Η εξελικτική επίδραση του αποθέματος σπόρων σε μικρούς πληθυσμούς

Έχει παρατηρηθεί ότι πολλά είδη παράγουν σπόρους οι οποίοι παραμένουν σε αδράνεια κατά τη διάρκεια περιβαλλοντικών διακυμάνσεων, όπου οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές για τη βλάστηση τους συνθέτοντας το επονομαζόμενο απόθεμα σπόρων Έχει δειχτεί ότι το απόθεμα σπόρων έχει σημαντικές δημογραφικές και γε...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Αποστόλου, Μαρία
Other Authors: Θεοδώρου, Κωνσταντίνος
Language:el_GR
Published: 2024
Subjects:
Online Access:http://hdl.handle.net/11610/26493
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Έχει παρατηρηθεί ότι πολλά είδη παράγουν σπόρους οι οποίοι παραμένουν σε αδράνεια κατά τη διάρκεια περιβαλλοντικών διακυμάνσεων, όπου οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές για τη βλάστηση τους συνθέτοντας το επονομαζόμενο απόθεμα σπόρων Έχει δειχτεί ότι το απόθεμα σπόρων έχει σημαντικές δημογραφικές και γενετικές συνέπειες καθώς αυξάνει τη βιωσιμότητά τους σε καθεστώς περιβαλλοντικής αβεβαιότητας καθώς και τη γενετική τους ποικιλότητα. Είναι, όμως, ακόμη άγνωστο πώς επηρεάζει την εξέλιξη και βιωσιμότητα μικρών και απομονωμένων πληθυσμών ή/και πληθυσμών που βρίσκονται κάτω από μια κατευθυντική περιβαλλοντική αλλαγή. Με τη βοήθεια προσομοιώσεων, διαπιστώσαμε ότι όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα γενιάς του αποθέματος σπόρων (δηλαδή, όσο περισσότερο χρόνο μπορούν να μείνουν οι σπόροι αδρανείς πριν βλαστήσουν) τόσο μεγαλύτερη είναι η αρμοστικότητα και ο ομομικτικός υποβιβασμός των πληθυσμών. Ο υψηλότερος ομομικτικός υποβιβασμός έχει ως εξελικτική συνέπεια να επιβραδύνει τη μετάβαση του συστήματος αναπαραγωγής από την αλλογαμία στην αυτογαμία. Αντιθέτως, όταν ενσωματώσαμε στο μοντέλο μας την έλλειψη επικονιαστών- που συχνά παρατηρείται στους μικρούς πληθυσμούς και προσδίδει υψηλότερη αναπαραγωγική επιτυχία στα φυτά που αυτογονιμοποιούνται,- παρατηρούμε το αντίστροφο: ο ρυθμός μετάβασης προς την αυτογαμία ανά γενιά είναι υψηλότερος για πληθυσμούς με απόθεμα σπόρων.