Η τύχη των μειονοτικών δικαιωμάτων και των εθνοτικών διαρθρώσεων υπό το φως των θεσμικών εξελίξεων της Ευρωπαϊκής ενοποίησης: η περίπτωση της Βάσκικης μειονότητας στην Ισπανία - Πλιάκου, Περσεφόνη (2015)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) είναι μια οικογένεια ευρωπαϊκών δημοκρατικών χωρών, οι οποίες έχουν δεσμευτεί να συνεργάζονται για την ειρήνη και την οικονομική και κοινωνική ευημερία των πολιτών τους. Η Ε.Ε. δεν είναι ένα κράτος που επιδιώκει να υποκαταστήσει τα ήδη υπάρχοντα, ούτε απλώς ένα οργανισμός με ιδρυτικό σκοπό την διακυβερνητική συνεργασία. Η Ε.Ε. είναι μια μοναδική (sui generis) διεθνής οντότητα. Τα κράτη-μέλη της έχουν διαμορφώσει κοινά θεσμικά όργανα στα οποία εκχωρούν ορισμένες (κλασσικές εθνικές) εξουσίες τους, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να λαμβάνονται αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο για συγκεκριμένα θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Οι ιστορικές ρίζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης / Κοινότητας ανάγονται στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιδέα για την Ένωση αυτή, γεννήθηκε από την αποφασιστικότητα των Ευρωπαίων να αποτρέψουν την επανάληψη ενός παρόμοιου καταστροφικού πολέμου. Το Σύνταγμα της Ευρώπης (Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη), το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό στάδιο της Ευρωπαϊκής «οικοδόμησης», θέσπιζε μεταξύ άλλων και τα σύμβολα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα σύμβολα της Ένωσης θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, επειδή θα επέτρεπαν στους ευρωπαίους πολίτες να ταυτίζονται περισσότερο με την Ευρώπη. Όμως, η διάδοχη θεσμική λύση προς την Συνταγματική Συνθήκη, η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη γνωστή και ως Συνθήκη της Λισσαβώνας (2007), καταργεί κάθε αναφορά στα ευρωπαϊκά σύμβολα (σημαία , ύμνος, νόμισμα). Στις 9 Μαΐου 1950, ο Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Robert Schuman, υπέβαλλε την πρόταση του σχετικά με τη δημιουργία μιας οργανωμένης Ευρώπης. Η πρόταση αυτή, θεωρείται η απαρχή γένεσης της Ένωσης. Σήμερα, η 9η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως η «Ημέρα της Ευρώπης». Σήμερα οι λαοί της Ευρώπης αποδεικνύουν ότι η συνεργασία είναι αποτελεσματικότερη της αντιπαράθεσης, ο αλληλοσεβασμός ωφελιμότερος της μισαλλοδοξίας, οι δεσμοί φιλίας και αμοιβαιότητας ανάμεσα σε έθνη και ανθρώπους ισχυρότεροι των όποιων διαφορών. Εξήντα χρόνια μετά τη κατάπαυση του πυρός, η πρόκληση της δικής μας γενιάς είναι το παράδειγμα της Ενωμένης Ευρώπης, παράδειγμα ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας, να χρησιμεύσει ως πηγή έμπνευσης για ολόκληρη την ανθρωπότητα. 2. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ 1. Να αναδειχθεί ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. σε ακρογωνιαίο λίθο μιας συνεπούς έννομης τάξης ως προς την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ευρωπαίων και που να διασφαλίζει τον πλήρη νομικό σεβασμό των Κρατών-Μελών. 2. Να εξετάσει τις απειλές προς την ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επανορθώσει το έλλειμμα ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που παρατηρείται στην αντιτρομοκρατική στρατηγική της Ε.Ε. 3. Να αντικρούσει τις πρακτικές παράτυπης κράτησης και απομάκρυνσης (επαναπροώθησης) ξένων υπηκόων από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. 4. Να διασφαλίσει την ευσυνείδητη τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου κατά την ανάπτυξη των πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης ως διάστασης της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 5. Να επιδιώξει την ταχεία επικύρωση και εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης κατά της Εμπορίας Ανθρώπων. 6. Να πιέσει για πιο ενεργή εφαρμογή των κατευθυντήριων αξόνων εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε. που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα. 7. Να επαναβεβαιώσει απερίφραστα την απόλυτη απαγόρευση των βασανιστηρίων και άλλων μορφών κακομεταχείρισης ανθρώπων. 8. Να πιέσει προς την κατεύθυνση υπογραφής διεθνούς συνθήκης για το Εμπόριο Όπλων. 9. Να επιτύχει διεθνή υποστήριξη για την μεγαλύτερη ενεργοποίηση των Ηνωμένων Εθνών προς την κατεύθυνση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 10. Να επιβάλει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως βασική συνιστώσα στις πολιτικές διεύρυνσης και γειτονίας της Ε.Ε.