Σχετική ποσοτικοποίηση έκφρασης γονιδίων μολυσματικότητας σε βιοϋμενικά κύτταρα Listeria monocytogenes εν συγκρίσει με πλαγκτονικά
Η Listeria monocytogenes είναι ένα προαιρετικά ενδοκυτταρικό παθογόνο θετικό κατά Gram βακτήριο το οποίο προκαλεί μία σοβαρή τροφιμογενή λοίμωξη γνωστή ως διεισδυτική λιστερίωση σε άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, όπως τα νεογνά, οι ηλικιωμένοι, οι έγκυες γυναίκες και τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/26406 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η Listeria monocytogenes είναι ένα προαιρετικά ενδοκυτταρικό παθογόνο θετικό κατά Gram βακτήριο το οποίο προκαλεί μία σοβαρή τροφιμογενή λοίμωξη γνωστή ως διεισδυτική λιστερίωση σε άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, όπως τα νεογνά, οι ηλικιωμένοι, οι έγκυες γυναίκες και τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Καθώς το συγκεκριμένο βακτήριο συναντάται σε ποικίλα ενδιαιτήματα, όπως το χώμα και το νερό, μπορεί αρκετά εύκολα να εισέλθει σε εγκαταστάσεις παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων, όπου μπορεί να προσκολλάται πάνω σε διάφορες επιφάνειες σχηματίζοντας δομές που ονομάζονται βιοϋμένια. Αυτά ορίζονται ως οι δυναμικά πολύπλοκες κοινότητες μικροοργανισμών που προσκολλώνται σε επιφάνειες και ενσωματώνονται σε αυτοπαραγόμενες εξωκυτταρικές πολυμερείς ουσίες. Έχει προταθεί ότι εντός αυτών των δομών, τα κύτταρα L. monocytogenes όχι μόνο εμφανίζουν αυξημένη ανοχή στο στρες, αλλά μπορεί επίσης να ενισχύσουν την παθογένειά τους.
Η συγκεκριμένη μελέτη είχε ως στόχο τη διερεύνηση της έκφρασης δέκα σημαντικών γονιδίων μολυσματικότητας ή/και απόκρισης στο στρες (groEL, hly, iap, inlA, inlB, lisK, mdrD, mdrL, prfA, και sigB) σε τρία διαφορετικά στελέχη L. monocytogenes (DFSNB71, DFSN_B74 και DFSN_B96), το καθένα από τα οποία ανήκει σε διαφορετικό ορότυπο που έχει συσχετιστεί με την πρόκληση λιστερίωσης (1/2a, 1/2b και 1/2c, αντίστοιχα), υπό συνθήκες σχηματισμού βιοϋμενίου.
Για τον σκοπό αυτό, κάθε στέλεχος αρχικά αναπτύχθηκε σχηματίζοντας βιοϋμένιο πάνω σε πρότυπη επιφάνεια πολυστυρενίου (τρυβλίο Petri) στους 20 °C για 144 ώρες (6 ημέρες) σε θρεπτικό ζωμό τρυπτικάσης σόγιας (με ανανέωση του θρεπτικού υλικού κάθε 48 ώρες). Ακολούθως της επώασης, συλλέχθηκαν τα βιοϋμενικά και τα αντίστοιχα μη προσκολλημένα (πλαγκτονικά) κύτταρα, από τα οποία απομονώθηκε το ολικό RNA. Τα RNAs αυτά υπέστησαν αντίστροφη μεταγραφή προς τα συμπληρωματικά τους cDNAs, τα οποία ακολούθως χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα σε αλυσιδωτές αντιδράσεις πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (real-time PCR), με τελικό στόχο τη σύγκριση της γονιδιακής έκφρασης των δέκα γονιδίων μεταξύ των βιοϋμενικών και πλανγκτονικών κυττάρων.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μία διαφορική έκφραση των γονιδίων στόχων μεταξύ των δύο τύπων κυττάρων, η οποία εξαρτιόταν σημαντικά από το στέλεχος του παθογόνου. Συγκεκριμένα, ο σχηματισμός βιοϋμενίου από το στέλεχος DFSN_B74 (ορότυπος 1/2b) οδήγησε σε μία ανησυχητική υπερέκφραση όλων των γονιδίων (Ρ < 0.05), ενώ η έκφραση των περισσότερων γονιδίων (8/10) του στελέχους DFSN_B96 (ορότυπος 1/2c) παρέμεινε σταθερή, με εξαίρεση τα γονίδια groEL και hly, τα οποία και πάλι παρουσίασαν σημαντική υπερέκφραση. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας όσον αφορά τη φυσιολογία των κυττάρων L. monocytogenes υπό συνθήκες σχηματισμού βιοϋμενίου που μπορούν επίσης να απαντώνται σε περιβάλλοντα παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων. Επιπλέον, η γνώση σχετικά με τις διαφορές μεταξύ των στελεχών του παθογόνου όσον αφορά την απόκριση στο στρες, καθώς και της μολυσματικής του δράσης κατά το σχηματισμό βιοϋμενίου μπορεί να αξιοποιηθεί για το σχεδιασμό καινοτόμων και αποτελεσματικότερων μεθόδων εξάλειψης των βιοϋμενίων, και ως εκ τούτου να συμβάλλει στην προστασία των καταναλωτών και της δημόσιας υγείας.
|
|---|