Η ραδιενέργεια ως παράγοντας ρύπανσης του περιβάλλοντος - Μακρυλλού, Εμμανουέλα-Σοφία (2015)
Στην παρούσα πτυχιακή εργασία γίνεται προσπάθεια ανάλυσης, επεξεργασίας και ανάδειξης της ρύπανσης που προκαλείται στο θαλάσσιο περιβάλλον από τη ραδιενέργεια. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η παρουσίαση των προβλημάτων από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας σε ευρεία κλίμακα, η ρύπανση που προέρχεται από αυτήν και οι επιπτώσεις των πιθανοτήτων διαρροής από τη μακροχρόνια και μη ασφαλή διαχείριση των ραδιενεργών καταλοίπων. Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού γίνεται διαχωρισμός της εργασίας σε δύο θεωρητικά μέρη, από τα οποία στο μεν πρώτο αναλύεται η ραδιενέργεια και οι πηγές προέλευσής της και στο δεύτερο αναδεικνύεται – μέσω εκτενούς παρουσίασης μελετών περιπτώσεων από τη διεθνή βιβλιογραφία – η ραδιενεργός ρύπανση και οι πιέσεις που ασκεί στο θαλάσσιο περιβάλλον. Συμπερασματικά παρατηρείται ότι με βάση τα ραδιοϊσότοπα που έχουν μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής είναι δυνατή η εκτίμηση της κατανομής και της έκτασης της ραδιενεργού ρύπανσης. Στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό παρατηρούνται οι υψηλότερες τιμές ραδιενέργειας στα επιφανειακά νερά. Επίσης τα ραδιοϊσότοπα μεταφέρονται σταδιακά μέσω βιολογικών διεργασιών στα βαθύτερα νερά. Τα προερχόμενα από τις υπόγειες δοκιμές ραδιενεργά υλικά, μεταφέρονται από τα θαλάσσια ρεύματα σε μεγάλες αποστάσεις. Το μεγαλύτερο μέρος του ραδιενεργού νέφους του Chernobyl δέχτηκε η Βαλτική Θάλασσα μέσω των βροχοπτώσεων αλλά και η Μαύρη θάλασσα μέσω και των βροχοπτώσεων και της απορροής από τα ποτάμια. Αναλύσεις δειγμάτων θαλασσινού νερού κυρίως στο Βόρειο Αιγαίο Πέλαγος έδειξαν ότι η συγκέντρωση του Cs-137 είχε αυξηθεί επίσης κατά δέκα φορές περίπου μετά το ατύχημα και ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 διατηρούνταν σε υψηλά επίπεδα. Οι θάλασσες γύρω από τους σταθμούς επανεπεξεργασίας πυρηνικών καυσίμων των εργοστασίων la Hague (Γαλλία) και Sellafield (Ηνωμένο Βασίλειο) είναι οι πλέον επιβαρυμένες με ραδιενεργά υλικά θάλασσες στον κόσμο. Η μεγαλύτερη απόρριψη υγρών αποβλήτων με ανθρωπογενούς προέλευσης ραδιοϊσότοπα και μάλιστα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποιήθηκε μετά το σεισμό (2011) στη Fukushima.