Στρατηγικές αποφάσεις στην διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας: Σχεδιασμός δικτύου και προσδιορισμός θέσης αποθηκών.
H πτυχιακή αποτελείται από δυο μέρηΣτο α μέρος έχουμε:Mια εννοιολογική κατανόηση του τι είναι μια αλυσίδα εφοδιασμού και τα διάφορα ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά το σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, τη λειτουργία μιας αλυσίδας εφοδιασμού.Η εφοδιαστική αλυσίδα αποτελείται από όλα τα εμπλεκόμ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/6938 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | H πτυχιακή αποτελείται από δυο μέρηΣτο α μέρος έχουμε:Mια εννοιολογική κατανόηση του τι είναι μια αλυσίδα εφοδιασμού και τα διάφορα ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά το σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, τη λειτουργία μιας αλυσίδας εφοδιασμού.Η εφοδιαστική αλυσίδα αποτελείται από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, άμεσα ή έμμεσα, τα οποία ικανοποιούν αιτήματα των πελατών. Η εφοδιαστική αλυσίδα περιλαμβάνει όχι μόνο τον κατασκευαστή και τους προμηθευτές, αλλά και τους μεταφορείς, τις αποθήκες, τους έμπορους λιανικής πώλησης, και τους ίδιους τους πελάτες. Μέσα σε κάθε οργάνωση(όπως κατασκευαστές), η αλυσίδα εφοδιασμού περιλαμβάνει όλες τις λειτουργίες που εμπλέκονται στη λήψη και την εκπλήρωση του αιτήματος του πελάτη. Αυτές οι λειτουργίες περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά, την ανάπτυξη νέων προϊόντων, την εμπορία, την εκμετάλλευση, τη διανομή, τη χρηματοδότηση, και η εξυπηρέτηση πελατών. Ο στόχος της κάθε αλυσίδας εφοδιασμού πρέπει να είναι η μεγιστοποίηση της συνολικής αξίας που παράγεται. Η αξία μιας αλυσίδας εφοδιασμού που παράγεται είναι η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που το τελικό προϊόν που αξίζει ο πελάτης και το κόστος της αλυσίδας εφοδιασμού που τυχόν προκύπτει κατά την εκπλήρωση του αιτήματος του πελάτη.Υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ του σχεδιασμού και της διαχείρισης των ροών της εφοδιαστικής αλυσίδας(προϊόν, πληροφορίες και πόρους) και της επιτυχίας αυτής.Η επιτυχής διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας απαιτεί πολλές αποφάσεις σχετικά με τη ροή πληροφοριών, προϊόντων και κεφαλαίων. Θα πρέπει να παίρνονται αποφάσεις για την αύξηση του πλεονάσματος της εφοδιαστικής αλυσίδας. Οι αποφάσεις αυτές εντάσσονται σε τρεις κατηγορίες:1.Στρατηγική Εφοδιαστικής Αλυσίδας ή Σχεδιασμός2.Προγραμματισμός Εφοδιαστικής Αλυσίδας3.Λειτουργία Εφοδιαστικής Αλυσίδας.Μια αλυσίδα εφοδιασμού είναι μια σειρά από διαδικασίες και ροές που λαμβάνουν χώρα εντός και μεταξύ των διαφόρων σταδίων της και συνδυάζονται για να καλύψουν την ανάγκη των πελατών για ένα προϊόν.Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι διεργασιών που εκτελούνται σε μια αλυσίδα εφοδιασμού:1.Κύκλος Προβολής2.Η προβολή Έλξης/ώθησης.Oλες οι διαδικασίες της εφοδιαστικής αλυσίδας μπορεί να κατανέμονται στους ακόλουθους τέσσερις κύκλους:•Κύκλος παραγγελίας του πελάτη•Κύκλος αναπλήρωσης•Κύκλος παραγωγής•Κύκλος παραγωγής.Όλες οι διαδικασίες σε μια αλυσίδα εφοδιασμού εμπίπτουν σε μία από τις δύο κατηγορίες ανάλογα με το χρόνο εκτέλεσης τους σε σχέση με την ζήτηση των πελατών. Με διαδικασίες έλξης, η εκτέλεση αρχίζει σε απάντηση σε μια εντολή του πελάτη. Με διαδικασίες ώθησης, η εκτέλεση αρχίζει σε αναμονή για τις παραγγελίες των πελατών. Όλες οι διαδικασίες ώθησης και έλξης της αλυσίδας εφοδιασμού συζητήθηκαν και μπορεί να ταξινομούνται στις ακόλουθες τρεις μακρο-διεργασίες:1.Διαχείριση Πελατειακών Σχέσεων (CRM)2.Η εσωτερική διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας(ISCM)3.Διαχείριση σχέσεων με προμηθευτή (SRM)Το β μέρος περιλαμβάνει: Το δίκτυο διανομής αποτελείται από επίπεδα:• Που είναι τοποθετημένες οι μονάδες παραγωγή;• ένα ενδιάμεσο επίπεδο διανομής• που πηγαίνουν τελικά τα προϊόντα ώστε να ικανοποιούν τις ανάγκες των πελατών. Το κλασσικό πρόβλημα της μεταφοράς είναι στην πραγματικότητα μία απλουστευμένη άποψη ενός πραγματικού προβλήματος μεταφοράς. Είναι ένα γραμμικό μοντέλο προγραμματισμού, με ένα δίκτυο δύο επιπέδων.Έχουμε δύο ανεξάρτητα σετ των κόμβων: το σέτ S της πηγής των κόμβων και το σετ D του προορισμού των κόμβων. Το πρόβλημα τοποθεσίας του εργοστασίου Σε αυτό το πρόβλημα ένα πιο στρατηγικό επίπεδο, πρέπει να πάρουμε αποφάσεις που αφορούν:• την χωροθέτηση των μονάδων παραγωγής• το μέγεθος της παραγωγικής ικανότητας.• την ικανότητα και το σχεδιασμό των κέντρων διανομής.• την κατανομή των καταστημάτων λιανικής πώλησης στα κέντρα διανομής.Στο κλασσικό μεταφορικό πρόβλημα έχουμε δύο επιπέδων δίκτυο. Εάν γενικολογήσουμε το δίκτυο σε μία αυθαίρετη κατασκευή, βρίσκουμε το ελάχιστο κόστος του προβλήματος ροής. Στην κλασσική εκδοχή του προβλήματος, έχουμε μία πηγή κόμβο, η οποία στέλνει μία δοσμένη ροή, και ένα κόμβο κατεύθυνσης, όπου η ροή δρομολογείται. Ο σκοπός μας είναι να βρούμε το μικρότερο κόστος μεταφοράς. Επειδή η πηγή και ο προορισμός δεν συνδέονται απευθείας , πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ενδιάμεσα σημεία μεταφόρτωσης. Ένας παράγοντας που περιπλέκει, αναπαρίσταται από χωρητικότητες βέλων, τα οποία περιορίζουν την ποσότητα της ροής που μπορούμε να μεταφέρουμε σε κάθε σύνδεσμο. Η κύρια ροή μπορεί να σπάει σε πολλές διαδρομές.Τοποθετώντας τα όλα μαζίΤο πρόβλημα αυτό απαιτεί τον ανασχεδιασμό του δικτύου, επιδιώκοντας τις ακόλουθες επιλογές:1. Θα μπορούσαμε να επεκτείνει τη χωρητικότητα του κέντρου διανομής γ, το οποίο σχεδιάζεται ως μια σκιασμένη περιοχή για να επισημάνει αυτή την ευκαιρία.2. Θα μπορούσαμε να οικοδομήσουμε μια νέα δ κέντρο, το οποίο έχει συνταχθεί χρησιμοποιώντας μια διακεκομμένη γραμμή, προσδίδοντάς της μια σχετικά χαμηλή ικανότητα.3. Θα μπορούσαμε να οικοδομήσουμε δ κέντρο, με σχετικά υψηλή χωρητικότητα. |
|---|