Διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη διατροφή
Η παιδική ηλικία είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη διατροφικών προτύπων που μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι την ενηλικίωση. Επομένως, η καθιέρωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών είναι σημαντική για την πρόληψη πολλών χρόνιων ασθενειών που σχετίζονται με τον μεταβολισμό, συμπεριλαμβανομένης τη...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2024
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/26416 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παιδική ηλικία είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη διατροφικών προτύπων που μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι την ενηλικίωση. Επομένως, η καθιέρωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών είναι σημαντική για την πρόληψη πολλών χρόνιων ασθενειών που σχετίζονται με τον μεταβολισμό, συμπεριλαμβανομένης της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2. Το σχολικό περιβάλλον αποτελεί το βέλτιστο περιβάλλον για αλλαγές στη διατροφή επειδή τα παιδιά περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στο σχολείο και καταναλώνουν τουλάχιστον ένα γεύμα και πολλά σνακ στο σχολείο κάθε μέρα. Οι δάσκαλοι αλληλεπιδρούν με τα παιδιά συνεχώς και εντατικά μέσα στο σχολικό περιβάλλον και έχει διαπιστωθεί ότι μπορούν να επηρεάσουν έντονα τις διατροφικές συνήθειες των μαθητών με διάφορους τρόπους, και κυρίως μέσω της ανάπτυξης, εφαρμογής και αξιολόγησης προγραμμάτων διατροφικής παρέμβασης. Ωστόσο, υπάρχουν πραγματικές δυσκολίες στην επίτευξη αλλαγής συμπεριφοράς και γνώσεων των μαθητών όταν οι δάσκαλοι δεν διαθέτουν τις εξειδικευμένες γνώσεις της διατροφικής εκπαίδευσης, της διατροφικής έρευνας ή των τεχνικών προαγωγής της υγείας. Επιπλέον, οι αυτοαντιλήψεις και οι πεποιθήσεις τους για τη διατροφή μπορεί να επηρεάσουν τη δυνατότητα παροχής διατροφικής εκπαίδευσης ή προώθησης πρακτικών υγιεινής διατροφής στην τάξη, επειδή λίγοι γνωρίζουν ότι οι δικές τους ανθυγιεινές διατροφικές συμπεριφορές θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις διατροφικές συμπεριφορές των μαθητών.
Σκοπός: Σκοπός αυτής της έρευνας είναι να διερευνήσει τις διατροφικές γνώσεις, πεποιθήσεις και στάσεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για τη διατροφή.
Μέθοδος: 482 δάσκαλοι γενικής και ειδικής αγωγής απάντησαν σε ένα ερωτηματολόγιο που αναπτύχθηκε για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από δύο ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιελάβανε ερωτήσεις για την αξιολόγηση των διατροφικών γνώσεων, οι οποίες προέρχονταν από το σταθμισμένο, έγκυρο και αξιόπιστο ερωτηματολόγιο «General Nutrition Knowledge Questionnaire». Η δεύτερη ενότητα περιελάβανε ερωτήσεις για την αξιολόγηση των στάσεων και πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών για την διατροφή, οι οποίες προέρχονταν από μια τροποποιημένη έκδοση της έρευνας εκπαιδευτικού προσωπικού Teens Eating for Energy and Nutrition at School (TEENS), από ένα ερωτηματολόγιο που αναπτύχθηκε για τους σκοπούς μιας ελληνικής έρευνας της Katsagoni et al., και τέλος προστέθηκαν και κάποιες επιπλέον ερωτήσεις.
Αποτελέσματα: Οι δάσκαλοι έδειξαν μέτριες βαθμολογίες γνώσεων σχετικά με τη διατροφή (δηλαδή, 70% μέσο όρο σωστών απαντήσεων), με τις χειρότερες επιδόσεις να σημειώνονται στο πρώτο και δεύτερο μέρος της ενότητας που αφορούσε τις γνώσεις. Το 92,3 % του δείγματος απάντησε πως η εκπαίδευση των παιδιών για τη διατροφή θα πρέπει να αποτελεί μέρος του προγράμματος σπουδών των δημοτικών σχολείων, όμως δεν ήταν σίγουροι αν οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να παρέχουν διατροφικές συμβουλές, με μόνο το 57,7 % να συμφωνεί απόλυτα. Επίσης μόνο το 11,8 % συμφώνησε πως ένας εκπαιδευτικός έχει τις απαραίτητες γνώσεις να διδάξει σωστά στους μαθητές θέματα σχετικά με τη διατροφή με τους υπόλοιπους να διχάζονται. Αρκετά απογοητευτικά ήταν τα ποσοστά των απαντήσεων στο αν έχουν παρακολουθήσει επιμορφωτικά προγράμματα σχετικά με θέματα διατροφής (πχ Μεταπτυχιακό, Σεμινάρια κλπ.), με το 85,7 % να απαντάει πως δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ, πράγμα που συνδέεται σαφώς με τις μέτριες βαθμολογίες τους στις ερωτήσεις για τις γνώσεις.
Συμπεράσματα: Οι μάλλον χαμηλές διατροφικές γνώσεις των εκπαιδευτικών είναι ανησυχητικές, καθώς αποτελούν τους σημαντικότερους πολλαπλασιαστές στην πρώιμη διατροφική εκπαίδευση αφού παρόλο που τα τρόφιμα και η διατροφή δεν είναι απαραίτητα το αντικείμενο που διδάσκουν, οι γενικές διατροφικές τους γνώσεις επηρεάζουν την ικανότητα για διεπιστημονική μεταφορά πληροφοριών. Σχεδόν όλοι συμφώνησαν πως η εκπαίδευση των παιδιών για τη διατροφή θα πρέπει να αποτελεί μέρος του προγράμματος σπουδών των δημοτικών σχολείων, ωστόσο πρέπει να αντιμετωπιστούν εμπόδια όπως η έλλειψη γνώσεων και σχετικής εκπαίδευσης των δασκάλων, η έλλειψη χρόνου διδασκαλίας και η έλλειψη κατάλληλων πόρων. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε σχετικά προγράμματα κατάρτισης, αυξάνει τις γνώσεις τους σχετικά με τη διατροφή και ως εκ τούτου, η μελλοντική έρευνα θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη και την ενσωμάτωση της διατροφικής εκπαίδευσης για τους εκπαιδευτικούς ως μέρος των τυπικών απαιτήσεων κατάρτισης τους. Χωρίς αρκετή τεχνογνωσία στη διατροφή, οι δάσκαλοι δεν θα είναι σε θέση να υποστηρίξουν προγράμματα που σχετίζονται με τη διατροφή και την υγεία τα οποία μπορεί να μειώσουν το υπερβολικό βάρος, την παχυσαρκία και διάφορες άλλες επιπλοκές υγείας στην παιδική ηλικία. |
|---|