Μελέτη τεχνητών υγροτόπων για την επεξεργασία γκρι νερών με την χρήση καλλωπιστικών φυτών σε αστικές περιοχές της Μεσογείου - Σχίζα, Σπυριδούλα (2024)
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η διαχείριση των υδάτινων πόρων τις τελευταίες δεκαετίες γινόταν χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό, πρόβλεψη και συντονισμό μέχρι την χρονική περίοδο που έγιναν αντιληπτά τα πρώτα προβλήματα, οι απειλές και οι κίνδυνοί ανεπάρκειας τους. Γι’ αυτό το λόγο, αναπτύχθηκαν εναλλακτικά συστήματα επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων για την επαναχρησιμοποίηση των εκροών προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα συνυφασμένα με την λειψυδρία, την ανθρώπινη υγεία αλλά και την βιώσιμη ανάπτυξη. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας, αποτελεί η μελέτη των τεχνητών υγροτόπων κυρίως κάθετης υποεπιφανειακής ροής και επιπλεόντων υγροτόπων για την επεξεργασία γκρι νερών με την χρήση καλλωπιστικών φυτών σε αστικές περιοχές της Μεσογείου. Το πείραμα αυτό διήρκησε για το χρονικό διάστημα των 5 μηνών (Μάρτιος έως Ιούλιος) σε υπαίθρια ελεγχόμενη ερευνητική εγκατάσταση του πανεπιστημίου κάτω από πραγματικές περιβαλλοντικές συνθήκες. Επίσης, εξετάστηκε η απομάκρυνση βασικών ρύπων (pH, θολερότητα, BOD5, COD, TSS, TN και TP) αλλά πραγματοποιήθηκαν και αναλύσεις φυτών και εδάφους (CCl, Fv/Fm, βιομετρικών χαρακτηριστικών και υποστρώματος). Τα φυτά που χρησιμοποιηθήκαν για τα συστήματα των κάθετης υποεπιφανειακής ροής τεχνητών υγροτόπων είναι το είδος Trachelospermum jasminoides, Lonicera japonica και Callistemon sp., ενώ για τα συστήματα των επιπλεόντων υγροτόπων είναι το είδος Canna spp., Hedera helix και Iris sp. Επίσης, για τους υποεπιφανειακής κάθετης ροής τεχνητούς υγροτόπους εξετάστηκαν δύο υποστρώματα, αυτό του βερμικουλίτη και της άμμου. Απεναντίας, στους επιπλέοντες τεχνητούς υγροτόπους μελετήθηκαν δύο είδη νησίδων (πολυπροπυλένιο – Sepulveda S.L. ή γεωύφασμα συνοδευόμενο με ελαφρόπετρα – BioSoil expert) και δύο διαφορετικά είδη βάθη νερού (0,3m και 0,4m). Τα συμπεράσματα που ανακύπτουν από την παρούσα εργασία είναι ότι στα συστήματα των υποεπιφανειακής ροής κάθετων τεχνητών υγροτόπων, στις μετρήσεις των φυτών κυρίαρχο είναι το υπόστρωμα του βερμικουλίτη συμπεριλαμβανομένης της ζώνης κορεσμού. Αναφορικά, με τις χημικές αναλύσεις όλες οι μετρήσεις υποδηλώνουν ότι το υπόστρωμα που προσδίδει καλύτερες απομακρύνσεις είναι αυτό της άμμου συμπεριλαμβανομένης της ζώνης κορεσμού με κατ’ εξαίρεση την μέτρηση του pH όπου φανερώνει το αντίθετο. Στην περίπτωση των επιπλεόντων τεχνητών υγροτόπων, οι μετρήσεις των φυτών Canna spp., Hedera helix εμφανίζουν καλύτερη ανάπτυξη στα ψάθινα υποστρώματα και με τα δύο βάθη, σε σύγκριση με την Iris sp. όπου παρουσίασε το πλαστικό υπόστρωμα ως το πιο βέλτιστο. Όσον αφορά, τις χημικές αναλύσεις, διαπιστώνεται ότι στην περίπτωση των ελαφρών γκρι νερών τα φυτά Canna spp. και Hedera helix παρουσιάζουν απομακρύνσεις στο ψάθινο υπόστρωμα και στα δύο υπό μελέτη βάθη, ενώ στην περίπτωση των επιβαρυμένων γκρι νερών καλύτερη απομάκρυνση των τριών ειδών εμφανίζεται στο πλαστικό υπόστρωμα με το μεγαλύτερο βάθος.