Border criminology: crimmigration in the era of risk society

Αυτή η ακαδημαϊκή πτυχιακή εργασία επικεντρώνεται στην μελέτη του φαινομένου της ποινικομεταναστευτικής σύμμειξης στην εποχή της κοινωνίας της διακινδύνευσης. Την σύγχρονη εποχή, στη σφαίρα της εγκληματολογίας των συνόρων, η σύγκλιση του ελέγχου του εγκλήματος με τον έλεγχο της μετανάστευσης έχει αν...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: Κουτσούρα, Ελένη, Koutsoura, Eleni
Other Authors: Kouroutzas, Christos
Language:English
Published: 2024
Subjects:
Online Access:http://hdl.handle.net/11610/26856
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Αυτή η ακαδημαϊκή πτυχιακή εργασία επικεντρώνεται στην μελέτη του φαινομένου της ποινικομεταναστευτικής σύμμειξης στην εποχή της κοινωνίας της διακινδύνευσης. Την σύγχρονη εποχή, στη σφαίρα της εγκληματολογίας των συνόρων, η σύγκλιση του ελέγχου του εγκλήματος με τον έλεγχο της μετανάστευσης έχει αναδυθεί ως απάντηση σε ποικίλες μορφές κινητικότητας. Επιπλέον, την ίδια στιγμή το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης έχει ταράξει τα παραδοσιακά πλαίσια της νεοτερικότητας, οδηγώντας στην κλιμακούμενη ανάδυση των ροών ανθρώπινης κίνησης και στην εξέλιξη της κοινωνίας προς μια κοσμοπολίτικη προοπτική. Εντούτοις, η παγκοσμιοποίηση έχει καλλιεργήσει ένα προσοδοφόρο έδαφος για ένα περιβάλλον που ευνοεί την παραγωγή των κινδύνων οι οποίοι φαίνεται να είναι απρόβλεπτοι και ανεξέλεγκτοι ταυτόχρονα. Επομένως, στο πλαίσιο αναπάντεχων κινδύνων, οι άνθρωποι σε κίνηση υπόκεινται σε ποινικοποίηση μόνο με βάση την κινητικότητά τους και τις απόπειρες τους να διασχίσουν τα εθνικά σύνορα. Ως απάντηση, οι παρεκβατικές και περιοριστικές στρατηγικές ελέγχου των συνόρων έχουν έρθει στο προσκήνιο του σεναρίου. Συνεπώς, οι άνθρωποι σε κίνηση, πέρα από το να κατηγοριοποιούνται παράλογα ως «ο εγκληματίας άλλος», μέσα σε ένα κλίμα ασφαλειοποίησης, βιώνουν επίσης κοινωνική βλάβη και ανισότητες. Γενικά, αυτή η πτυχιακή διατριβή στοχεύει να διευκρινίσει το σκεπτικό πίσω από το παράδοξο όπου, παρά το γεγονός ότι η ανθρωπότητα ζει σε κοινωνίες της οποίας τα ισχυρά στοιχεία αναζωογόνησης είναι ο κοσμοπολιτισμός και μια αίσθηση πολυανήκειν συνύπαρξης, αντιτίθεται απέναντι στην διαδικασία της κοσμοπολιτισμοποίησης και κινείται προς την προώθηση της ανησυχίας και του φόβου ενάντια στους μετακινούμενους πληθυσμούς, παραβιάζοντας έτσι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους.