Εργασία στο θαλάσσιο δίκαιο, Μεσόγειος και δίκαιο της θάλασσας, θαλάσσια ρύπανση και υποθαλάσσια έρευνα
Η Μεσόγειος είναι µια δύσκολη γεωγραφικά και γεωµορφολογικά περιφερειακή θάλασσα του Πλανήτη, η οποία αφορά, σε επίπεδο εφαρµογής των κανόνων του δικαίου της θάλασσας, στο σύνολο των διατάξεών του, εκτός εκείνων που αφορούν στο καθεστώς της Κοινής Κληρονοµιάς της Ανθρωπότητας. Η στρατηγική θέση της...
Saved in:
| Summary: | Η Μεσόγειος είναι µια δύσκολη γεωγραφικά και γεωµορφολογικά περιφερειακή θάλασσα του Πλανήτη, η οποία αφορά, σε επίπεδο εφαρµογής των κανόνων του δικαίου της θάλασσας, στο σύνολο των διατάξεών του, εκτός εκείνων που αφορούν στο καθεστώς της Κοινής Κληρονοµιάς της Ανθρωπότητας. Η στρατηγική θέση της Μεσογείου έχει αναδειχτεί ανά τους αιώνες σε κυρίαρχο στοιχείο ανάπτυξης και επιρροής της διακρατικής συνεργασίας ανάµεσα στα 20 σήµερα παράκτια κράτη, σ’ ένα θαλάσσιο χώρο που ελέγχει τη γενικότερη επικοινωνία ανάµεσα σε τρείς ηπείρους και δύο ωκεανούς. H προοπτική εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων στην εν λόγω περιοχή της Μεσογείου εξαρτάται απόλυτα από το σαφή καθορισμό των ορίων των ζωνών εθνικής δικαιοδοσίας ανάμεσα κυρίως σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο. Η όποια σχετική οριοθέτηση θα πρέπει να στηρίζεται στο σεβασμό των αρχών και των κανόνων του διεθνούς δικαίου, αλλά και στους βασικούς επίσης κανόνες συμπεριφοράς που υπαγορεύονται από το ευρωπαϊκό πνεύμα συνεργασίας, στο πλαίσιο του οποίου οι δύο χώρες Ελλάδα και Κύπρος ολοκληρώνονται ως πλήρη μέλη και η Τουρκία ως συνδεδεμένο τέλος προσβλέπει στην ξεκάθαρη προοπτική πλήρους ένταξής της. Παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί και τα σημαντικά βήματα προόδου που έχουν πραγματοποιηθεί, ιδίως τα τελευταία τριάντα χρόνια, στο θέμα της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος σχετικά με την αντιμετώπιση της μόλυνσης, ρύπανσης και τη βελτίωση της κατάστασης των ευρωπαϊκών θαλασσών, όπου, ορισμένες από τις τάσεις επιδείνωσης της ρύπανσης συγκρατήθηκαν ή και αναστράφηκαν, η περιβαλλοντική ποιότητα των θαλασσών παραμένει επιβαρυμένη. Και οι απειλές κατά του θαλάσσιου περιβάλλοντος εξακολουθούν να υφίστανται, και μάλιστα να είναι ιδιαίτερα σοβαρές: πτώχευση και υποβάθμιση της βιοποικιλότητας, εξαφάνιση ενδιαιτημάτων, απώλεια οικοτόπων, ρύπανση από επικίνδυνες ουσίες και θρεπτικά στοιχεία, πιθανές μελλοντικές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, κ.ά.. Είναι αλήθεια ότι η Ε.Ε. δραστηριοποιείται, δυναμικά, στο χώρο της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τόσο σε τοπικό επίπεδο, σε περιφερειακές θαλάσσιες περιοχές με ιδιαίτερη σημασία (εκτός από τη Μεσόγειο, Βαλτική, Βορειοανατολικός Ατλαντικός) όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, γενικά στις θάλασσες και τους ωκεανούς Κάτι τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, είναι πως η εξερεύνηση υδρογονανθράκων στην Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν είναι πολύ ενθαρρυντική. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι έχουν γίνει πολύ λίγες γεωτρήσεις, ενώ οι περισσότερες γεωτρήσεις έγιναν πριν από τη δεκαετία του '90, σε σχετικά μικρά βάθη, χωρίς την αναπτυγμένη κυρίως τα τελευταία χρόνια γεωφυσική υποστήριξη. Η σημερινή τεχνολογία γεωτρήσεων επιτρέπει γεωτρήσεις έως πολύ μεγάλα βάθη και σε μεγάλα βάθη νερού. Οι γεωλογικές έρευνες συνεπώς σήμερα δεν είναι ακόμα σε θέση να δώσουν μια περιεκτική και αξιόπιστη εικόνα της σχετικά βαθιάς γεωλογικής δομής της χώρας μας, ενώ ο υποθαλάσσιος χώρος της πατρίδας μας είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητος. |
|---|