Παραβατικότητα ανηλίκων και εξωιδρυματισμός
Η παρούσα πτυχιακή εργασία πραγματεύεται το θέμα της παραβατικότητας των ανηλίκων όπως αυτό παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και συγκεκριμένα πως ο έντυπος τύπος στιγματίζει, θυματοποιεί διαπομπεύει και αποδίδει την ετικέτα του εγκληματία στους ανήλικους. Παράλληλα πραγματοποιείται κριτική στην ποινή τ...
Saved in:
| Summary: | Η παρούσα πτυχιακή εργασία πραγματεύεται το θέμα της παραβατικότητας των ανηλίκων όπως αυτό παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και συγκεκριμένα πως ο έντυπος τύπος στιγματίζει, θυματοποιεί διαπομπεύει και αποδίδει την ετικέτα του εγκληματία στους ανήλικους. Παράλληλα πραγματοποιείται κριτική στην ποινή του εγκλεισμού προσπαθώντας να αναδειχθεί ως μοναδική αποτελεσματική λύση της παραβατικότητας ο εξωιδρυματισμός, με τα εναλλακτικά του μέτρα. Πιο συγκεκριμένα, όλοι οι ανήλικοι θα μπορούσαν λίγο πολύ να θεωρηθούν παραβάτες. Ωστόσο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η εγκληματικότητα των ανηλίκων κατά το πλείστον δεν σχετίζεται με εγκλήματα βίας και εγκλήματα κατά της ζωής αλλά σχετίζεται με μικροπαραβιάσεις και καταπάτηση ηθών. Παρόλα αυτά ο εγκλεισμός παραμένει η εύκολη λύση. Αναμφίβολα οι συνέπειες του εγκλεισμού, με την επιβολή μέτρων στερητικών της ελευθερίας στην ευάλωτη ηλικία της εφηβείας είναι καταστροφικές, άσχετα αν η ιδεολογία αυτού του θεσμού στηρίζεται στο ότι γίνεται για το ¨καλό¨ του ανηλίκου. Ο εγκλεισμός όχι μόνο δεν υποβοηθάει στη σωστή διαπαιδαγώγηση αλλά παραβιάζει βασικά ατομικά δικαιώματά του ανήλικου και τον εξωθεί στην υποτροπή. Για μία αποτελεσματική αντιμετώπιση της παραβατικότητας ανηλίκων πρέπει να πραγματοποιηθούν μεταρρυθμίσεις στα πλαίσια του σωφρονιστικού συστήματος και να αναδειχθούν εναλλακτικοί τρόποι σωφρονισμού που είναι δυνατόν να αποδειχτούν αποτελεσματικότεροι έναντι των υπαρχόντων. Λέγοντας εναλλακτικούς τρόπους εννοούμε τα εξωιδρυματικά μέτρα τα οποία λαμβάνουν χώρα μέσα στην κοινωνία, αποτρέπουν το στιγματισμό του ανήλικου και ευνοούν την επανένταξή του σε αυτήν. |
|---|