική συμμετοχή καθώς και την αποσαφήνιση πιο σύγχρονών εννοιών και τεχνολογιών οι οποίες συχνά συγχέονται όπως κοινωνικά μέσα, κοινωνικά δίκτυα και Web 2.0. Ο δεύτερος άξονας αφορά παρόμοιες μελέτες οι οποίες έχουν διεξαχθεί σε άλλες χώρες του κόσμου, ώστε να δούμε επιτυχημένα και λιγότερο επιτυχημένα παραδείγματα χρήσης του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων ώστε να υπάρχει μέτρο σύγκρισής. Το δεύτερο μέρος αφορά την ομαδοποίηση, ανάλυση και επεξεργασία δεδομένων από ένα δείγμα 94 υποψηφίων στις εκλογικές περιφέριες των Α΄ και Β΄ Αθηνών οι οποίοι ανήκουν στα 5 πολιτικά κόμματα που έλαβαν τα μεγαλύτερα ποσοστά στις εκλογές δηλαδή ΠΑ.ΣΟ.Κ, Νέα Δημοκρατία, Κ.Κ.Ε., ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Οικολόγους Πράσινους. Τα αποτελέσματα των οποίων συγκρίνονται με αυτά της εργασίας της συναδέλφου Γεωργίας Φραγκιαδάκη για την επαρχία και τις περιφέριες Α΄ και Β΄ Θεσσαλονίκης, Ηρακλείου και Σάμου και αφορούν στην χρήση και συμμετοχή των υποψηφίων στα διάφορα διαδικτυακά μέσα όπως ιστοσελίδες, email, Blogs, Forum, Facebook, Twitter, YouTube και Flickr. Ιδιαίτερη ανάλυση στην παρουσία των υποψηφίων στα μέσα αυτά γενικά και κυρίως κατά τις εκλογές αλλά και κατά πόσο χρησιμοποιούν εργαλεία της δεύτερης γενιάς του διαδικτύου (Web 2.0). Γενικά τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Oι υποψήφιοι των μεγάλων κομμάτων έχουν παρουσία σε πολλά μέσα αλλά δεν τα χρησιμοποιούν ιδιαίτερα για ενημέρωση και συμμετοχή των πολιτών, φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις. Όσον αφορά τα υπόλοιπα κόμματα μικρό ποσοστό των υποψηφίων τους τα χρησιμοποιεί. |
|---|