Fishing down marine food webs: η περίπτωση των ελληνικών θαλασσών - Χατζηκωνσταντίνου, Κωνσταντίνος (2015)
Τα τελευταία χρόνια, νέες προσεγγίσεις επιτρέπουν στην έρευνα της αλιείας να τεθεί σε οικοσυστηματικό πλαίσιο. Τέτοιες προσεγγίσεις βασίζονται στην χρήση του τροφικού επίπεδου και η συγκεκριμένη εργασία ερευνά την υπόθεση ‘fishing down the marine food web’, η οποία αναφέρεται στην μείωση του μέσου τροφικού επιπέδου της αλιευτικής παραγωγής διότι η αλιεία αφαιρεί επιλεκτικά τα μεγαλύτερα άτομα που τοποθετούνται γενικά σε υψηλότερα τροφικά επίπεδα, τόσο ενδοειδικά όσο και διαειδικά. Επειδή το τροφικό επίπεδο των θαλάσσιων οργανισμών αυξάνει με το μέγεθος, τόσο ενδοειδικά όσο και διαειδικά (Froese & Pauly, 2000, Stergiou & Karpouzi, 2002), επιτρέπει τον προσδιορισμό των επιπτώσεων της αλιείας στα θαλάσσια οικοσυστήματα, και αυτό επειδή η αλιεία μειώνει τη σχετική συμμετοχή των μεγαλόσωμων οργανισμών στο αλίευμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αλίευμα να κυριαρχείται από μικρόσωμους οργανισμούς που έχουν χαμηλό τροφικό επίπεδο (Pauly et al., 1998). Το μέσο τροφικό επίπεδο (TLm) της αλιευτικής παραγωγής μιας συγκεκριμένης περιοχής έχει προταθεί ως δείκτης της αλιείας που προκαλεί επιπτώσεις στο επίπεδο της τροφικής αλυσίδας (Pauly et al., 1998, Rochet & Trenkel, 2003). Τα τελευταία 45 χρόνια, το TLm έδειξε μια σαφή πτωτική τάση με ρυθμό 0,10 ανά δεκαετία και παρόλο που είναι ευαίσθητος στους οικονομικούς και τεχνολογικούς παράγοντες (Caddy et al., 1998), διάφορες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την τάση αυτή σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα (Stergiou & Koulouri, 2000, Pauly et al., 2001, Pinnegar et al., 2003, Sala et al., 2004). Η έννοια τροφικό επίπεδο έχει σημαντικά δαχειριστικά προβλήματα και η ισορροπία των τροφικών επιπέδων είναι ένας στόχος, που συνδέεται με σαφώς καθορισμένους δείκτες (π.χ. συνολική ετήσια απομάκρυνση από κάθε τροφικό επίπεδο) και με σημεία αναφοράς (π.χ. ανώτατη % ετήσια απομάκρυνση) (Gislason et al., 2000).