Ο μετασχηματισμός μιας κρίσης σε εκπαιδευτική καινοτομία και ο ρόλος της σχολικής ηγεσίας
Οι αλλαγές όπως και οι εκπαιδευτικές καινοτομίες στις σχολικές μονάδες, τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται όλο και πιο συχνά και έχουν ως στόχο την ανάπτυξη, την εξελικτική πορεία και κατ’ επέκταση τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαιδευτικής μονάδας. Οι αλλαγές αυτές και καινοτομίες αποκτούν ακόμη με...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/26558 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι αλλαγές όπως και οι εκπαιδευτικές καινοτομίες στις σχολικές μονάδες, τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται όλο και πιο συχνά και έχουν ως στόχο την ανάπτυξη, την εξελικτική πορεία και κατ’ επέκταση τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαιδευτικής μονάδας. Οι αλλαγές αυτές και καινοτομίες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν εφαρμόζονται με αφορμή την πρόκληση σχολικών κρίσεων.
Ο προβληματισμός της εργασίας έγκειται στο γεγονός ότι ο εκάστοτε σχολικός οργανισμός είναι ένας οργανισμός που επηρεάζεται από τις συνεχείς εξελίξεις στον κοινωνικό, οικονομικό, πολιτισμικό και τεχνολογικό τομέα και επομένως κάθε σχολική μονάδα, με τη σημαντική συμβολή ενός αποτελεσματικού ηγέτη, οφείλει να προσαρμόζεται στις όποιες αλλαγές προκειμένου να διασφαλίσει τη βιωσιμότητά του και την ισορροπία της οργάνωσης και λειτουργίας του. Οι κρίσεις που συμβαίνουν σε έναν σχολικό οργανισμό επομένως, θα πρέπει να ακολουθούν την διαχείριση ενός μετασχηματιστικού ηγέτη που θα διαθέτει τα κατάλληλα χαρακτηριστικά και σε συνεργασία και επικοινωνία με το εκπαιδευτικό προσωπικό, να μετασχηματίζουν αυτές τις κρίσεις σε εκπαιδευτικές καινοτομίες.
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός σε μια σχολική μονάδα απαιτεί μια σχολική ηγεσία που θα έχει την ικανότητα να προσαρμόζει τη σχολική μονάδα, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τα υπόλοιπα μέλη της σχολικής κοινότητας στις αλλαγές-καινοτομίες εφαρμόζοντας τις κατάλληλες στρατηγικές και πρακτικές. Ωστόσο στην ελληνική πραγματικότητα για να μεταβούν οι σχολικές μονάδες στον ψηφιακό μετασχηματισμό, απαιτείται η αλλαγή νοοτροπίας και να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στην ειδική εκπαίδευση του διδακτικού προσωπικού για την ανάπτυξη των γνώσεων και δεξιοτήτων τους γύρω από την ψηφιακή εποχή που διανύουμε και την ορθή αξιοποίηση των διαθέσιμων ψηφιακών μέσων στη μαθησιακή διαδικασία.
Σκοπός της εργασίας μας είναι να μελετήσουμε το ρόλο του σχολικού διευθυντή στην αποτελεσματικότητα της οργάνωσης και λειτουργίας ενός εκπαιδευτικού οργανισμού που θα λειτουργεί ισορροπημένα, εφαρμόζοντας τον κατάλληλο τύπο ηγεσίας, τη σημασία της μετασχηματιστικής ηγεσίας στη διαχείριση και αντιμετώπιση των κρίσεων και τη μετατροπή αυτών σε εκπαιδευτικές καινοτομίες μέσα από τη συμβολή του εκπαιδευτικού προσωπικού, των μαθητών και της σχολικής κοινότητας.
Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας μας αναλύουμε την έννοια της ηγεσίας, τα χαρακτηριστικά του ηγέτη που οδηγούν στην αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του εκπαιδευτικού οργανισμού, τους τύπους ηγεσίας και τις προϋποθέσεις που συμβάλλουν στη συνεργασία του ηγέτη με το σύλλογο διδασκόντων σε μια επιτυχημένη οργανωσιακή αλλαγή-καινοτομία στη σχολική μονάδα. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύουμε την έννοια του όρου ‘κρίση’, τους παράγοντες που δημιουργούν σχολικές κρίσεις, τον ρόλο του ηγέτη ως προς τη διαχείριση, αντιμετώπιση και αποτελεσματική επίλυσή τους μέσα από έναν καίριας σημασίας επικοινωνιακό δίαυλο με τα υπόλοιπα μέλη της σχολικής κοινότητας. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο της εργασίας μας επικεντρωνόμαστε στην έννοια του όρου ‘καινοτομία’. Αναλύουμε τη σημασία της συνεργατικής σχέσης ανάμεσα στον ηγέτη και το εκπαιδευτικό προσωπικό προς τη μετατροπή των κρίσεων σε εκπαιδευτική καινοτομία στο πλαίσιο του σχολικού ψηφιακού μετασχηματισμού, όπως αποτυπώνεται στην ελληνική πραγματικότητα. Κλείνοντας στο τέταρτο και πέμπτο κεφάλαιο της εργασίας μας θα προβούμε στην υλοποίηση και ανάλυση της ποσοτικής μας έρευνας. |
|---|