Εφαρμογή της θαλάσσιας οδηγίας "Θαλάσσια στρατηγική" στη Μεσόγειο: η περίπτωση της διασυνοριακής ρύπανσης
Οι θάλασσες και οι ωκεανοί αποτελούν διεθνείς περιοχές. Ως εκ τούτου προϋποθέτονται, διακρατικές συνεργασίες.Η Ευρωπαϊκή Ένωση περιβάλλεται από θαλάσσιες περιοχές, (Βόρεια θάλασσα, Μαύρη θάλασσα, Βαλτική, Μεσόγειος θάλασσα), με μεγάλη αξία σε θέματα μεταφορών, τουρισμού, ιχθυοπαραγωγής, ενέργειας κ....
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.64903 http://hdl.handle.net/11610/7351 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Οι θάλασσες και οι ωκεανοί αποτελούν διεθνείς περιοχές. Ως εκ τούτου προϋποθέτονται, διακρατικές συνεργασίες.Η Ευρωπαϊκή Ένωση περιβάλλεται από θαλάσσιες περιοχές, (Βόρεια θάλασσα, Μαύρη θάλασσα, Βαλτική, Μεσόγειος θάλασσα), με μεγάλη αξία σε θέματα μεταφορών, τουρισμού, ιχθυοπαραγωγής, ενέργειας κ.λπ., που επιβάλλεται να τυγχάνουν προστασίας.Για το σκοπό αυτό, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες περιβαλλοντικές οδηγίες, συμβάσεις και νομικά πλαίσια έχουν θεσπιστεί, με αποκορύφωμα την οδηγία πλαίσιο 2008/56/ΕΚ, η οποία στόχο έχει τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, την αειφόρο χρήση των θαλασσών και τη προστασία όλων των βασικών πόρων από τους οποίους εξαρτώνται οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη θάλασσα.Στη παρούσα πτυχιακή θα μελετηθεί η εφαρμογή της Θαλάσσιας Στρατηγικής και η περίπτωση της διασυνοριακής ρύπανσης, με έμφαση στη περιοχή της Νότιας Ευρώπης.Η εργασία αποτελείται από έξι κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί την εισαγωγή της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναπτύσσεται ο ορισμός της θαλάσσιας ρύπανσης αλλά και οι κυριότερες πηγές ρύπανσης στη θάλασσα. Το τρίτο κεφάλαιο αναπτύσσεται σε δύο άξονες, αρχικά παραθέτονται πληροφορίες για τη Μεσόγειο θάλασσα πληροφορίες σχετικά με τη Συνθήκη της Βαρκελώνης και τα Ευρωπαϊκά προγράμματα και το δεύτερο σκέλος αναπτύσσεται ως προς τη φύση των πηγών των κυριότερων ρύπων που προκαλούν διασυνοριακή ρύπανση. Στο τέταρτο πραγματοποιείται αναφορά των κυριότερων οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σχετίζονται με τη θαλάσσια ρύπανση συγκριτικά με τη θαλάσσια οδηγία αλλά και τα κριτήρια τους. Στο πέμπτο κεφάλαιο πραγματοποιείται συζήτηση. Στο έκτο κεφάλαιο των συμπερασμάτων, αναλύεται πώς η θαλάσσια στρατηγική μπορεί να παράσχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεσμικό πλαίσιο, μέτρα προστασίας και πού υστερεί και χρειάζεται συμπληρωματική νομοθεσία και εξειδίκευση της οδηγίας. Η εργασία ολοκληρώνεται με την παράθεση προτάσεων. |
|---|