Εντοπισμός ωκεάνιων δινών με τη χρήση δορυφορικών τηλεπισκοπικών απεικονίσεων ραντάρ (SAR), στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους - Ταυρή, Αικατερίνη (2015)
Οι σπειροειδείς δίνες μέσης κλίμακας, αποτελούν ένα ωκεάνιο φυσικό φαινόμενο το οποίο εντοπίστηκε και μελετάται συστηματικά τα τελευταία 50 χρόνια από τους επιστήμονες. Μέχρι σήμερα υπάρχουν πολλά ερωτήματα όσον αφορά τη δημιουργία, το σχηματισμό τους αλλά και τη σχέση τους με τη δυναμική στην επιφάνεια της θάλασσας, τα οποία δεν έχουν πλήρως απαντηθεί και περιγραφεί από την επιστημονική κοινότητα. Στόχος της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη, ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση των ωκεάνιων σπειροειδών δινών στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους, χρησιμοποιώντας δορυφορικές τηλεπισκοπικές απεικονίσεις ραντάρ συνθετικού ανοίγματος (SAR) για τη διάρκεια του έτους 2011. Το Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί μια ιδιαίτερης σημαντικότητας περιοχή μελέτης, λόγω των ιδιαίτερων υδρολογικών και γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών του, τα οποία σχετίζονται με την εξέλιξη του μελετώμενου φαινομένου και τονίζουν τη σημαντικότητα της παρούσας μελέτης. Συνολικά, λήφθηκαν 169 μέσης χωρικής ανάλυσης δορυφορικές εικόνες ραντάρ, συνθετικού ανοίγματος, από τον αισθητήρα ASAR του δορυφόρου ENVISAT για ολόκληρο το έτος 2011. Ως αποτέλεσμα της παρούσας ανάλυσης παρατηρήθηκαν 193 σπειροειδείς σχηματισμοί στην ευρύτερη περιοχή. Η πλειοψηφία των παρατηρούμενων ωκεάνιων δινών καταγράφηκαν λόγω της παρουσίας βιογενούς υλικού (βιοφίλμ) στην επιφάνεια της θάλασσας (μαύρες δίνες – Black eddies) και ήταν επί τω πλείστον κυκλωνικής περιστροφής. Η διάμετρος των παρατηρούμενων σχηματισμών ήταν μεταξύ 1 έως 14 km. Οι ωκεάνιες δίνες που εντοπίστηκαν κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με το σχήμα και το γενεσιουργό μηχανισμό δημιουργίας τους και μελετήθηκε η εποχική και χωρική κατανομή τους με στόχο την κατανόηση της μεταβλητότητας τους σε σχέση με την επιφανειακή κυκλοφορία. Χρησιμοποιήθηκε η τιμή της βαροκλινικής ακτίνας Rossby, ώστε να υλοποιηθεί διαχωρισμός μεταξύ των σχηματισμών που δημιουργούνται λόγω της δράσης του ανέμου και αυτών που διατηρούνται σε γεωστροφική ισορροπία. Βάσει των αποτελεσμάτων, παρατηρείται ότι η πλειονότητα των σχηματισμών συνδέεται με την ανεμογενή κυκλοφορία και προκύπτει σημαντική συσχέτιση των σχηματισμών με την επιφανειακή κυκλοφορία.