Η κατασκευή της ετερότητας μέσα από το σώμα και τη σεξουαλικότητα: η περίπτωση των μαύρων γυναικών στην Αθήνα
Η παρούσα εργασία εξετάζει την κατασκευή της ετερότητας μέσα από το σώμα και τη σεξουαλικότητα, και συγκεκριμένα την περίπτωση των μαύρων γυναικών στην Ελλάδα. Αναλύοντας τους λόγους (discourses) από την (προ)αποικιακή εποχή, γίνεται αντιληπτό ότι το μαύρο σώμα και η μαύρη σεξουαλικότητα έχουν οριστ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/26359 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα εργασία εξετάζει την κατασκευή της ετερότητας μέσα από το σώμα και τη σεξουαλικότητα, και συγκεκριμένα την περίπτωση των μαύρων γυναικών στην Ελλάδα. Αναλύοντας τους λόγους (discourses) από την (προ)αποικιακή εποχή, γίνεται αντιληπτό ότι το μαύρο σώμα και η μαύρη σεξουαλικότητα έχουν οριστεί εξ’ αρχής σε αντιδιαστολή με των λευκών γυναικών. Οι λόγοι για τα σωματικά χαρακτηριστικά των μαύρων γυναικών, και οι απεικονίσεις τους σε εγχειρίδια και βιβλία, τις όρισαν ως υπέρ-σεξουαλικές με ανεξέλεγκτες ορμές και τοποθέτησαν τη μαύρη σεξουαλικότητα στη λίστα με τις «κακές σεξουαλικότητες». Οι μαύρες γυναίκες εξετάστηκαν, τεμαχίστηκαν και ταξινομήθηκαν μέχρι το σημείο που αποτέλεσαν δημόσιο θέαμα και μουσειακό έκθεμα. Ακόμα και μετά την αποικιοκρατία, οι λόγοι και οι αναπαραστάσεις συνέχισαν να αναπαράγονται ορίζοντας τις μαύρες γυναίκες ως επικίνδυνες πόρνες, οι οποίες προκειμένου να ξεφύγουν από το στίγμα, τράβηξαν μια γραμμή ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, και κράτησαν οτιδήποτε είχε σχέση με το σώμα και τη σεξουαλικότητα τους, στο δεύτερο πεδίο: αυτή η πρακτική ονομάστηκε πολιτική της σιωπής. Στη σημερινή εποχή, τα πρότυπα ομορφιάς αλλάζουν και η ορατότητα σωμάτων με «αφρικανικού τύπου» χαρακτηριστικά αυξάνεται. Μέσω αυτής της προβολής, πολλές γυναίκες βρίσκουν τον εαυτό τους μέσα στα πρότυπα. Αναλύοντας τα βιώματα των γυναικών, η εργασία εστιάζει σε τρεις διαφορετικές στρατηγικές αντιμετώπισης που προκύπτουν: την πολιτική της σιωπής, την αυτό- σεξουαλικοποίηση, και τη συλλογική αντίσταση. |
|---|