Βιοαποδόμηση και εκτίμηση οικολογικής κατάστασης με χρήση βιολογικών δεικτών στα παράκτια μεταβατικά οικοσυστήματα των αλυκών Καλλονής Λέσβου - Θερμός, Ελευθέριος (2015)
Η διαδικασία της αποδόμησης όχι μόνο αποτελεί συνδετικό κρίκο μεταξύ του νεκρού οργανικού υλικού και των θρυμματοφάγων οργανισμών, αλλά στην περίπτωση των αλυκών, συνδέεται άμεσα και έμμεσα με την ποιότητα του παραγόμενου αλατιού. Η ποσοτική μέτρηση της αποδόμησης στις Αλυκές Καλλονής Λέσβου έγινε με τη χρήση προζυγισμένων τεχνητών συστοιχιών νεκρού οργανικού υλικού (leaf packs) όπως προτάθηκε από τους Petersen και Cummins (1974), οι οποίες αποτελούνταν από φύλλα Phragmites australis. Το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για να υπολογιστεί ο ρυθμός αποδόμησης (k) είναι αυτό του Olson (1963). Το συγκεκριμένο πείραμα έλαβε χώρα την καλοκαιρινή περίοδο του 2005 και αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου πειράματος για τη μελέτη και σύγκριση του ρυθμού αποδόμησης σε σχέση με το γεωγραφικό πλάτος σε διάφορα μεταβατικά οικοσυστήματα στη Μεσόγειο, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Προγράμματος TWReferenceNET, CADSES IIIB, INTERREG, στο οποίο συμμετείχε το Τμήμα Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Το συγκεκριμένο πείραμα έδειξε ο ρυθμός αποδόμησης που βρέθηκε για τους σταθμούς δειγματοληψίας, κατά μήκος της διαβάθμισης θαλάσσιου – λιμνοθαλάσσιου περιβάλλοντος, χαρακτηρίζεται σε γενικές γραμμές υψηλός. Παράλληλα, τα μακροασπόνδυλα που συλλέχθηκαν από την επιφάνεια των φύλλων Phragmites australis, αναγνωρίστηκαν στην κατώτατη ταξινομική ομάδα και μετρήθηκαν τα κύρια βιομετρικά χαρακτηριστικά τους. Κατά την επεξεργασία των μπορεί να παρατηρηθούν 3 κύριες ομάδες: Το πρότυπο κατανομής των επιφυτικών βενθικών κοινοτήτων στην περιοχή μελέτης, που προέκυψε από τα ποιοτικά δείγματα μακροασπονδύλων της επιφυτικής βενθικής πανίδας, φαίνεται να ακολουθεί το σχέδιο ζώνωσης για τα Μεσογειακά Παράκτια Μεταβατικά Οικοσυστήματα των Guelorget και Perthuisot (1992), καθώς παρατηρήθηκαν 3 κύριες ζώνες (μια που αφορά τους σταθμούς δειγματοληψίας που επηρεάζονται από το θαλάσσιο περιβάλλον – Ζώνη ΙΙ, μια δεύτερη που αφορά στους ενδιάμεσους σταθμούς των Αλυκών – Ζώνη ΙΙI, και μια τρίτη που αφορά στους εσωτερικούς πλεον απομακρυσμένους σταθμούς των Αλυκών – Ζώνη ΙV). Τα βιομετρικά χαρακτηριστικά των μακροασπονδύλων χρησιμοποιήθηκαν επίσης για την εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης μέσω του υπολογισμού του Δείκτη Κατανομής Μεγεθών (size distribution index – SDI) των Reizopoulou and Nicolaidou (2005). Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του συγκεκριμένου δείκτη έδειξαν ότι η οικολογική κατάσταση των περισσότερων από τις λεκάνες των Αλυκών που μελετήθηκαν βρίσκονται από μέτριο μέχρι υψηλό επίπεδο. Παρά ταύτα και καθώς η δειγματοληψία μακροασπονδύλων με τη χρήση συστοιχιών νεκρού οργανικού υλικού, που έγινε στα πλαίσια της μελέτης αυτής, θεωρείται ποιοτική και επιλεκτική, είναι φανερό ότι απαιτείται περαιτέρω ποσοτική διερεύνηση των μεγεθών της μακροβενθικής πανίδας προκειμένου να υπάρχει αξιόπιστη εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης των οικοσυστημάτων της περιοχής μελέτης.