Προβλέψεις οπισθοχώρησης των παραλιών λόγω της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης στην Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα - Ραχμέτοβα, Ελένη (2015)
Η παράκτια ζώνη αποτελεί ένα τμήμα του χώρου με δυναμικό προφίλ και αναπτυξιακές δυνατότητες. Μία από τις διεργασίες που απειλούν τη μορφή και τη δυναμική της παράκτιας ζώνης είναι και εκείνη της παράκτιας διάβρωσης. Ένας από τους παράγοντες που επιτείνουν την παράκτια διάβρωση είναι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι επιπτώσεις γίνονται ήδη αισθητές και ορατές λόγω της αυξημένης συχνότητας και έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων όπως καταιγίδες και μετεωρολογικές παλίρροιες. Ο προσδιορισμός της αντίδρασης της ακτογραμμής στις μεταβολές της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης κρίνεται αναγκαίος για την διαχείριση και προστασία των παράκτιων περιοχών. Στην παρούσα μελέτη γίνεται για πρώτη φορά η καταγραφή των παραλιών της Κεντρικής Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας. Ψηφιοποιήθηκαν 1195 παραλίες και καταγράφηκαν τα χωρικά χαρακτηριστικά τους. Στη συνέχεια, προσδιορίστηκε η οπισθοχώρηση των παραλιών με τη χρήση μορφοδυναμικών μοντέλων για διάφορα σενάρια ανόδου της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με τα οποία ένα μεγάλο ποσοστό των παραλιών θα υποστούν διάβρωση και θα χαθούν ολοκληρωτικά. Πιο συγκεκριμένα, για άνοδο της στάθμης κατά 0.26m θα χαθούν ολοκληρωτικά σύμφωνα με την υψηλότερη πρόβλεψη της συστοιχίας των μοντέλων το 34% των παραλιών, ενώ για άνοδο 0.82m, 0.87m και 1.86m θα χαθούν ολοκληρωτικά το 83.8%, 85.5% και 97.2% αντίστοιχα.