Εμπλουτισμός της διατροφής της τσιπούρας (Sparus aurata) με μέταλλα (Fe, Cu & Zn) και η εκτίμηση των αιματολογικών επιπτώσεων
Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι των ιχθυοκαλλιεργειών είναι οι τροφές, οι οποίες καταναλώνονται από τα καλλιεργούμενα είδη, διότι αποτελούν το 50% των εξόδων ενός ιχθυοτροφείου. Απαραίτητα στο μεταβολισμό των ψαριών είναι τα χημικά στοιχεία και επομένως ο καθορισμός τους στα τεχνητά σιτηρέσια είναι απαρα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.14747 http://hdl.handle.net/11610/7367 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι των ιχθυοκαλλιεργειών είναι οι τροφές, οι οποίες καταναλώνονται από τα καλλιεργούμενα είδη, διότι αποτελούν το 50% των εξόδων ενός ιχθυοτροφείου. Απαραίτητα στο μεταβολισμό των ψαριών είναι τα χημικά στοιχεία και επομένως ο καθορισμός τους στα τεχνητά σιτηρέσια είναι απαραίτητος. Σκοπός του πειράματος που πραγματοποιήθηκε ήταν ο προσδιορισμός των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα τρία αυτά ιχνοστοιχεία και η έκφρασή τους σε αιματολογικό επίπεδο. Οι αιματολογικοί παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη και ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Στο πείραμα κατασκευάστηκαν 4 σιτηρέσια, τα οποία περιείχαν σταθερή ποσότητα οργανικού σιδήρου και ακραίες τιμές (min-max) χαλκού και ψευδαργύρου αντίστοιχα, καθώς και μια τροφή η οποία χρησιμοποιήθηκε ως τροφή αναφοράς (Control). Η στατιστική ανάλυση ανάμεσα στα διαφορετικά είδη σιτηρεσίων έγινε με οne-way ANOVA. Τα αποτελέσματα των αιματολογικών αναλύσεων έδειξαν ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές (p<0.05) και στις τρεις αιματολογικές παραμέτρους που εξετάστηκαν. Η παρουσία του χαλκού και του ψευδαργύρου σε μικρές ή μέσες ποσότητες λειτούργησαν συνεργιστικά και βελτίωσαν την τιμή του αιματοκρίτη, ενώ φαίνεται να λειτουργούν ανταγωνιστικά στο σχηματισμό της αιμοσφαιρίνης. Ο χαλκός σε μέγιστες τιμές βοήθησε στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου και στο σχηματισμό της αιμοσφαιρίνης. Ο ψευδάργυρος λειτούργησε αρνητικά στον αριθμό των ερυθρών κυττάρων, ίσως επηρεάστηκε και η μορφολογία τους λόγω των αλληλεπιδράσεων με τα άλλα ιχνοστοιχεία, ενώ στο σχηματισμό αιμοσφαιρίνης λειτούργησε συνεργιστικά. |
|---|