Ηχητική αντίσταση, ακουστικό σώμα: τα ανοιχτά πάρτυ ηλεκτρονικής μουσικής στην Αθήνα

Η πρακτική του raving εντάχθηκε στον κυρίαρχο λόγο ως μια επικίνδυνη, ανήθικη, παράνομη -και άρα παραβατική- δραστηριότητα. Την ίδια στιγμή, ως νεανικός υποπολιτισμικός σχηματισμός με χαρακτηριστικά υποκουλτούρας, το λεγόμενο “rave κίνημα” κρατά μια κριτική απόσταση, και ένα χαρακτήρα αντίστασης απ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Σαμαντάς, Γεώργιος
Άλλοι συγγραφείς: Πανόπουλος, Παναγιώτης
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=g*BE*C6Y*81w*A3*83*F0*E5*1E*9F*AE*99*EF*E2&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2008%20.1.105770&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2
http://hdl.handle.net/11610/7586
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η πρακτική του raving εντάχθηκε στον κυρίαρχο λόγο ως μια επικίνδυνη, ανήθικη, παράνομη -και άρα παραβατική- δραστηριότητα. Την ίδια στιγμή, ως νεανικός υποπολιτισμικός σχηματισμός με χαρακτηριστικά υποκουλτούρας, το λεγόμενο “rave κίνημα” κρατά μια κριτική απόσταση, και ένα χαρακτήρα αντίστασης απέναντι στον δεσπόζοντα,”ενήλικο και νηφάλιο” κόσμο. Κι αν και ο καπιταλισμός καταφέρνει συχνά να κάμπτει τις νεανικές αντιστάσεις και να ενσωματώνει τις διαφορές, μετατρέποντάς τες σε εμπορεύματα, φαίνεται πως μια πτυχή των rave υποκουλτούρων αντιστέκεται πιο συνεπώς στις κυρίαρχες πρακτικές της εμπορευματικής κοινωνίας. Αντλώντας στοιχεία που ελήφθησαν κυρίως μέσω συμμετοχικής πρατήρησης σε ανοιχτές εκδηλώσεις ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής στην Αθήνα, η παρούσα εργασία αρχικά σκιαγραφεί το τοπίο των υποκουλτούρων που εκδηλώνονται στη βάση της κοινής τυπολογικά πρακτικής του raving. Εν συνεχεία αναζητά τις πολιτικές διαστάσεις των υποκουλτούρων αυτών, όπως αποτυπώνεται στον αντι-δομικό λόγο που ξεπηδά από την κοινωνική μέθεξη των μετανεωτερικών, αστικών τελετουργιών που αποτελούν τα raves, αλλά κυρίως όπως διαγράφεται από τα ίδια τα σώματα, μέσω της δράσης τους, της πρόσληψης του κόσμου και των νοημάτων που επενδύουν τη σχέση ήχου, χορού και σώματος.