Ο άλλος της ελισαβετιανής εποχής: ταυτότητα και ετερότητα στα θεατρικά έργα του Σαίξπηρ (Οθέλλος, Ο Έμπορος της Βενετίας, Τρικυμία)
Η παρούσα εργασία διερευνά τις έννοιες της ταυτότητας και της ετερότητας και στοχεύει στην ανάδειξη του «Άλλου» της ελισαβετιανής εποχής μέσα από την μελέτη τριών θεατρικών έργων του Σαίξπηρ: Οθέλλος, Ο Έμπορος της Βενετίας και Τρικυμία. Η ελισαβετιανή εποχή ήταν μια περίοδος τεράστιων φιλοσοφικών...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2024
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/26533 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παρούσα εργασία διερευνά τις έννοιες της ταυτότητας και της ετερότητας και στοχεύει στην ανάδειξη του «Άλλου» της ελισαβετιανής εποχής μέσα από την μελέτη τριών θεατρικών έργων του Σαίξπηρ: Οθέλλος, Ο Έμπορος της Βενετίας και Τρικυμία.
Η ελισαβετιανή εποχή ήταν μια περίοδος τεράστιων φιλοσοφικών και τεχνολογικών αλλαγών, ανατροπών και εξελίξεων. Αν και οι περισσότεροι Άγγλοι εξακολουθούσαν να είναι προσανατολισμένοι στις μεσαιωνικές παραδόσεις και ιδανικά, υπήρχαν τάσεις που υποκινούνταν από τις ιδέες της Αναγέννησης, διευρύνοντας τις αντιλήψεις της αγγλικής ελίτ και αυξάνοντας το ενδιαφέρον τους για αυτό που αντιλαμβανόταν ως «Άλλο». Πρόκειται για μια περίοδο μεταίχμιο, όπου σιγά σιγά εδραιώνονται σε σύγκρουση με τον παλιό κόσμο, νέες αντιλήψεις σε σχέση με τον άνθρωπο, την κοινωνία, την πολιτική και την θρησκεία. Άλλωστε έχει προηγηθεί η απόσχιση της Αγγλίας από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η αρχή της Αγγλικής Μεταρρύθμισης (1529-1559), μία περίοδος σταθμός, που διαμόρφωσε το τοπίο της Αγγλίας τόσο σε θρησκευτικό όσο και σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Η εργασία ερευνά το πολιτικοκοινωνικό υπόβαθρο της εποχής και τον τρόπο με τον οποίο αναδεικνύονται τρεις σημαντικές ετερότητες όπως και παρουσιάζονται στα έργα του Σαίξπηρ: Ο Μαύρος, ο Εβραίος και ο Ιθαγενής «άγριος». Ενώ το επίκεντρο της μελέτης εστιάζεται στην φυλετική και θρησκευτική ετερότητα μέσα από τους χαρακτήρες του Οθέλλου, του Σάιλοκ και του Κάλιμπαν, παράλληλα διερευνάται η έμφυλη ετερότητα της εποχής, ο ρόλος και οι αντιλήψεις για το γυναικείο φύλο μέσω της μελέτης των γυναικείων χαρακτήρων στα εν λόγω έργα.
Θεμελιώδη ερωτήματα για την μελέτη των χαρακτήρων-αντιπροσώπων του Άλλου τίθενται τα εξής: Γιατί ένας χαρακτήρας θεωρείται «Άλλος» και με ποια χαρακτηριστικά και πώς η ετερότητα του μπορεί να καθορίσει την εξέλιξη της ταυτότητας του στο έργο και τελικά την μοίρα του; Με ποιον τρόπο ο Σαίξπηρ αναπαριστά την έτερη ταυτότητα στα έργα του; Αναπαράγει ή στηλιτεύει τις στερεοτυπικές αντιλήψεις της εποχής του; |
|---|