Απόψεις γονέων παιδιών τυπικής ανάπτυξης για τη συμπερίληψη παιδιών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος στο γενικό σχολείο
Τα τελευταία χρόνια η συζήτηση για την επιτυχή εφαρμογή συμπεριληπτικών προγραμμάτων στο γενικό σχολείο αυξάνεται. Ο πληθυσμός των ατόμων με διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) μεγαλώνει τις τελευταίες δεκαετίες και η φοίτησή τους στο γενικό σχολείο δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Σκοπός της εργασίας ήτ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/26731 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τα τελευταία χρόνια η συζήτηση για την επιτυχή εφαρμογή συμπεριληπτικών προγραμμάτων στο γενικό σχολείο αυξάνεται. Ο πληθυσμός των ατόμων με διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) μεγαλώνει τις τελευταίες δεκαετίες και η φοίτησή τους στο γενικό σχολείο δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Σκοπός της εργασίας ήταν να διερευνήσει τις απόψεις των γονέων με παιδιά τυπικής ανάπτυξης, αναφορικά με τη συμπερίληψη μαθητών/τριών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος στο γενικό σχολείο. Ειδικότερα αποτυπώνει τις γνώσεις των γονέων με παιδιά τυπικής ανάπτυξης (Τ.Α.) για τη συμπερίληψη, τη ΔΑΦ, την ύπαρξη πρότερης εμπειρίας συμπερίληψης μαθητή/τριας με ΔΑΦ στη σχολική τάξη των παιδιών τους και αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της συμπερίληψης για όλα τα παιδιά, όπως και τα εμπόδια της συμπεριληπτικής διαδικασίας. Επίσης, διατυπώνονται προτάσεις ώστε να είναι η συμπερίληψη μια επιτυχημένη και αποδοτική πρακτική για όλους. Η έρευνα είναι ποιοτική και πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της ημιδομημένης συνέντευξης. Το δείγμα αποτελούσαν 30 γονείς με παιδιά Τ.Α. από αστική και ημιαστική περιοχή. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε τόσο η θεματική ανάλυση περιεχομένου όσο και η περιγραφική στατιστική για την παρουσίαση του υλικού που συλλέχθηκε. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες/ ουσες γνωρίζουν το περιεχόμενο του όρου συμπερίληψη, ενώ περίπου οι μισοί γνωρίζουν τον όρο ΔΑΦ και τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής. Επίσης, λιγότεροι/ες από τους μισούς είχαν πρότερη εμπειρία συμπερίληψης μαθητή/τριας με ΔΑΦ στην τάξη του παιδιού τους. Η πρότερη εμπειρία τους χαρακτηρίζεται από όλους σχεδόν τους γονείς, θετική για τα παιδιά τους και για τα παιδιά με ΔΑΦ. Από τους γονείς που δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία συμπερίληψης, κανένας δεν φαντάζεται ότι θα ήταν μια θετική εμπειρία. Πιστεύουν ότι μπορεί να ήταν ικανοποιητική εμπειρία αν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Το σημαντικότερο όφελος της συμπερίληψης για μαθητές/τριες Τ.Α. είναι η καλλιέργεια στάσεων αποδοχής του διαφορετικού, ενώ για τους μαθητές/τριες με ΔΑΦ είναι η ευκαιρία για κοινωνικοποίηση και κοινωνική προσαρμογή. Η συμπερίληψη δεν έχει κανένα μειονέκτημα για τους/τις μαθητές/τριες Τ.Α., για τα 2/3 των γονιών της έρευνας. Κανένα μειονέκτημα δεν έχει η συμπερίληψη για τους μαθητές/τριες με ΔΑΦ για τους μισούς περίπου συμμετέχοντες/ουσες. Για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες το σημαντικότερο μειονέκτημα είναι η ελλιπής εκπαίδευση των παιδιών με ΔΑΦ στο γενικό σχολείο ενώ για τα παιδιά Τ.Α. σημαντικότερο μειονέκτημα είναι η επιβράδυνση του ρυθμού μαθήματος με επιπτώσεις στην ακαδημαϊκή τους πρόοδο. Τα εμπόδια που αναφέρονται για τη συμπερίληψη είναι η έλλειψη ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού, η ελλιπής επιμόρφωση των εμπλεκόμενων, η κρατική υποχρηματοδότηση και η μη αποδοχή της διαφορετικότητας. Για να είναι η συμπερίληψη μια αποτελεσματική πρακτική συστήνονται α) στους γονείς παιδιών με ΔΑΦ: ενημέρωση και συνεργασία με τη σχολική κοινότητα και αποδοχή της διαφορετικότητας του παιδιού τους, έγκαιρη υποστήριξη με ειδικά προγράμματα παρέμβασης, κοινωνικοποίηση του παιδιού και διεκδίκηση αναγνώρισης των δικαιωμάτων των ατόμων με ΔΑΦ, β) στους γονείς με παιδιά Τ.Α.: ενημέρωση των ίδιων και των παιδιών τους για τις ΔΑΦ και συνεργασία με το σχολείο, γ) στο σχολείο: ενημερωτικές δράσεις για τις ΔΑΦ, συνεργατικές πρακτικές, προσλήψεις προσωπικού, εκσυγχρονισμός του τρόπου διδασκαλίας, ρύθμιση σχολικού περιβάλλοντος, και δ) για το κράτος: επιμόρφωση εκπαιδευτικών, προσλήψεις προσωπικού, χρηματοδοτήσεις για εκσυγχρονισμό υποδομών, μείωση αριθμού μαθητών στη γενική τάξη και αναθεώρηση του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών (ΑΠΣ), ίδρυση νέων δομών ειδικής αγωγής. |
|---|