Ο τρίτος τομέας της οικονομίας: κοινωνική οικονομία - Βάλιακα, Άννα (2015)
Τη δεκαετία του 1970 άρχισε να εξαντλείται ο δυναμισμός της «λαμπρής τριακονταετίας» της μεγάλης μεταπολεμικής οικονομικής ανάπτυξης και το οικονομικό μοντέλο άρχισε να εμφανίζει δυσλειτουργίες. Οι δυσλειτουργίες αυτές αποτελούν απειλή για το κοινωνικό συμβόλαιο και εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους του υπονομεύουν την ύπαρξη όλου του οικονομικού συστήματος. Μια από τις πιο εμφανείς δυσλειτουργίες του είναι η ανεργία, η οποία είναι συνηθισμένο φαινόμενο στην Ευρώπη και στις Λατινικές χώρες εξαιτίας του ταχύτατου ρυθμού με τον οποίο προχωράει η τεχνική πρόοδος. Από την ανεργία απορρέει η φτώχεια, η έλλειψη εργασίας και κατοικίας και οι ανεπαρκείς συνθήκες υγιεινής. Επίσης, προκαλείται ο αποκλεισμός της οικογένειας και της γειτονιάς ενώ ολόκληρες περιοχές αρχίζουν να θεωρούνται ως «Τρίτος Κόσμος». Παράλληλα, εκτός απ’ την ανεργία είναι σημαντικό να αναφερθεί η μείωση του αγροτικού πληθυσμού και η ερήμωση συγκεκριμένων περιοχών τα οποία βλάπτουν το οικονομικό μας σύστημα. Υπάρχουν και άλλα φαινόμενα όπως η «οικονομική φούσκα» τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην κρίση του παρόντος οικονομικού συστήματος. Σύμφωνα με τον Peter Drucker η οικονομική θεωρία αγνοεί την ποιοτική σκοπιά η οποία είναι αναγκαία για την επίλυση του παρόντος προβλήματος και τέλος κινείται ανάμεσα σε πολύ αντιθετικά μεταξύ τους στοιχεία, όπως είναι η κατανάλωση και επένδυση, προστατευτισμός και ελεύθερο εμπόριο. Πρέπει να προταθεί ένα σύστημα οικονομίας περισσότερο προσαρμοσμένο στα σχέδια της κοινωνίας. Είναι σημαντικό να φτάσουμε σε συνδυασμούς οικονομικής ανάπτυξης, κοινωνικής ολοκλήρωσης και ποιότητας του περιβάλλοντος στοιχεία τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις δυσχέρειες του οικονομικού μας συστήματος. Η παροντική οικονομική κρίση είναι όψη μιας βαθύτερης κρίσης του πολιτισμού. Όσοι παίρνουν τις οικονομικές αποφάσεις δεν λαμβάνουν υπόψη τους το κοινωνικό και πολιτιστικό περιβάλλον και έτσι κάνουν την κατάσταση χειρότερη. Σκοπός τελικά είναι να προωθήσουμε ένα σύστημα ενότητας που μπορεί να αποφέρει οικονομίες κλίμακας, να προσφέρει μια σύνδεση ανάμεσα σε επικερδείς και μη επικερδείς δραστηριότητες και να ενισχύσει την αγορά ώστε ο κοινωνικός δεσμός να είναι περισσότερο μέρος της οικονομικής μας ζωής. Πρέπει δηλαδή να προωθηθεί μια πλουραλιστική οικονομία, η οποία δεν θα έχει μια τόσο διχοτομική προσέγγιση όπως το παρόν οικονομικό σύστημα που εμπεριέχει πολλές αντιθετικές προσεγγίσεις: ιδιωτικό – δημόσιο, επίσημο-ανεπίσημο, αγοραστικός-μη αγοραστικός χώρος κλπ.