Ορεινότητα και νησιωτικότητα: σύγκριση ορεινών και νησιωτικών γεωγραφικών και διοικητικών ενοτήτων
Η παρούσα πτυχιακή μελέτη, αποτελεί μία προσπάθεια σύγκρισης των ορεινών και νησιωτικών διοικητικών και γεωγραφικών ενοτήτων στην χώρα της Ελλάδας. Αρχικά, γίνεται μία προσπάθεια καταγραφής του θεωρητικού μέρους της εργασίας. Αναλύεται αρκετα συνοπτικά η έννοια των Λιγότερων Ευνοημένων Περιοχών και...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*9E*E2W*3B*3DN*F7*FC*9A*27*03*A09xL*C5&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=3&WebPageNr=1&SearchTerm1=2012 .1.28683&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=3 http://hdl.handle.net/11610/6073 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παρούσα πτυχιακή μελέτη, αποτελεί μία προσπάθεια σύγκρισης των ορεινών και νησιωτικών διοικητικών και γεωγραφικών ενοτήτων στην χώρα της Ελλάδας. Αρχικά, γίνεται μία προσπάθεια καταγραφής του θεωρητικού μέρους της εργασίας. Αναλύεται αρκετα συνοπτικά η έννοια των Λιγότερων Ευνοημένων Περιοχών και γίνεται αναφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νησιών και των ορεινών περιοχών.Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα αποτελέσματα, απο τα οποία θα εξαχθούν και ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με το πόσο θετικά ή αρνητικά ήταν τα αποτελέσματα των διοικητικών και γεωγραφικών μεταρρυθμίσεων στις ορεινές και νησιωτικές περιοχές. Συγκεκριμένα θα αναφερθούμε πριν την εφαρμογή του Σχεδίου Ιωάννης Καποδίστριας, κυρίως απο την απογραφή του 1991, κατά τη διάρκεια του Σχεδίου Καποδίστριας και επί την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, δηλαδή μέχρι και σήμερα. Η έρευνα διευκολύνει αρκετά την παρατήρηση της κατάστασης στις τρεις αυτές φάσεις, καθώς και των μεταβολών που επέφερε κάθε μία απο αυτές. Διαπιστώνεται, λοιπόν, ότι με την πάροδο του χρόνου η εφαρμογή ολοένα και αυστηρότερων μεταρρυθμίσεων ίσως να μην είναι τόσο ευνοϊκή για τα νησιά και τις ορεινές περιοχές.Δραστικά έχει μειωθεί ο αριθμός τους ενώ πολλές είναι και αυτές οι οποίες έχουν χαθεί. Εμφανίζεται, λοιπόν, η αναγκαιότητα δημιουργία μιας στρατηγικής, ίσως αποκλειστικά για μειονεκτικές περιοχές, όπως είναι τα νησιά και οι ορεινές περιοχές, η οποία δεν θα επιτρέψει να τον αφανισμό και άλλων, αλλά καθαρά την ανάπτυξή τους. |
|---|