Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση

Στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες, η τελική διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προσανατολισμού και κατ’ επέκταση η λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος επηρεάζεται, εκτός από την Πολιτεία, και από πολιτικούς, θρησκευτικούς, οικονομικούς και κοινωνικοπολιτιστικούς παράγοντες. Στη χώρα μας η εκάστοτ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα
Άλλοι συγγραφείς: Κιμουρτζής, Παναγιώτης
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=o*AD*E0A3*D0*002*22z8*85*99*AC*9D*AF&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=4&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015.1.108243&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=4
http://hdl.handle.net/11610/6015
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
_version_ 1828460353702330368
author Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα
author2 Κιμουρτζής, Παναγιώτης
author_facet Κιμουρτζής, Παναγιώτης
Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα
author_sort Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα
collection DSpace
description Στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες, η τελική διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προσανατολισμού και κατ’ επέκταση η λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος επηρεάζεται, εκτός από την Πολιτεία, και από πολιτικούς, θρησκευτικούς, οικονομικούς και κοινωνικοπολιτιστικούς παράγοντες. Στη χώρα μας η εκάστοτε εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση έχει ως απώτερο στόχο να ασκήσει την κρατική εξουσία όντας ταυτόχρονα υπεύθυνη και για τη διαμόρφωση της Εκπαιδευτικής Πολιτικής, κοινοποιώντας στη Βουλή των Ελλήνων τα εκπαιδευτικά μέτρα που θα εφαρμόσει, δηλαδή την εκπαιδευτική πολιτική που θα ακολουθήσει. Με άλλα λόγια, η «Εκπαιδευτική Πολιτική» είναι ένα σύνολο επιλογών, ενεργειών και μέσων που υλοποιούνται και αξιοποιούνται από το κράτος με βασική επιδίωξη την επίτευξη προκαθορισμένων εκπαιδευτικών στόχων. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι αν η εκπαιδευτική πολιτική του εκάστοτε κράτους έχει διατυπωθεί σωστά, τότε μπορεί να παρέχει μια σταθερή βάση, πάνω στην οποία τίθενται τα θεμέλια ενός καλά οργανωμένου και λειτουργικού εκπαιδευτικού συστήματος.Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο ευρύτερο αντικείμενο της Εκπαιδευτικής Πολιτικής και ειδικότερα σε αυτό της Ιστορίας της Εκπαιδευτικής Πολιτικής, αφού αποτελεί μια προσπάθεια ιστορικής και κοινωνιολογικής ανάλυσης των Υπουργών Παιδείας του Ελληνικού Κράτους από το 1833 έως το 1910. Βασικό μέλημα της εργασίας είναι όχι μόνο να συγκεντρωθούν στοιχεία για την προσωπική ζωή και την εκπαιδευτική διαδρομή των Υπουργών Παιδείας κατά την περίοδο της Υπουργικής θητείας τους, αλλά και να αναδειχθεί το γενικό κοινωνικό προφίλ του Υπουργού Παιδείας στο Ελληνικό Κράτος κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Η πρωτοτυπία της συγκεκριμένης εργασίας έγκειται στο γεγονός ότι η έρευνα για το κοινωνικό προφίλ των Υπουργών Παιδείας δεν έχει ερευνηθεί σε σημαντικό βαθμό. Επομένως, η συγκέντρωση στοιχείων και η κατανόηση τόσο του προσωπικού όσο και πολιτικού τους βίου είναι ιδιαίτερα σημαντική και ενδιαφέρουσα.Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο του 2014 με επισκέψεις στην Αθήνα. Ειδικότερα, η έρευνα ξεκίνησε με τη συγκέντρωση μεγάλου μέρους της σχετικής με την Ιστορία της Εκπαίδευσης βιβλιογραφίας τόσο σε βιβλιοθήκες της Ρόδου (Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Αιγαίου), όσο και της Αθήνας (Κεντρική ΒιβλιοθήκηΜέγαρο της Βουλής, Παράρτημα της Κεντρικής Βιβλιοθήκης: Βιβλιοθήκη ΛένορμανΠρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο και στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη),10αλλά και προσεκτικής αναζήτησης στο Διαδίκτυο (ΕΙΕ: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής και ΙΜΕ: Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού).Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της παρούσας έρευνας προέκυψε ότι η οικογενειακή κατάσταση επηρέασε την εκπαίδευση που ακολούθησαν οι Υπουργοί Παιδείας των εκάστοτε περιόδων. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όλοι οι Υπουργοί Παιδείας ολοκλήρωσαν εγκύκλιες και ακαδημαϊκές σπουδές. Αρκετές είναι και οι περιπτώσεις Υπουργών, που ακολούθησαν και δεύτερο κύκλο ακαδημαϊκών σπουδών. Κατά πλειοψηφία, οι περισσότεροι Υπουργοί ολοκλήρωσαν τις εγκύκλιες σπουδές τους στον τόπο καταγωγής τους. Ενώ ως Πανεπιστημιακά ιδρύματα επέλεγαν κατά τις πρώτες περιόδους το εξωτερικό, αφού στην Ελλάδα το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1837 κατά τη διάρκεια της Μοναρχίας του Όθωνα. Αλλά και στις τελευταίες περιόδους επέλεγαν το Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα του εξωτερικού ως μετεκπαίδευση. Το αντικείμενο σπουδών που επέλεγαν κατά πλειονότητα οι μετέπειτα Υπουργοί Παιδείας ήταν οι Νομικές σπουδές. Οι ακαδημαϊκές σπουδές επηρέασαν και την μετέπειτα εργασία και επαγγελματική αποκατάσταση των περισσοτέρων Υπουργών Παιδείας.Από τα στοιχεία των Υπουργών Παιδείας παρατηρήθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος των Υπουργών είχαν διατελέσει Υπουργοί και άλλες υπουργικές θέσεις, ήταν χρόνια βουλευτές και είχαν πολιτική εμπειρία. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε ότι ως Υπουργοί Παιδείας, με σημαντικές εξαιρέσεις, δεν είχαν σχέση με το αντικείμενο της Παιδείας και δεν πρόσφεραν αρκετές υπηρεσίες στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά η εκλογή τους στο συγκεκριμένο Υπουργείο καθορίστηκε από άλλα κριτήρια, είτε ανάγκης δημιουργίας Κυβέρνησης, είτε κομματικών συμφερόντων. Το γεγονός αυτό, είχε ως αποτέλεσμα η εκπαίδευση να τίθεται στο περιθώριο και να οδηγείται σε τέλμα. Όσον αφορά την οικογένεια και την προσωπική ζωή των Υπουργών Παιδείας, παρατηρήθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών παντρεύτηκαν κόρες πλουσίων οικογενειών, πολιτικών ή αδερφές πολιτικών και φιλικών προσώπων τους. Οι γάμοι αυτοί είναι πιθανό να εξασφάλιζαν στους εκάστοτε Υπουργούς ένα κοινωνικό στάτους και αρκετές διασυνδέσεις, για να ανελιχτούν στο χώρο της πολιτικής.
id oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-6015
institution Hellanicus
language Greek
publishDate 2015
record_format dspace
spelling oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-60152019-07-03T08:26:31Z Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα Κιμουρτζής, Παναγιώτης Υπουργοί παιδείας Εκπαίδευση Ελληνικό κράτος Ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση 1833-1910 Εκπαιδευτική πολιτική Βιογραφικά σημειώματα υπουργών παιδείας Εκπαιδευτικά νομοσχέδια Εκπαιδευτικό ζήτημα Εκκλησιαστικό ζήτημα Στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες, η τελική διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προσανατολισμού και κατ’ επέκταση η λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος επηρεάζεται, εκτός από την Πολιτεία, και από πολιτικούς, θρησκευτικούς, οικονομικούς και κοινωνικοπολιτιστικούς παράγοντες. Στη χώρα μας η εκάστοτε εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση έχει ως απώτερο στόχο να ασκήσει την κρατική εξουσία όντας ταυτόχρονα υπεύθυνη και για τη διαμόρφωση της Εκπαιδευτικής Πολιτικής, κοινοποιώντας στη Βουλή των Ελλήνων τα εκπαιδευτικά μέτρα που θα εφαρμόσει, δηλαδή την εκπαιδευτική πολιτική που θα ακολουθήσει. Με άλλα λόγια, η «Εκπαιδευτική Πολιτική» είναι ένα σύνολο επιλογών, ενεργειών και μέσων που υλοποιούνται και αξιοποιούνται από το κράτος με βασική επιδίωξη την επίτευξη προκαθορισμένων εκπαιδευτικών στόχων. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι αν η εκπαιδευτική πολιτική του εκάστοτε κράτους έχει διατυπωθεί σωστά, τότε μπορεί να παρέχει μια σταθερή βάση, πάνω στην οποία τίθενται τα θεμέλια ενός καλά οργανωμένου και λειτουργικού εκπαιδευτικού συστήματος.Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο ευρύτερο αντικείμενο της Εκπαιδευτικής Πολιτικής και ειδικότερα σε αυτό της Ιστορίας της Εκπαιδευτικής Πολιτικής, αφού αποτελεί μια προσπάθεια ιστορικής και κοινωνιολογικής ανάλυσης των Υπουργών Παιδείας του Ελληνικού Κράτους από το 1833 έως το 1910. Βασικό μέλημα της εργασίας είναι όχι μόνο να συγκεντρωθούν στοιχεία για την προσωπική ζωή και την εκπαιδευτική διαδρομή των Υπουργών Παιδείας κατά την περίοδο της Υπουργικής θητείας τους, αλλά και να αναδειχθεί το γενικό κοινωνικό προφίλ του Υπουργού Παιδείας στο Ελληνικό Κράτος κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Η πρωτοτυπία της συγκεκριμένης εργασίας έγκειται στο γεγονός ότι η έρευνα για το κοινωνικό προφίλ των Υπουργών Παιδείας δεν έχει ερευνηθεί σε σημαντικό βαθμό. Επομένως, η συγκέντρωση στοιχείων και η κατανόηση τόσο του προσωπικού όσο και πολιτικού τους βίου είναι ιδιαίτερα σημαντική και ενδιαφέρουσα.Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο του 2014 με επισκέψεις στην Αθήνα. Ειδικότερα, η έρευνα ξεκίνησε με τη συγκέντρωση μεγάλου μέρους της σχετικής με την Ιστορία της Εκπαίδευσης βιβλιογραφίας τόσο σε βιβλιοθήκες της Ρόδου (Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Αιγαίου), όσο και της Αθήνας (Κεντρική ΒιβλιοθήκηΜέγαρο της Βουλής, Παράρτημα της Κεντρικής Βιβλιοθήκης: Βιβλιοθήκη ΛένορμανΠρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο και στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη),10αλλά και προσεκτικής αναζήτησης στο Διαδίκτυο (ΕΙΕ: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής και ΙΜΕ: Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού).Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της παρούσας έρευνας προέκυψε ότι η οικογενειακή κατάσταση επηρέασε την εκπαίδευση που ακολούθησαν οι Υπουργοί Παιδείας των εκάστοτε περιόδων. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όλοι οι Υπουργοί Παιδείας ολοκλήρωσαν εγκύκλιες και ακαδημαϊκές σπουδές. Αρκετές είναι και οι περιπτώσεις Υπουργών, που ακολούθησαν και δεύτερο κύκλο ακαδημαϊκών σπουδών. Κατά πλειοψηφία, οι περισσότεροι Υπουργοί ολοκλήρωσαν τις εγκύκλιες σπουδές τους στον τόπο καταγωγής τους. Ενώ ως Πανεπιστημιακά ιδρύματα επέλεγαν κατά τις πρώτες περιόδους το εξωτερικό, αφού στην Ελλάδα το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1837 κατά τη διάρκεια της Μοναρχίας του Όθωνα. Αλλά και στις τελευταίες περιόδους επέλεγαν το Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα του εξωτερικού ως μετεκπαίδευση. Το αντικείμενο σπουδών που επέλεγαν κατά πλειονότητα οι μετέπειτα Υπουργοί Παιδείας ήταν οι Νομικές σπουδές. Οι ακαδημαϊκές σπουδές επηρέασαν και την μετέπειτα εργασία και επαγγελματική αποκατάσταση των περισσοτέρων Υπουργών Παιδείας.Από τα στοιχεία των Υπουργών Παιδείας παρατηρήθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος των Υπουργών είχαν διατελέσει Υπουργοί και άλλες υπουργικές θέσεις, ήταν χρόνια βουλευτές και είχαν πολιτική εμπειρία. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε ότι ως Υπουργοί Παιδείας, με σημαντικές εξαιρέσεις, δεν είχαν σχέση με το αντικείμενο της Παιδείας και δεν πρόσφεραν αρκετές υπηρεσίες στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά η εκλογή τους στο συγκεκριμένο Υπουργείο καθορίστηκε από άλλα κριτήρια, είτε ανάγκης δημιουργίας Κυβέρνησης, είτε κομματικών συμφερόντων. Το γεγονός αυτό, είχε ως αποτέλεσμα η εκπαίδευση να τίθεται στο περιθώριο και να οδηγείται σε τέλμα. Όσον αφορά την οικογένεια και την προσωπική ζωή των Υπουργών Παιδείας, παρατηρήθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών παντρεύτηκαν κόρες πλουσίων οικογενειών, πολιτικών ή αδερφές πολιτικών και φιλικών προσώπων τους. Οι γάμοι αυτοί είναι πιθανό να εξασφάλιζαν στους εκάστοτε Υπουργούς ένα κοινωνικό στάτους και αρκετές διασυνδέσεις, για να ανελιχτούν στο χώρο της πολιτικής. In todays democratic societies, the education system is influenced by the political system, politicians, religion, finance and other factors. In our country each democratic elected government has its own plan on the education system it prefers. In other words if the education system works correctly you can use it as a solid base for schooling at all levels.This project will analyze the History of the Educational Policy of Greece, as an attempt of historical and sociological analysis of the Ministers of Education of the Greek State from 1833 to 1910. We are not only going to point out the ministerial period of each minister during the period mentioned above but also to highlight the general social profile of the Minister of Education in the Greek State during the period considered. The originality of this work lies in the fact that the investigation of the social profile of Education Ministers has not investigated considerably. Therefore, the collection of data and understanding both staff and political life is particularly important and interesting.A lot of research was conducted in June 2014 and September of the same year in Athens, Greece. Research began in the field of history at several libraries (University of the Aegean) Rhodes, (Central libraryHouse of Parliament, Lenorman library former tobacco factory and Benakion library) Athens but also reading and searching the internet (EPC National Research Foundation, Digital Parliament Library and IME: FHW).After analysing the results of this project we come to the conclusion that family has a big roll in the schooling of each minister. In most situations ministers completed their studies in there home towns and continued on to further their education. In the early years they would study abroad because universities were first introduced to Greece in 1837. The vast majority of them would study law and go on to study abroad.From the information we have most ministers of education held other ministerial positions in the past. Although they had experience they did not achieve much as ministers but most were elected according to different criteria or because of the need to form government. As a result education was put aside. In their personal life they married to rich families or to relativise of other politicians. These wedding would give them a better statues and a better political future. 2015-11-17T10:23:34Z 2015-11-17T10:23:34Z 2015 http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=o*AD*E0A3*D0*002*22z8*85*99*AC*9D*AF&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=4&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015.1.108243&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=4 http://hdl.handle.net/11610/6015 el application/pdf Ρόδος
spellingShingle Υπουργοί παιδείας
Εκπαίδευση
Ελληνικό κράτος
Ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
1833-1910
Εκπαιδευτική πολιτική
Βιογραφικά σημειώματα υπουργών παιδείας
Εκπαιδευτικά νομοσχέδια
Εκπαιδευτικό ζήτημα
Εκκλησιαστικό ζήτημα
Διακογεωργίου, Αικατερίνη Παναγιούλα
Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title_full Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title_fullStr Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title_full_unstemmed Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title_short Οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους (1833-1910): ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
title_sort οι υπουργοί παιδείας του ελληνικού κράτους 1833 1910 ιστορικο κοινωνιολογική προσέγγιση
topic Υπουργοί παιδείας
Εκπαίδευση
Ελληνικό κράτος
Ιστορικο-κοινωνιολογική προσέγγιση
1833-1910
Εκπαιδευτική πολιτική
Βιογραφικά σημειώματα υπουργών παιδείας
Εκπαιδευτικά νομοσχέδια
Εκπαιδευτικό ζήτημα
Εκκλησιαστικό ζήτημα
url http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=o*AD*E0A3*D0*002*22z8*85*99*AC*9D*AF&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=4&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015.1.108243&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=4
http://hdl.handle.net/11610/6015
work_keys_str_mv AT diakogeōrgiouaikaterinēpanagioula oiypourgoipaideiastouellēnikoukratous18331910istorikokoinōniologikēprosengisē