| _version_ |
1828460382820237312
|
| author |
Ντινοπούλου, Ελευθερία
|
| author2 |
Πολεμικός, Νικήτας
|
| author_facet |
Πολεμικός, Νικήτας
Ντινοπούλου, Ελευθερία
|
| author_sort |
Ντινοπούλου, Ελευθερία
|
| collection |
DSpace
|
| description |
Η φοιτήτρια ΤΕΠΑΕΣ Ντινοπούλου Ελευθερία, στα πλαίσια της Πτυχιακής της εργασίας με θέμα "Αντιμετώπιση ενός παιδιού με άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση" πραγματοποίησε μια έρευνα αναφορικά με το σύνδρομο Άσπεργκερ και με τις στρατηγικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν τέτοια παιδιά στις τάξεις τους με σκοπό την κατάλληλη αντιμετώπισή τους. Το σύνδρομο Άσπεργκερ αποτελεί μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και πιο ειδικά πρόκειται για ένα σύνδρομο που επηρεάζει τους ανθρώπους με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλο βαθμό γι αυτό και αποτελεί μια διαταραχή φάσματος και συγκεκριμένα του φάσματος του αυτισμού. Πρώτος περιέγραψε το σύνδρομο ο Hans Asperger, ο οποίος όμως δεν δημοσίευσε ποτέ επίσημα διαγνωστικά κριτήρια γι' αυτό και τα πιο ευρέως αποδεκτά είναι αυτά του Gilberg και αυτά που προτείνει το DSM IV και το ICD-10. Αναφορικά με τους παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση του συνδρόμου αυτοί μπορεί να είναι είτε γενετικοί, όπως βλάβες στα εγκεφαλικά κύτταρα, είτε ψυχοκοινωνικοί είτε ένας συνδυασμός των παραπάνω. Μέθοδοι που να θεραπεύουν το σύνδρομο δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως μια σειρά από παρεμβατικές ή θεραπευτικές μεθόδοι που μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργικότητα του ατόμου και να του δώσουν εφόδια και δεξιότητες για τη ζωή. Οι παρεμβάσεις εκείνες που κρίνονται απαραίτητες είναι εκείνες που περιλαμβάνουν τη σχολική και ψυχολογική υποστήριξη, ψυχοεκπαιδευτικά μέτρα, συστηματική εκπαίδευση σε δεξιότητες, ατομικές συζητήσεις με κάποιον που έχει γνώση του συνδρόμου και ορισμένες φορές σε περιστασιακό επίπεδο ίσως χρειαστεί και κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή (αποφεύγεται στην περίπτωση μικρών παιδιών). Ο ρυθμός εμφάνισης είναι από 3 έως 48.4 σε ένα σύνολο 10.000 ατόμων και όσον αφορά το φύλο το σύνδρομο έχει παρατηρηθεί πως εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στα αγόρια απ’ ότι στα κορίτσια με αναλογία περίπου 10 προς 1. Τα βασικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου είναι τα στενά πρότυπα ενδιαφερόντων, τα προβλήματα στην κοινωνική αλληλεπίδραση, κινητική αδεξιότητα, επαναλαμβανόμενες πράξεις, τελετουργίες και εμμονή σε ρουτίνες, δυσκολία στην έκφραση των συναισθημάτων, υψηλός δείκτης νοημοσύνης ενώ δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα στην γλωσσική του ανάπτυξη. Καταληκτικά, στην εργασία γίνεται μια αναφορά και στους τρόπους αντιμετώπισης ενός παιδιού με άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Οι τρόποι αυτοί σχετίζονται με την οργάνωση της τάξης, με την εργασία μέσα στην τάξη και με την αισθητηριακή ευαισθησία αυτών των παιδιών. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αποτελεί το ερευνητικό κομμάτι που διεξήχθη στο Νομό Τρικάλων τον Ιανουάριο του 2014.
|
| id |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-7568
|
| institution |
Hellanicus
|
| language |
Greek
|
| publishDate |
2015
|
| record_format |
dspace
|
| spelling |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-75682025-02-07T14:07:13Z Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση Ντινοπούλου, Ελευθερία Πολεμικός, Νικήτας Άσπεργκερ Διάχυτες Φάσμα του αυτισμόυ Αντιμετώπιση Εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμια Asperger Pervasive Autism spectrum Treatment Teachers Primary Η φοιτήτρια ΤΕΠΑΕΣ Ντινοπούλου Ελευθερία, στα πλαίσια της Πτυχιακής της εργασίας με θέμα "Αντιμετώπιση ενός παιδιού με άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση" πραγματοποίησε μια έρευνα αναφορικά με το σύνδρομο Άσπεργκερ και με τις στρατηγικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν τέτοια παιδιά στις τάξεις τους με σκοπό την κατάλληλη αντιμετώπισή τους. Το σύνδρομο Άσπεργκερ αποτελεί μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και πιο ειδικά πρόκειται για ένα σύνδρομο που επηρεάζει τους ανθρώπους με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλο βαθμό γι αυτό και αποτελεί μια διαταραχή φάσματος και συγκεκριμένα του φάσματος του αυτισμού. Πρώτος περιέγραψε το σύνδρομο ο Hans Asperger, ο οποίος όμως δεν δημοσίευσε ποτέ επίσημα διαγνωστικά κριτήρια γι' αυτό και τα πιο ευρέως αποδεκτά είναι αυτά του Gilberg και αυτά που προτείνει το DSM IV και το ICD-10. Αναφορικά με τους παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση του συνδρόμου αυτοί μπορεί να είναι είτε γενετικοί, όπως βλάβες στα εγκεφαλικά κύτταρα, είτε ψυχοκοινωνικοί είτε ένας συνδυασμός των παραπάνω. Μέθοδοι που να θεραπεύουν το σύνδρομο δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως μια σειρά από παρεμβατικές ή θεραπευτικές μεθόδοι που μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργικότητα του ατόμου και να του δώσουν εφόδια και δεξιότητες για τη ζωή. Οι παρεμβάσεις εκείνες που κρίνονται απαραίτητες είναι εκείνες που περιλαμβάνουν τη σχολική και ψυχολογική υποστήριξη, ψυχοεκπαιδευτικά μέτρα, συστηματική εκπαίδευση σε δεξιότητες, ατομικές συζητήσεις με κάποιον που έχει γνώση του συνδρόμου και ορισμένες φορές σε περιστασιακό επίπεδο ίσως χρειαστεί και κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή (αποφεύγεται στην περίπτωση μικρών παιδιών). Ο ρυθμός εμφάνισης είναι από 3 έως 48.4 σε ένα σύνολο 10.000 ατόμων και όσον αφορά το φύλο το σύνδρομο έχει παρατηρηθεί πως εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στα αγόρια απ’ ότι στα κορίτσια με αναλογία περίπου 10 προς 1. Τα βασικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου είναι τα στενά πρότυπα ενδιαφερόντων, τα προβλήματα στην κοινωνική αλληλεπίδραση, κινητική αδεξιότητα, επαναλαμβανόμενες πράξεις, τελετουργίες και εμμονή σε ρουτίνες, δυσκολία στην έκφραση των συναισθημάτων, υψηλός δείκτης νοημοσύνης ενώ δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα στην γλωσσική του ανάπτυξη. Καταληκτικά, στην εργασία γίνεται μια αναφορά και στους τρόπους αντιμετώπισης ενός παιδιού με άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Οι τρόποι αυτοί σχετίζονται με την οργάνωση της τάξης, με την εργασία μέσα στην τάξη και με την αισθητηριακή ευαισθησία αυτών των παιδιών. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αποτελεί το ερευνητικό κομμάτι που διεξήχθη στο Νομό Τρικάλων τον Ιανουάριο του 2014. The TEPAES student Dinopoulou Eleftheria, under her Dissertation work on "The treatment of a child with Asperger syndrome by the teacher in the primary school" conducted a survey regarding Asperger syndrome and strategies that can be applied by teachers who have such children in their classrooms in order to treat them properly. Asperger syndrome is a pervasive developmental disorder, and more specifically it is a syndrome that affects people in many different ways and to varying degrees. So for this reason is a spectrum disorder and specific autism spectrum. Syndrome first described by Hans Asperger who did not ever officially published diagnostic criteria for the stndrome so the most widely accepted are those of Gilberg and those which proposed by the DSM IV and ICD-10. Regarding the factors that cause the emergence of this syndrome can be either genetic such as lesions on brain cells, or psychosocial or a combination of the above. Methods to treat the syndrome does not exist, but there are a number of interventional or therapeutic methods that can improve the functionality of the individual and give supplies and skills for life. Those interventions that seems necessary are those with school and psychological support, psychoeducational measures, systematic training in skills, individual discussions with someone who has knowledge of the syndrome and sometimes in occasional level may need some kind of medication (avoid in small children). The rate is from 3 to 48.4 in a total of 10,000 people and in terms of sex, the syndrome has been observed that appear more frequently in boys than in girls by a ratio of about 10 to 1. Basic characteristics of the syndrome are the limited standards of interests, problems in social interaction, motor clumsiness, repetitive acts, rituals and adherence to routines, difficulty in expressing emotions, high IQ and no particular problems in language development. Concluding, in the dissertation there is a reference for the ways of treatment of a child with Asperger syndrome by the teacher in the primary school. Those procedures related to classroom organization, work in the classroom and sensory sensitivity of these children. The second part of the dissertation is the research conducted in prefecture of Trikala in January 2014. 2015-11-17T10:28:21Z 2015-11-17T10:28:21Z 2014 http://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*AAJL*E9*3F*2DNy*99*B9hC*AB*03*AF*9D&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014 .1.55638&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/7568 el application/pdf Ρόδος
|
| spellingShingle |
Άσπεργκερ
Διάχυτες
Φάσμα του αυτισμόυ
Αντιμετώπιση
Εκπαιδευτικοί
Πρωτοβάθμια
Asperger
Pervasive
Autism spectrum
Treatment
Teachers
Primary
Ντινοπούλου, Ελευθερία
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title |
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title_full |
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title_fullStr |
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title_full_unstemmed |
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title_short |
Αντιμετώπιση ενός παιδιού με Άσπεργκερ από τον/την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| title_sort |
αντιμετώπιση ενός παιδιού με άσπεργκερ από τον την εκπαιδευτικό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
|
| topic |
Άσπεργκερ
Διάχυτες
Φάσμα του αυτισμόυ
Αντιμετώπιση
Εκπαιδευτικοί
Πρωτοβάθμια
Asperger
Pervasive
Autism spectrum
Treatment
Teachers
Primary
|
| url |
http://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*AAJL*E9*3F*2DNy*99*B9hC*AB*03*AF*9D&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014 .1.55638&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/7568
|
| work_keys_str_mv |
AT ntinopouloueleutheria antimetōpisēenospaidioumeaspernkerapotontēnekpaideutikostēnprōtobathmiaekpaideusē
|