Διαχείριση της κρίσης στον Τουρισμό
Η παρούσα μελέτη αναφέρεται στο θέμα της διαχείρισης των κρίσεων στην βιομηχανία του Τουρισμού. Αρχικά γίνεται αναφορά στο ακριβές περιεχόμενο της έννοιας της κρίσης, διασαφηνίζονται οι διαφορές της με άλλους παρόμοιους όρους και κυρίως με τον όρο «κίνδυνος». Ακόμη παρουσιάζεται μία ταξινόμηση των κ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=d*21*1B*D4lt*21*06*A4*857*9CQ6*8A*5B&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013.1.44148&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/6797 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα μελέτη αναφέρεται στο θέμα της διαχείρισης των κρίσεων στην βιομηχανία του Τουρισμού. Αρχικά γίνεται αναφορά στο ακριβές περιεχόμενο της έννοιας της κρίσης, διασαφηνίζονται οι διαφορές της με άλλους παρόμοιους όρους και κυρίως με τον όρο «κίνδυνος». Ακόμη παρουσιάζεται μία ταξινόμηση των κρίσεων ως προς δύο κριτήρια, το μέγεθος της και την χρονική της εξέλιξη και εμβέλεια. Έπειτα αναλύονται συνοπτικά οι αιτίες που προκαλούν κρίση στον τουριστικό κλάδο και επισημαίνεται ο καίριος ρόλος των ΜΜΕ στην προβολή της κρίσης και στην κατεύθυνση της κοινής γνώμης. Στην συνέχεια του κεφαλαίου πραγματοποιείται μία γενική ανάλυση για δύο από τις αιτίες που προκαλούν τουριστική κρίση, την τρομοκρατία και την πολιτική αστάθεια, οι οποίες θα αποτελέσουν αντικείμενο ανάλυσης στις μελέτες περίπτωσης. Στο τέλος του κεφαλαίου αναφέρονται οι τέσσερις πιθανές αντιδράσεις των ταξιδιωτών στο άκουσμα μιας κρίσης σε κάποιο προορισμό και επεξηγείται συνοπτικά το φαινόμενο του «Μαύρου Τουρισμού». Στο επόμενο κεφάλαιο εξετάζεται το ακριβές νόημα του όρου «διαχείριση (management) κρίσης» και πραγματοποιείται εκτενής ανάλυση των στρατηγικών σχεδιασμών που θα πρέπει να ακολουθηθούν από τις κυβερνήσεις και από δημόσιους και ιδιωτικούς τουριστικούς φορείς τόσο προληπτικά όσο και κατά την διάρκεια και μετά το ξέσπασμα μιας κρίσης. Οι στρατηγικές αυτές, αναφέρονται κυρίως σε τέσσερις επιχειρησιακούς τομείς: της επικοινωνίας, της ασφάλειας, της προώθησης και της έρευνας. Στο δεύτερο σκέλος της εργασίας επιχειρείται η εξέταση δύο μελετών περίπτωσης κρίσης καθώς και ο βαθμός επίτευξης των προαναφερθεισών στρατηγικών από τους εκάστοτε τουριστικούς φορείς και κυβερνήσεις στις δύο αυτές περιπτώσεις κρίσεις. Αντικείμενο ανάλυσης της πρώτης μελέτης περίπτωσης αποτελεί η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2012. Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται αναφορά τόσο στην σημασία του Τουρισμού για την ελληνική οικονομία όσο και στις επιπτώσεις της πολιτικής αστάθειας, στην τουριστική βιομηχανία και στην οικονομία γενικότερα. Τέλος εξηγούνται τα μέτρα που λήφθησαν για την αντιμετώπισή της κρίσης και κάποιες προτάσεις από τον σύνδεσμο τουριστικών επιχειρήσεων. Η δεύτερη μελέτη περίπτωσης αναφέρεται στο τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ. Πραγματοποιείται λοιπόν στατιστική ανάλυση των ωφελειών του Τουρισμού για την οικονομία της χώρας και των δραματικών επιπτώσεων της κρίσης που επήλθε μετά το τρομοκρατικό χτύπημα. Τέλος αναλύονται οι στρατηγικές αντίδρασης της Αμερικανικής κυβέρνησης και των τουριστικών φορέων για την ανάκαμψη του Τουρισμού και της οικονομίας γενικότερα. Στο τέλος της εργασίας γίνεται παρουσίαση των συμπερασμάτων και των προτάσεων που προκύπτουν από την θεωρητική μελέτη της διαχείρισης της τουριστικής κρίσης καθώς και της πρακτικής εφαρμογής της στις μελέτες περίπτωσης. |
|---|