Κοινότητες της ιαπωνικής υπαίθρου που επαναπροσδιορίζονται μέσω της τέχνης: το παράδειγμα της Kasama

Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει σημεία συνάντησης της εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας με την τέχνη, όπως αυτά απαντώνται στο πεδίο της νεωτερικής και σύγχρονης Ιαπωνίας. Με την υπερ-αστικοποίηση και την εγκατάλειψη της υπαίθρου να αποτελούν μείζονα ζητήματα της εποχής τόσο στην Ιαπωνία, όσο κα...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: Ζαχαρούλη, Δήμητρα, Zacharouli, Dimitra
Other Authors: Ζιώγας, Ιωάννης
Language:el_GR
Published: 2024
Subjects:
Online Access:http://hdl.handle.net/11610/26756
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει σημεία συνάντησης της εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας με την τέχνη, όπως αυτά απαντώνται στο πεδίο της νεωτερικής και σύγχρονης Ιαπωνίας. Με την υπερ-αστικοποίηση και την εγκατάλειψη της υπαίθρου να αποτελούν μείζονα ζητήματα της εποχής τόσο στην Ιαπωνία, όσο και στην Ελλάδα, εξετάζονται παραδείγματα καλλιτεχνικών πρακτικών που στοχεύουν άμεσα ή έμμεσα στην ενίσχυση και αναζωογόνηση των κοινοτήτων της υπαίθρου, από τις ιστορικές κοινότητες καλλιτεχνών, ως την πρακτική συμμετοχικού σχεδιασμού machizukuri και τα φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης. Τέλος, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της επιτόπιας ποιοτικής έρευνας στην κοινότητα της Kasama γύρω από το ερευνητικό ερώτημα: Τι κάνει μια σύγχρονη κοινότητα κεραμιστών της υπαίθρου να παραμένει ανθεκτική; Από την ανάλυση των δεδομένων αναδείχθηκαν δύο μεγάλα θέματα: 1. Ο τόπος ως πλούσιο περιβάλλον και 2. Η παράδοση της μη παράδοσης. Το πρώτο θέμα εμπεριέχει τα υποθέματα-υποκατηγορίες που συνθέτουν τον πλούτο του τόπου: α. φυσικό τοπίο και πόροι, β. κοινωνικό περιβάλλον, γ. προσβασιμότητα και δ. πολιτισμικό κεφάλαιο. Το δεύτερο θέμα συνίσταται επίσης σε 4 επί μέρους θέματα: α. γλυκιά ελευθερία, β. κάτι για όλους, γ. διαφορετικότητα και αποδοχή, δ. αναγκαίο να αλλάζουμε. Όλα τα θέματα και τα υποθέματα μαζί συνθέτουν εντέλει ένα υπερ-θέμα, που διατρέχει όλη την αφήγηση για τον τόπο: η Κασάμα ως ανοιχτή κοινότητα. Τα ευρήματα τέμνουν σε μεγάλο βαθμό τη σύγχρονη θεωρία για το ρόλο της τέχνης στην αναζωογόνηση και ανθεκτικότητα κοινοτήτων της υπαίθρου και μελλοντικά μπορούν να ελεγχθούν σε και να αξιοποιηθούν από αντίστοιχες κοινότητες σε άλλα πολιτισμικά και κοινωνικά πλαίσια.